Thy fiattering picture, Phryne, is like thee,
Only in this, that you both painted be.
biliyoruz tabii; bilmez miyiz
Kadının eğitimi de erkeğin kadına bakışına uygun olacaktır her zaman. Erkeğin kadına nasıl baktığını hepimiz biliriz: "Wein, Weiber und Gesang" Şarap, kadınlar ve şarkılar. Şairler de şiirlerinde böyle diyorlar. Aşk şiirlerinden, çıplak Venüs ve Phryne'lerden başlayarak tüm şiirleri, resimleri, heykelleri ele aldığınızda kadının bir zevk aracı olduğunu görürsünüz; yeni adıyla Trubskaya Caddesi, eski adıyla Graçovka'daki genelevlerde de, bir saray balosunda da kadın budur. Şeytanın kurnazlığına bakın: Eh, zevk ve haz denince kadını da tatlı bir lokma olarak bilebilir insan. Hayır, şövalyeler ilk başta kadınları tanrılaştırdıklarına inandırıyorlardı insanları (tanrılaştırıyorlardı gerçi, ama yine de kadına bir zevk aracı olarak bakıyorlardı). Şimdi artık kadına saygı gösterdiklerini söylüyorlar. Bazıları kadına yerini veriyor, düşürdüğü mendilini alıp eline veriyor; diğerleri kadının bütün işlerde çalışma, yönetime katılma ve benzeri haklarını kabul ediyorlar. Bunların hepsi yapılıyor, ama kadına bakış yine aynı. Kadın, bir zevk aracı. Kadının bedeni bir zevk vesilesi. Kadın da biliyor bunu. Kölelikle aynı şey.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
HeykellerKitap Alıntısı
Phryne, Kleopatra, Messalina, o üç kibar fahişe oradaydı. Ardından bu iffetsiz karaltıların arasından o erdemli yüzlerden biri, o dingin gölgelerden biri, mermerin bütün iffetsizliklerinin altında bakire alnını gizler gibi görünen o hoş görüntülerden biri saf bir ışık, Olympos'un ortasındaki Hristiyan bir melek gibi süzülüyordu.
Thespiai'li phryneAlıntı
Fakat felaketzede thebai ahalisi beldelerinin bir müddet daha harabe halinde kalmasını , bir fahişenin adı ile lekekenmesine tercih etmişlerdi
Phryne'nin Delphi ve Thespiae'deki portre heykelleri, Helenistik dönemde fahişelerin Aphrodite'ye tapınma şeklindeki kültlerinin bir öncüsü olarak kabul edilebilir. Bu heykeller, kraliyet metreslerinin portrelerinin yanı sıra tanrıça olarak da tasvir edildiği birçok örneğin bulunduğu bir dönemin de başlangıcını işaret eder.
Yunan tarihinin en ünlü iki fahişesi olarak kabul edilen Rhodopis ve Phryne'nin, her ikisinin de Delphi'deki Apollon mabedinde önemli adaklar adadıkları kaydedilmiştir. Bu iki adak, farklı biçimlerde sunulmuş olsa da her ikisi de fahişelere ait kamusal anıtlar olarak doğrudan dini bir bağlamda sergilenmiştir.