Gözlerinde onun gözleri varsa
En karanlıklarda bir yıldız yanar söner
Onun gözlerini hatırlarsın
Boğazına bir şeyler düğümlenir
Ne zaman umutsuzluk sarsa içini
Ne zaman çaresiz ve yalnız kalsan
Aklına onun gözleri gelir
Bir deniz feneri gibi karanlıklarda
Bir yanar bir söner
O en uzaklardaki yıldız misali
Nereye baksan gördüğün o
Şiirin o
Düşüncen o
Türkün o
Dilinde, dudağında, başında onun gözleri
Yorgunluktan kapansa bir an gözlerin
Yine ışıl ışıl
Düşünde onun gözleri
O sevilen gözler bir pınar gibi
O sevilen gözler dupduru, derin
İpekten okşayışlarla en serin
Yaz akşamlarında esen rüzgâr gibi
Yeter gözlerine değse gözlerin
Ölümsüz yaşarsın Tanrılar gibi
O sevilen gözlerdeyse gözlerin
İlk ışık sabahları pencerende
Sonra bütün bir günün aydınlığı
Gördüğümüz en erişilmez güzellik
Tanrı'nın bir yazarcasına yarattığı
Geceleri ay ışığı denizlerimize vuran
Ne diyor Sabahattin Ali bir şiirinde ;
"Aşkım iki günlük iptilalardı
Hayatım tükenmez maceralardı
İçimde binlerce istekler vardı
Bir şair yahut bir hükümdar gibi
Hissedince sana vurulduğumu
Anladım ne kadar yorulduğumu
Sakinleştiğimi, durulduğumu
Denize dökülen bir pınar gibi"