“Hiçlik karşısında her kelimeyle bir zafer kazansak bile, onun zorbalığına daha da fazla maruz kalmamıza yol açar bu. Etrafımıza saçtığımız kelimeler oranında ölürüz… Konuşanların sırrı yoktur ve hepimiz konuşuruz. Kendimize ihanet eder, kalbimizi teşhir ederiz; her birimiz dile gelmezliğin celladıyızdır; her birimiz sırları, en başta da kendi sırlarımızı yok etmek için yırtınırız.”
(s.24)
“İki tür narsist var…Birinci tür narsistler bütün dünyanın kendilerine aşık olduğunu sanırlar... Egoları zarar görmesin diye sadece kendilerinden aşağıdaki seviyedeki kişilerle iletişim kurarlar...
İkinci tür narsistler ise kendilerini çok değerli bulurlar. O değerli tene dokunacak el….o derin gözlere bakma hakkına sahip göz henüz yaratılmamıştır...