Resim yapmak istiyorum: kendi ölümümün resmini!
"Hiçbirimiz mutluluğun resmini yapamayacağız. Bu yazgıyla yaşamak ve isyan etmek benim hızımın, utancımın tanımıdır."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Mutluluk, bir acının bilincine varıp da onu dönüştürmektir
Yaşamın sonsuzluğunda karar kılan bir umuda
Sevgilinin boynuna dokunduğunda duyulan ürpertidir
Öpülen ilk dudak, içilen ilk sigaradır belki
Denizden yükselen kokudur sabah karanlığında
Kabullenmektir yani yaşamı, acısı ve sevinciyle
aynı boyutta
Yalnızca yaşamaktır belki de, kim bilir...
Ne yerdedir, ne göktedir o - değil mi Abidin?
Mutluluğun resmini yaptın mı bilmem Ama ben onun şiirini yazmak isterim...
Şimdi bazıları ‘Benim resmimi çeksene”, niye çekeyim ki ben senin resmini, Foto Sabah değilim ki ben.
Siyahlar giyecek, matemin resmini çizeceğiz dört bir yana. Birkaç saat kedere bürüyeceğiz yüzümüzü. "Nasıl bilirdiniz" denecek, "iyi bilirdik" diyeceğiz hep bir ağızdan. Hem de bir değil, tam üç kez aynı yalana sanıklık ve tanıklık edeceğiz. Ardından "hakkınızı helal ediyor musunuz?" diye soracaklar üç kez. Yine yalan, tekmil yalan, yalan...
this is ankara
Sana kendi kentinden daha yabancı bir kent var mı. Derinliğini bu denli sevdiğin ve anını yaşayamadığın, giderek bırıkıp attığın, uzaklaştığında yalnız bir tek resmini algıladığın o derin kent.
