Lider kadro ihtiyacıDüşünce
Tarihimiz dikkatle tedkik edildiğinde ortaya çıkan temel gerçeklerden biri de, milletimizin hududsuz bir ölçüde “başa bağlı” olduğu hususudur. Asırlarca otoriter (sultacı) idâreler altında yaşamış olmamızın tabiî bir neticesi olan bu keyfiyet, millî tarihimizin sayısız şehâdetiyle sabittir.
Yüzyıla yakın bir zamandan beri, idârecilerimizin, nâmlarına hareket ettiklerini iddiâ edegeldikleri milletimizin vicdan ve hissiyatına ters tutumlarına rağmen bu vasfımız aslâ zaafa uğramamış, değişmemiştir. Biz, yine iyi başların idâresi altında iyi, kötülerin idâresi altında ise kötü olmaya namzet ve müheyyâ (hazır, meyilli) bir millet durumundayız. Ancak bu durum, bugün içinde bulunduğumuz demokrasinin de hem bir icâbı ve hem de tabiî bir neticesi gibidir. Bu yüzden bütün demokratik ülkelerde de aynı temâyül görülmektedir. Gerçekten demokrasiye bir “lider rejimi” diyenlere hak vermemek elden gelmez.
Her hareketin muvaffakiyet veya adem-i muvaffakiyetinde en büyük pay, liderindir. Bu gerçek, İslâmî hareket için de gözden uzak tutulamaz!.. Fakat ne yazıktır ki, Türkiye’mizde mektepler, elli yıldan beri bir nevî fabrikasyon sûretinde vasıfsız adam yetiştirmek hususunda birbirleriyle yarış hâlindedirler. Bu yönde her nesil, bir evvelkinden daha da kifayetsiz olarak hayata atılmaktadır. Bilfarz Namık Kemal nesli için umûmî kültür (irfan) çerçevesi içinde mütalaa edilen her şey, bugünkü nesiller için birer ihtisas mes’elesi hâline gelmiştir.
Bunun sebebi, hayatı -binbir veçheden- kumar hâline getiren umûmî cereyanların nesilleri emek vermek ve zahmet çekmek temayülünden uzaklaştırmış olmasıdır.
Ticârete atılan, bir günde milyoner olmak peşindedir. Siyâsete giren birkaç yılda, başvekil sandalyesine oturmak emelindedir. Hatta ilim yolunda bulunanların bile gözü, çok kere -hak
Sayfa 109 - Kadir Mısıroğlu, İslâmcı Gençliğin El Kitabı, Sebil Yayınevi, 7. Basım, İstanbul, 2016 (1. Baskı: Frankfurt, 1981), s: 109-110
Şunun dizisini yapsalar da izlesekTarih
Lale Devrini hatırlatan eğlencelerde şeyhler ve sofular bile içkiye dalmışlardı. Cevdet Paşa'nın bildirdiğine göre; türedi yeni zenginler, masrafları yüzünden iki ucu bir araya getiremediklerinden gayrimeşru kazanç yollarına sapıyorlar, mültezim ve sarrafların avucuna giriyorlar, onların istediklerini yapmaya mecbur oluyorlardı. Bunlara, halkın geçim sıkıntısı söylendiği zaman, "halkı geçim sıkıntısı meşgul etsin daha iyi; bu saltanat beldesi rical, kibar, servet erbabı yeridir; bu zenginler beldesine fukara tabakası yakışmaz; devlet sahiplerinin yanında bunların yeri yoktur" derlerdi.
Reklam
"Dalkavuklar kibar ve rical huzuruna girdiklerinde etek öperler. Oturacakları yer, tırabzan yanındaki küçük minderdir. Vazifeleri, hane sahibi olan zatın mizaç ve tabiatına uygun şekilde konuşmak, meclise neşe vermek, keder verici sözlerden, zikri müstekreh tabirlerden ve küfürlerden gayetle sakınmaktır. Hane sahibi ne söylerse fevkalade yardakçılıkla tasdik edecekler ve asla aykırısında söz söy-lemeyeceklerdir. Verilen ihsanı gizlice alacaklardır, verilen paranın çokluğuyla meslektaşları arasında övünmeyeceklerdir. "
İnnema’n-nisa şakayıku’r-rical:”
Şüphesiz kadın,erkeğin şakayığıdır.”
"Dalkavuklar kibar ve rical huzuruna girdiklerinde etek öperler. Oturacakları yer tırabzan yanındakı küçük minderdir. Vazifeleri, hane sahibi olan zâtın mizaç ve tabiatına uygun şekilde konuşnak, meclise neşe vermek, keder verici sözlerden, zikr-i müstekreh tabirlerden ve küfürlerden kaçınmaktır. hane sahibi ne söylerse fevkalade yardakçılıkla tasdik edecekler ve asla aykırısına söz söylemeyeceklerdir. Verilen ihsanı gizlice alacaklardır."
Her gün gördüğümüz şeyler bunlar artık. Aman efendim kaht-ı ricale ya da tırabzanın yanına oturanlara demedik
Anadolu Selçukluları, Büyük Selçuklu Devleti'nden daha çok millî teşkilat ve an'aneyi muhafaza ediyorlardı. Bunun sebebi Oğuzların pek kesif olarak gelmeleridir. Askerî büyük makamlar, bilhassa valilikler eski büyük ailelere veriliyordu; ileri gelen bütün rical Oğuzlardan müteşekkildi.
Reklam
Reklam