Sınıflı toplumun rüyası, herkesin pastadan pay istemesi ve almasıdır. Risk toplumunun ütopyası ise, herkesin zehirlenmekten korunmasıdır.
Araba sürmek bireysel seçim ve risk almak demektir, toplu taşımanın ana şefkatine benzer güvenliğinin aksine, kişisel sorumluluk ve isyan hakkı vardır araba kullanmakta.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Tanrı şöyle buyurmuştu: Üreyin ve çoğalın!
Bu erkeklere hiçbir şeye, kadınlara ise her şeye mal oluyordu. Üremenin hiçbir acı, hiçbir risk taşımadığı, sadece zevk verdiği bir erkeğin iştahına boyun eğen kadınların, mezar mağarasına giden yolu tekrar tekrar yürümekten başka çareleri yoktu.”
"Kendi sınırlarını kendin çizmezsen, başkaları senin yerine o sınırları belirler ve seni o dar alanın içine hapseder. Asla kimsenin seni küçültmesine izin verme."
"Günümüzde üniversiteler de nihilizme teslim olmuştur. Jo-seph Roth, Hayat Bir Bekleme Salonu'nda "Kahramanlıkların dö-nemi sona erdi: Sıkı büro çalışmaları dönemindeyiz şimdi. Des-tanların dönemi sona erdi: İstatistikler dönemindeyiz şimdi." der.2 Bu tespiti bugün için şöyle revize etmek yanlış olmasa gerektir: Algoritmaların ve yapay zekânın, anlamı tüketen istatistiklerin ve boş verilerin dönemindeyiz. Bugün insanın yüce idealler uğruna sergilediği eylemler değil, ölçülebilir çıktılar ve verimlilik tabloları makbul addedilir ve işte tam da burada nihilizmin gündelik hayata sinmiş sureti kendini gösterir. Büyük anlatıların yerini performans raporları, kahramanlıkların yerini ise kurum içi değerlendirme formlarına endeksli başarılar almıştır. Artık insanın değerini belirleyen şey taşıdığı idealler yahut uğruna risk aldığı hakikatler değil, tabloların hücrelerine sıkıştırılmış sayılar, grafiklerin soğuk çizgileri ve algoritmaların tayin ettiği verimlilik katsayılarıdır. İn-sani varoluş biricik bir serüven olmaktan çıkarıl)mış ve ölçülebilir parametrelerin içine hapsedilerek verilere indirgenmiştir. Bu indirgeme tam da nihilizmin çağımızdaki tezahürüdür: anlamı tüm görkemiyle ortadan kaldırarak onu rakamlara, istatistiklere ve ve-ri setlerine bölerek tüketen, dataizm ile el ele veren bir nihilizm:"
...
Gerçek şu ki, tüm sıkı çalışmalarına rağmen, olumsuz çocukluk deneyimleri yaşayan Evan gibi insanlar, kardiyovasküler ve kanser gibi kronik hastalıklar geliştirmek için yine de daha büyük risk altındadırlar.
