Fakat bu dünyada hiçbir şey sonsuza kadar sürmüyor. Mutluluk bile bir dakika sonra solmaya başlıyor. İki dakika sonra daha da zayıflıyor ve en sonunda gündelik yavan bir ruh haline dönüşüyor. Aynı suya atılan bir taşın oluşturduğu halkalar gibi yok olup gidiyor.
İnsanlar,kedilere dönüşemezler.
Kedilerin felsefeye ihtiyacı yoktur.
İnsan hayatının büyük bir bölümü,bir mutluluğa ulaşma çabasıdır.
Kediler içinse mutluluk,esenliklerine yönelik fiili tehditler ortadan kalktığında döndükleri ruh halidir.
Birçoğumuzun kedileri sevmesinin başlıca nedeni de bu olabilir.
İnsanların normalde erişemedikleri bir saadet,onların doğuştan hakkıdır.
Sevinçli olduğumuz zaman kalbimiz yeni şeylere açılır. Ruh halimiz kötüyken ne kadar harika olurlarsa olsunlar, kendimizi yeni şeylere açamayız. Kalbimizde sevinç olmadığı zaman hayattaki ilerlememiz yavaşlar ve ilginç olmaktan çıkar.