Bunun için nasıl da tersine çevirmen gerek yaşam yönelimlerini...Sen tamamiyle boşvermeye karar vermişken geldi o:bütün yönelimini değiştirmek için nasıl da zor bu; ama, nasıl da güzel, yeniden canlanmak, yaşamının toz tutmuş hayallerini silkeleyip bahar güneşine çıkarmak...Kendine yeniden bir yeni yıldız seçip gökyüzü haritanı yeniden çıkarmağa girişmek…Çıkmak ve çıkarmak, yeniden – o, işte, bu olanak.
Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?
bazı şarkılar vardır
kanatlarında yağmuru taşıyan kelebeği anlatır
kırmızı bir çakmak gibi neşeli ölmek olurdu
o şarkının adı
ardında yalnızca nemli sigaralar bırakmanın acısı
keşke ismim iris olsaydı
keşke ismimin bir anlamı olmasaydı