runb
@runbein
18 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Bizler parlayan şeyleri hiç sevmiyor değiliz.
Yalnızca sığ ve berrak şeylerden ziyade derin ve gölgeli şeyleri tercih ediyoruz. İster doğal taş ister insan yapımı ürünler olsun, her hâlükârda bize zamanın pırıltısını hatırlatan o bulanık ışığı tercih ediyoruz.
Elbette, çoğunlukla "zamanın pırıltısı" olarak dillendirilen şey de esasında ellerimizdeki kirin ışıltısı. Çincede "sutaku”, Japoncada "nare" diye bir kelime var. Bu kelimeler insan elinin uzun yıllar objeye değmesi sonucu oluşan bir cilayı ve öncesinde objenin içine dogal olarak işleyen yağı yani "kiri" anlatiyor. Başka bir deyişle bu ışıltının "parmak izimiz" olduğuna şüphe yok. O halde "zarafet soğuktur" nüktesine benzer şekilde "zarafet kirlidir" demek de mümkün. Genel olarak hoş bulduğumuz zarafet unsurlarının arasında biraz kirliliğin olduğunu inkâr etmiyorum. Batılılar kiri kökten ortadan kaldırırken, Doğulular onu dikkatle muhafaza ediyor ve güzelleştiriyor.
Reklam
“Güneş ne kadar olağanüstü olduğunu asla bilemez.”
İçimizde iki farklı kuvvet olduğunu anlamıyor musun? Ruhun kuvveti ve bedenin kuvveti, yani bir hareket ve bir düzenleyici. Ruh yaşamın temel unsurudur, dolayısıyla harekettir. Bu hareket ister bir ağırlık, ister bir zemberek, isterse uhrevi bir güç tarafından meydana getirilsin, kalp için de aynı şey geçerlidir. Ama beden olmazsa, bu hareket eşitsiz, düzensiz, imkânsiz olurdu! Bu yüzden beden ruhu düzenler ve tıpkı sarkaç gibi düzenli salınımlara tabidir. Üstelik bu o kadar doğrudur ki, yeme, içme, uyku gibi bedensel işlevler doğru dürüst yerine getirilmezse insan hastalanır.
Sanatsal anlamda güzel olan hiçbir şey, hakikatten yoksun bir şekilde var olamaz.
Beni bazı şeyler hakkında yargıya varmaya meyilli hale getiren varsayımlar, ne kadar mükemmel olurlarsa olsunlar, onların yalnızca birer varsayım oldukları ve kesin deliller teşkil etmediklerine dair sahip olduğum tek bilgi, tersi bir yargıya varabilmem için yeterlidir.
Reklam