Gönlüm
Ne bu gelgit, ne bu savrulma, birazcık dur a gönlüm.
Seni kim atmadadır bir yazısın bir tura gönlüm.
İkilik zulmeti kat,teke düş, tek de hakikat.
Teke düşmez ise heyhat, dahi ziftten kara gönlüm.
Seni tasvir nice dava, ne deniz resmi ne sahra.
Nasıl anlatsa ki mısra, seni tarif zor a gönlüm.
Kimi dosttur ama nadan, kimi evlat ama yaban.
Nice bin kurtçuğa meydan, bu kabuksuz yara gönlüm.
Kamu zehri içmişe farz et, ki felek sunmada şerbet.
Yine gelmez ana nöbet, ama bekler sıra gönlüm.
Dili lokmanına baktır, sana lütfettiği Hak’tır.
O nazar ektiği aşktır, o tohum çün sera gönlüm.
Arayış sinede kurşun, bırakın öylece dursun.
Gün olur belki bulursun, ara gönlüm, ara gönlüm…
Ömer Demirbağ
Ömer Demirbağ