“Sallan, hareket et, ancak bu biçimde onu atlatırsın.”
Hareketin anlamında bir portre “Koşucular”; yalnızca bir roman değil, insanlık durumuna dair parçalardan oluşan bir mozaik aslında.
Sürekli bir akış, bir yer değiştirme halindeyiz Koşucular’da. Yo kitabın adı bu nedenle “Koşucular” değil. İçerisindeki deneme, anı, öykü gibi birçok tarzda yazılmış anlatılardan birinin başlığı Koşucular;(sf. 205’teki anlatı) ama tabi ki başlık içerikle uyumlu.
Harekete odaklı bir metin okuyoruz, hareketin insan yaşamındaki kaçınılmaz ve dönüştürücü gücüne tanık oluyoruz. Hareketten kasıt da sadece yolculuk fikri değil; bireylerin fiziksel ve ruhsal yolcuklarına işaret eden metinde modern dünyada sürekli bir hareket ve arayış içinde olmanın anlamını sorguluyoruz.
Metinden kendi payıma düşen; evrenle kendi aramdaki dengeyi kurmanın yolunu bu geçicilikte arayabilirsem zamanın akışına ve dünyanın karmaşıklığına bir nebze olsun anlam verebileceğim oldu. Hadi bakalım diyorum kendime o halde.
Dördüncü Tokarczuk kitabımdı ve beklentimi fazlasıyla karşıladı. Birçok ödülü göğüsleyen eserle ilgili bir de not düşeyim: Sosyal medyada Türklük veya Atatürk ile ilgili rahatsız edici bölümlerin varlığına dair bir şeyler görmüştüm; ama bu fikirlerin sahipleri sanırım kitabın tamamını okumamışlar; çünkü ben bu konuyla ilgili rahatsız edici hiçbir bölüme rastlamadım. Hayırsız Ada olayına dair yarım sayfadan kısa bir bölüm var sadece ki oradaki yanlışlık da uzun çevirmen notuyla düzeltilmiş. Başka hiçbir bölümde de yokuz; kaldı ki Yakup’un Kitapları da Türklerle ilgili övgülerle dolu. Özetle yazarın Türklerle ve Türklükle bir sorunu yok; bence kendi dışında kimseyle de sorunu yok; yoksa böylesi derin metinler nasıl ortaya çıkabilsin ki.
Yazarla tanışacağınız ilk kitap olmasın; ama bence mutlaka
Halide Edip AdıvarEdebiyat
Akile Hanım Sokağı Halide Edip Adıvar
Akile Hanım Sokağı birbirinden bağımsız öyküler olarak da değerlendirilebilecek üç bölümden oluşur:Akile Hanım Sokağı, Sallan ve Yuvarlan ve Cıbıl Gız (Strip- Tease).Üç öyküyü bir araya getiren, farklı dönemlerde yaşanan olayların mekanı olan Akile Hanım Sokağı’dır. Laleli’de bulunan ve hem harabe evleri, hem geçmişin görkemli konaklarını barındıran sokak, 1950’lerle birlikte gelen yaşam tarzı ve kültür değişikliklerinin tanığıdır. Bu değişiklikler toplumun farklı sınıflarını temsil eden kadın karakterler aracılığıyla okuyucuya anlatılır.
Akile Hanım, Nermin, Ayşe Hanım , Tibbiyeli Gülbeyaz, Seein Esen, Tarık, Samim, Sadi Arslan karakterlinin her biri toplumun farkli sosyal sınırlarından, egitim düzeylerinden insanlari yansıtmaktadır.
Halide Edip bu eserinde kadının toplumdaki yeri, izleri, kadin erkek ilişkileri , evlilik, namus, gelecek beklentisi, geçmiş bunalımları romanda akıcı ve anlaşılır bir dille anlatmıştır.
50 li yıllardan sonra karşımıza çıkacak farkli kadin karakterlerinin belki de ilk örneklerini verip edebiyatimizda önemini koruyan bir esere imza atmıştır.
Halide Edip'in milli mücadelede öncü kadınlarımızdandır. Dili ve üslubunun Türk Edebiyatının zirvesinde yazarlarımızdan biridir. Bunların ardından kitabi cok ama cok beğenerek, severek ve en önemlisi edebi zevk duyarak okuduğumu belirtmek isterim. 
Âkile Hanım Sokağı 
Halide Edib Adıvar
Âkile Hanım Sokağı Halide Edib Adıvar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ama artık bu nedir!! Her kitap güzelliğini katlayıp ötekine devrediyor sanki. Bayıldım Ilkbahar’a.
Yönetmen Richard’ın tanımadığı bir yerde, bir peronda durup muhteşem bir dağın yamacına bakışıyla açılıyor kitap. Peronda durmuş, kendi yokluğunu, kaybolmuşluğunu, tozunu hikayeleştiriyor orada. Trenin altına uzanmış son yolculuğunu beklerken tanışıyor Brit ve Florence’yle. Bir mülteci gözetim merkezinde adeta makineleşmiş gibi çalışan Brit, yani Britanya ve 12 yaşındaki Florence’in karşılaşması da yine bir peronda olmuştu. Her peronda bir vagon ekliyor sanki hikayeye yazar.
Florence sanırım bir göçmen, ya da bir melek, ama onun kim olduğundan, ve hatta var olup olmadığından bile emin değiliz. Öyle güzel ve gerçeküstü yaratmış ki kızı Smith, hayran kalıyorsunuz. Ama var olduğuna inanmak da istiyorsunuz bir yandan, çünkü Florence olmasa, onun gibiler olmasa, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa ve kim gösterir insanlara makine gibi yaşadığını. Son makine kırıcı, canım.
İlk iki kitaptan daha kalabalık burası. Mansfield, Rilke, Shakespeare, Chaplin ve Dickens da burda. Başrolü çalmadan, kalabalık etmeden, kimsenin lafını bölmeden burdalar. Ve yine, bambaşka bir yerde bambaşka bir hikayeyi okurken ilk kitaptan tanıdığımız birine de denk geliyoruz.
Smith’in yazma biçimini nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum. Kalem kağıdın üstünde dans ediyor olmalı o yazarken. Bir adım ileri, iki adım geri, kendi etrafında tam dönüş, kollarını açıp süzül, olduğun yerde kal, sallan, ve şimdi kendine sarıl, işte şimdi, burada ayaklar yerden kesilecek, süzül havada, kağıda dokunma ama izini bırak, diye buyuruyor olmalı. Öyle hayal ediyorum.
Bu dansı seyretmeye doyamıyorum. Bir sonraki adımı görmek, müziği duymak, ritmi yakalamak istiyorum. Aşığı gibi okuyorum kadını.
Sosyolojide engelli toplumuna farklı yaklaşım ve kuram biçimlerinin, toplumun ve engellilerin ,engellilere bakış açısının röportajlar ile gösterildiği, devlet politikalarının ne kadar işe yaradığı ne kadar işe yaramadığını anlatan güzel bir çalışma. Benden ne kadar kötü durumda olanlar var ve ne bizim elimizden ne onların elinden hiçbir şey gelmiyor. Çok pasifiz, bunun değişmesi lazım 1980' ler Amerikasındaki engelli hareketleri gibi hareketler düzenlememiz lazım ama asıl meselede bu. Çok kalabalığız ama çok ayrıyız...
Sakatlığın Değişen Yüzü ve Engellilik SosyolojisiSongül Sallan Gül · Bağlam Yayınları · 20217 okunma
Puan vermedi·680 syf.·
2022 250. kitabı
İpucu içerir
Leyleklerin uçuşu son av kızıl nehirlerden sonra farklı geldi. Katil kim diye merak edip okudum heycanlı idi ama biraz fazla uzamış hissi uyandırdı.en son profesör öldü kaza yaptı haberini anlayamadım orada bir açıklık yoktu haliyle kötü ikiz mi öldü yoksa prof u öldürüp yerine mi geçti diye sürekli bir düşünme işiyle zaman geçti.ve kitabın sonu hani yazar yazar bir yere bağlayamazsınız ya final bende bu hissi uyandırdı.bu kitapla hatırlamanın aslında ne büyük bir nimet olduğunu da tekrar gördük.boşlukta sallan dur her hastalık iyileştirilebilse diye dua ederken buldum prof kişilikleri arasında yol alırken.gene de okunur ama diğer kitaplarını daha başarılı buldum.anais için daha hoş bir son beklerdim.kitapla kalalım
Yıllar geçmiş, zaman değişmiş ama soru hep aynı... Aziz Nesin yorumlaması yaparsak aslında sorulması gereken soru, halk ne zaman kazanacak? Eğer inanan biriyseniz sadece gülmece olarak değerlendirip geçersiniz ama aynı zamanda düşünen biriyseniz bu yazılar sizlere, bizlere çok şey anlatacaktır. Anlatım dilinin samimiyeti de dikkatinizi çekecektir. Aynı dili kullanan pek çok filmi de gördük ve bu filmleri daha çok sevdik: Köyden İndim Şehre. Bu da iyi bir örnek olabilir.
Kitaba tekrar dönecek olursak, yaşanmış yahut yaşanması muhtemel pek çok olay, mizahi dille bize aktarılıyor. Tabi yine siyasete bakış olarak biraz tutucu olduğunu gözlemliyoruz burada. Milliyetçi gruba –Ziya Gökalp ve Namık Kemal gibi- çok fazla laf söylediğini gözlemliyoruz. Burası üzücü çünkü Savaş Kahramanları için hikayeler üretmiş birinin siyasete girerek bu tarz yollara girmesini hoş karşılayamıyorum. Ama hikayeler de güzel, inkâr etmeyeceğim.
Hikayelerden de bahsederek incelemeyi bitirelim: Hangi Parti Kazanacak, Usulen, Bizim Eve Amerikalı Misafir Gelecek, Bunlar Bizim Derdimiz, Çocukları Ağlatmayın, Bir Demet Maydanoz, Üniforma, Meydan Saatleri, İnce Narince, Mehdi-i Resul, Alfabenin İlk Harfi, Sessiz Bir Ev, Eğlenelim Arkadaşlar, Sallan Yuvarlan Şampiyonu, Dördüncü Kafileye Kaldık, Cıgara Paketinde Evlenme Teklifi, İhanete Uğrayan Kocalar Kulübü, Allah Kabul Etsin, İğneli Fıçı.
Her biri birbirinden güzel bu hikayelerin olduğu kitabı da siz severlerine ulaştırmak beni mutlu edecektir. Hepimize iyi okumalar dilerim..
