Samir Beydullayev
@samir_beydullayev
Nevrotik, ilk başta izolasyonuna ve bireyleşmesine neden olan İnsanî durum hakkındaki gerçek algılarına geri döndürülür. Derin kaygıları nedeniyle yüceltilmiş bir özel içsel dünya inşa etmeye çalışmıştır, fakat hayat intikamını alır. Ne kadar ayrılır ve kendini ne kadar yüceltirse, o kadar kaygılı olur. Yapay olarak kendini ne kadar idealleştirirse, kendini o kadar abartılı şekilde eleştirir. "Ben her şeyim." ile "Ben hiçbir şeyim." uçları arasında gidip gelir. Eğer insan bir şey olacaksa, başka bir şeyin güvenli bir parçası olması gerektiği açıktır. Bağımlılığın ve doğanın geri kalanının daha kapsamlı anlamına boyun eğmenin borcunu, ölümden ve ölümün gerektirdiği acının bedelini ödemekten kaçmanın hiçbir yolu yoktur; ne kadar kuvvetle çabalarsa çabalasın bu bedeli kendinden hareketle meşrulaştırmanın hiçbir yolu yoktur.
Rasyonelleşmenin başlıca amacı işlerin verimli bir biçimde yürütülmesi olduğundan, bireyin arzuları organizasyonun amaçlarına hizmet eder ve bu da bireysel özerkliğin kaybolmasına yol açmıtır. İşler gittikçe uzmanlaştıkça insanlar arasında daha çok bağımlılık gelişir; ama bireyler toplum-daki değerlerinin kendi yetenekleri veya ustalıkları yerine başkaları tarafından belirlendiğini hisseder. Kendini geliştirme arzusu yerini daha iyi bir iş bulmak, daha çok para kazanmak veya daha yüksek bir sosyal statüye kavuşmak için takıntılı bir hırsa bırakır, yaratıcı lıktan ziyade üretkenliğe değer verilir.
Sayfa 42
Əgər min illərin mədəniyyəti bu qədər qanın axmağına, yüz minlərlə belə ölüm palatasına bais olan səbəbi aradan qaldıra bilməyibsə, o zaman hər şey yalandır, cəfəngiyyatdır! Müharibə nədir? Bu suala cavab tapmaq üçün xəstəxanalara baxmaq kifayətdir.
Kalitesi nasıl olursa olsun, "en iyinizi yapmaya özen gösterin. Ne daha fazla ne daha az. "En iyiniz”den daha fazla yapmak için kendinizi zorladığınızda, gerekenden daha fazla enerji sarf etmiş olacağınız için "en iyiniz” de yeterli olamayacaktır. Çok fazla kendinizi zorladığınızda bedeniniz yorgun düştüğü için kendinize iyilik yapmış olmazsınız. Çünkü bu, amacınızı ger-çekleştirmenizi geciktirir.
"En iyiniz"den daha az yaptığınızda ise kendinizi yargılarsı-nız, suçluluk ve pişmanlık duyarsınız. Kendinize saygı duymak-ta zorlanırsınız.
"Seni kim biliyor ki... İnsan son sayfasına kadar ne olacağı bilinmeyen bir roman gibidir. Başka türlü olsaydı okunmaya değmezdi..."
