Kendimi araştırmaya başladığımdan bu yana çok şey kazanmama rağmen hala kendimden memnun değilim. Kendini geliştirmede ne kadar çok ilerleme kaydedersen kendinde o kadar çok kusur buluyorsun. Sokrates, insanın kemalinin en yüksek derecesinin hiçbir şey bilmediğini bilmesi olduğunu söylediğinde haklıydı.
Telaffuz ettiğimiz her söz bizi ele verir. İletişim yolu olarak bir tek yazılı söz hoş görülebilir.,Çünkü o, bir insandan diğerine uzanan bir köprünün bir taşı değil, yıldızların arasındaki bir ışık huzmesidir.
Hayat dediğimizle ölüm dediğimiz arasındaki ilişkinin aynısı, uykuyla hayat arasında da vardır. Hep uyumaktayız ve bu hayat bir düştür, bir metafor olarak ya da şiirsel anlamda değil, gerçekten bir düş.
Neden bu Jurnal'e devam ediyorum? Devam ediyorum, Çünkü o benim kendimle diyaloğum, çevrem, dostum, sırdaşım. Tesellim aynı zamanda. Hafızam, yankım. Acılarımı da paylaşıyor. Jurnal'im,kişisel deneyimlerimin deposu, psikolojik güzergahım, düşüncelerimin paslanmasına karşı bir önlem. yaşama bahanem, neredeyse benden sonrakilere bırakabileceğim tek yararlı şey.