MALI OLMAYAN ZENGİN
Denedim insanını dünyanın
Sabah sabah
Cimrilikle dolu deriler yürüyordu
Başka bir şey göremedim
sonra
Kanaat kınından bir kılıç çektim
Keskin tarafıyla onlardan
Ümitlerimi kestim.
Hafızanın kaydettiği an ve onunla birlikte o hatırada şekillenen kişi varlığını sürdürür, yaşamaya devam eder. Üstelik bu parçalanma, ölüyü yaşatmakla kalmayıp çoğaltır da.
Hiçbir şey olmaksızın yücelmek, geceleri kazandığım ne muhteşem bir zafer bu! Bilinmeyen bir güzelliğin görkem'i, nasıl da karanlık bir görkemdir... Birden İsa'nın özünün, taşlarda ve dünyadan el etek çekip sığındığı mağarada bulunduğunu bilen çöldeki rahibin, yalnızlığı ile baş başa kalmış keşişin gönlündeki yüceliğe eriyorum.
ENDİŞE
ne gülenler vardır ki
Başları üstünde gezer ölümler
Şayet gaybı bilseydiler
Kederden ölürdüler
Yarına çıkıp çıkmayacağını bilmeyen kimse Yarının rızkını düşünür nedense.