“Bir şey beni sıkıntıya sokuyor. Ne bu?
Rüyaydı… evet. Şelaleler. Hayır, hayır… bir göl. Su. Boğulma.
Ben değil. Başka biri.
Ne hoş… yanında birinin olması.
Hiç hayal edebiliyor musun? Uyanıyorsun ve burada kimse yok… sadece sana bakan eşyalar.
Son derece rahatsız edici.
Bu durumu biliyorum. O dönemden geçtim — şerefe.
Sonunda insanlara geri döndüm. Sizin gibi.
Akıllıca bir karardı.
Tek başıma gülmeyi denedim. Ne acınası.
Herkesin içkisi var mı?”
...
No Man's Land | Harold Pinter