“Bu kitap ve bu küçük ormanla, mecburi nedenlerden, genellikle de kendi tercihleri olmayan ve kendilerinin müsebbibi olmadığı bir sebepten ötürü yabancısı oldukları acılı bir yolu yürüme mücadelesi veren yeryüzündeki milyonlarca insan için en güçlü şefaat ve lütufları dilerim.”
Mahlûkların en kıymetlisi olan, Peygamberimiz Muhammed aleyhisselâma ve temiz olan Âline ve Eshâbının hepsine “rıdvânullahi aleyhim ecma’în” bizlerden kıyâmete kadar düâ ve selâmlar olsun! Âmîn.
Cenâb-ı Muhammed Aleyhisselâm, müfârekat edâlarını arz eden uzun hitâbelerine:
«Ey ümmetim! Sizden ayrılmaklığım dolayısıyla mahzun, Rabbime kavuşmaklığım cihetiyle de memnûnum..» diye başladıkdan sonra, son cümlelerini şöyle bitirmişlerdir:
«Kadın hakkıyla ebediyyet âlemine geçmiş olmayasınız... Allah'ın yasak etdiği her şeyden sakınınız. Hele iki harâma çok dikkat ediniz: Biri yetim hakkı, diğeri kadın hakkı. Bu hakla gelen kimselere şefâat etmem!..»