• 178 syf.
    ·2 günde·Beğendi·10/10
    Ahenktir şiir; yazan ile okuyan arasında. Yaşam ile yaşanmışlık arasında yüreğe dokunan tatlı bir ezgidir.

    “Yaşamayı yaşamak istiyorum, demiştim,
    Neylersin ki bu damda bu dem
    Ayaklarımla uyaklarımda zincir,
    Böyle topal koşmalarla geçiyor günlerim,
    Oysa methetmek gibi olmasın kendimi ama
    Yaşamım benim en güzel şiirim.”

    Başka türlü bir şeydir şiir. Aklına, gönlüne yazılır o dizeler. Hiç olmadık yerde gelir aklına, yapışır yakana.

    “Başka türlü bir şey benim istediğim
    Ne ağaca benzer, ne de buluta
    Burası gibi değil gideceğim memleket
    Denizi ayrı deniz,
    Havası ayrı hava”

    Tuhaf bir yakarıştır şiir. Derdini sade insana değil, kurda kuşa söyleyen.

    “Bana bir gömlek biç terzi kuşu
    Göğün dellenmiş bir köyünden
    Keçileri koyvermiş bir çoban
    Yağmuru raporlu bir bulut”

    Aydınlık bir penceredir şiir. Yaşamın her köşesine özenle açılan.
    HAYATIN ÖZETİDİR

    “Karşıda bir ütücü dükkânı var
    İçerde tıpkı sana benzer bir kız
    Ama nasıl hamarat eline çabuk
    Öyle özene bezene
    Dünyayı düzeltirmişçesine
    Susuzlara su ekmeksizlere ekmek
    Umutsuzlara umut verirmişçesine
    Zengin çamaşırları ütülüyor”

    CESUR BİR SESTİR ŞAİR, diyeceğini eğilip bükülmeden söyleyen, içimizdekini rengârenk haykıran.

    Bir alay şiir geçti önümden; her bir dizesine ayrı selam durulurdu. Bir Can Baba geçti bu dünyadan; o olmasa hislerimize kim tercüman olurdu?