Ahlak Mektupları Bitti. 
Seneca nın Felsefi düşüncesini anlatan bir kitap. Ağır ama anlaşılır ve akıcı okuyucuyu yormuyor bıktırmıyor. Okurken zaman zaman Seneca'yla tartıştım, ona cevap verdim. onunla hem onun çağını hem yaşadığım şu berbat kendi zamanımı karşılaştırdım. bence Senaca bizden 2bin yıl önce yaşamasına rağmen bizim çok ilerimizde...
Kitap Seneca'nın arkadaşı Lucilius'a yazdığı tam 124 mektuptan oluşuyor. Bu mektuplarda Seneca Ahlakı yani (felsefi düşüncesini) her yönüyle ele almıştır. Onun ahlaki anlayışında, oturmanın, kalkmanın, yemenin, içmenin, fakirliğin, zenginliğin, paranın, konuşmanın, siyasetin, seksin, aşkın, yaşamın, ölümün her şeyin bir ahlakı olduğunu bunun tabiatın kanunu, yaratıcının emri ve kuralı olduğu anlatıyor.
Seneca iyi'nin ahlaktan geçtiğini, Onurlu ve mutlu bir yaşamın ölümsüzlüğe, Tanrı'ya, erdem, iyilik, bilgelik ve özgürlükle ulaşacağını ve bunun da doğaya tabiata ve bilime saygı ve itaatten geçtiğini anlatıyor. Ve onurlu bir ölümün onursuz bir yaşamdan daha değerli olduğunu savunuyor.
Seneca felsefenin ahlaklı ve acı çekmiş ağır bedeller ödemiş ve canlarını vermiş filozoflarından Mucius, Regulus, Sokrates,Rutilius, ve katodan övgü ve saygıyla söz ediyor. Ve sık sık şair Vergiliustan alıntılar ve şiirler paylaşıyor...
Seneca yaşadığı çağın Romasın da insanların azgınlıklarını, ahlaksızlıklarını Romalı yöneticileri şatafat ve israflarını sapıklıklarını azgın şehvetlerini, paraya ve zenginliğe tapmalarını eleştiriyor. ve Etna yanardağından söz ediyor. Tanrısal bir felaketten gazap gelebileceği konusunda uyarıyor. benim düşüncem, (tamamıyla benim düşüncem okurken hissettiğim) (Pompei olayı MS79- Seneca MÖ4-MS65) yani Tanrının insanları azgınlıklarıyla cezalandırdığı Pompei olayı Seneca'nın uyarısından sadece 14 yıl sonra patlak
Ölümün Izdırabı
Puan vermedi
Dünyaya gözümüzü açtığımızdan itibaren olumle bir savaşa da gireriz. En basitinden, entropiye kafa tutarız sürekli sürekli çalıştırırız vücudumuzu, hasta olmamalı yaşlanmamalı. Ama nafile biz ölmek için doğduk. Bir söz vardı; Lucius Senaca ‘’Hasta olduğun için değil, hayatta olduğun için öleceksin.’’ tam da bu işte. Yaşamın amacı ölüm degil, ölümün amacı yaşam, yani aslında yaşamadan önce ölüm gelir. Yoktan var olmaya geçmek gibi.
Schopenhauer diyor ki; "Eğer ölümü bize böylesine korkunç gösteren şey var olmama düşüncesi olmuş olsaydı o zaman zorunlu olarak henüz var olmadığımız zamanı da aynı dehşetle düşünürdük.
(Burda soruyorum gerçekten bizi dehşete düşüren şey bu mu?) Devam ediyor; Çünkü şurası çürütülemez derecede kesindir ki ölümden sonraki var olmayış ölümden önceki var olmayıştan farklı olamaz ve dolayısıyla ilki diğerinden daha hazin ve acıklı değildir. Bütün bir sonsuzluk henüz biz yok iken kendi mecramında akıp gidiyordu, fakat bu bizi hiçbir surette rahatsız etmez. Hâlbuki kısacık bir varoluşun bir lahzalık intermezzosunun (Schopenhauer burda yaşamdan önceki bilinci ve yaşamı taktıktan sonraki bilinci iki perde arasında oynanan ufak bir piyese benzetiyor ) ardından artık var olmayacağımız bir ikinci sonsuzluğun takip edeceğini ağır hatta tahammül edilmez buluruz. O halde varoluşa bu susamışlık şimdi onu tatmış ve çok tatlı bulmuş olmamızdan mı kaynaklanıyor?"
Schopenhauer tabiki de buna "Hayır" cevabını veriyor. Yani sen dünyaya gelmeden önce. Vay benden önce şunlar oldu diye kederlenmiyorsan eğer, sen yaşayıp öldükten sonra da yine var olmayacağından ötürü senden sonrasını düşünüp kederlenmen son derece saçma diyor. Çünkü diyor "Var oluşumuzun doldurmadığı zamanın, doldurduğu zamanın geçmişinde veya geleceğinde olmasının bir önemi yoktur, hepsi
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Senaca, ahh seneca :))
Seneca’nın sesinde bir suskunluk var, yürekle dinleyene çok şey söyleyen.
Kitabı okurken özellikle Gallio'ya yazılmış kısımda çok eğlendim.
Senecanın sarsıcı dili ile bazı cümleler zihninde hemen yer etmiyor, onları anlamak, içselleştirmek için tekrar tekrar okumak gerekiyor; belki iki, belki üç kez. Fakat bu zahmete değiyor, her defasında daha derin bir kavrayışla ödüllendiriliyorsunuz.
Kitap mutluluğun anahtarını size sunuyor. Modern dünyanın tükenmekte olan anlamları arasında size stoacı bakış açısıyla sığınak sunuyor .
Kitabın bana en çok dokunan yanlarından biri, Seneca’nın zamanla ilgili söyledikleriydi. “Zamanın kıymeti” üzerine kurduğu cümleler yalnızca birer öğüt değil, hayata karşı bir duruş. Bu yönüyle kitap, sizi de felsefi bir muhattap olmaya davet ediyor.
Her cümlede bir duruş, her kelimede bir nabız var.
Okuyucuya farklı bakış açıları sunabilecek, kolaylıkla okunabilecek muhteşem bir şaheser.
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,6bin okunma
Alain de Botton’un Felsefenin Tesellisi kitabı hem tarihteki önemli felsefecilerden altısının hayatını kısaca anlatırken hemde günümüzde karşımızı çıkan toplumsal ve varoluşsal problemlerimize karşı onların gözünden bizlere önemli çözüm önerileri sunuyor.
Sokrates ile toplum tarafından kabul görmemenin kötü bir şey olmadığını aynı zamanda toplum tarafından sorgusuzca uygulanan her kuralın doğrudan kabul görmesinin yanlış olabileceği kadar herkes kabul ediyor diye sırf onlar gibi düşünmediğini göstermek için her kurala karşı çıkmanında yanlış olduğu, Epikuros ile hayattan küçük şeylerle bile zevk alınabileceği, Senaca ile sadece bize özel olarak başımıza geldiğini düşündüğümüz kötü olayların aslında bütün insanlık için olabileceği ve başımıza gelen şeylerin başımıza gelebilecek kadar normal olduğu, Montaigne ile bilgi ve bilgeliğin farklı şeyler olduğu bilgeliği öğrenmenin sadece bilgisi çok kişiler tarafından değil önemsiz gördüğümüz kişilerden hatta insanın kendisindende öğrenebileceği, Schopenhauer ile başımıza kötü olayların yaşamımızın sonuna kadar geleceği ve bunları kabul edip bilgiye dönüştürüp üzerimizdeki yıkıcılığını azaltabileceğimizi, Nietzsche ile olumsuzlukları yok etmeyi istemek yerine bunları olumlu yöne çevirmek için mücadele edip kendimizi rahatlık dinine adamamız gerektiğini anlatıyor.
Dili sade ve anlatımı akıcı felsefeye giriş niteliğinde bir kitap..
Herkese merhaba ! bu sefer ki yazarımız , ''' kişisel gelişim '' konusunda usta bir Stoacı olan , Senaca . ( Popüler kültürün , kaliteli kitapları (!) övüp arş - ı alaya çıkarması hasebiyle ; Kişisel gelişim adını duyduğu anda ifrit olan biriyseniz bile yazının devamını okumanızı tavsiye edeceğim . )
Hepimizin , zaman zaman andan kopup ; . Geçmiş neydi ,gelecek ne olacak ? gibi sorularla , keşkelerle , pişmanlıklarla yani yaşam üzerine , hayatın anlamı üzerine derin düşüncelere dalmışlığımız olmuştur . Tam da bu noktada , Mutlu yaşam üzerine ; '' herkes mutlu mesut yaşamak ister ama pek az insan bunin için çabalar ''önermesi etrafında şekillenmekte olup Senaca nın kardeşi Galileo ya yazdığı mektuptan oluşmaktadır .
İnsanlığın sorguladığı bir diğer konu ise , hiç şüphesiz zamandır . Herkes için en temel anlamda bu kadar eşit dağıtılan bir parametre , nasıl olur da bazılarına yeterken bazılarına yetmez ? Sorun insanın yaşamının kısa olmasıyla mı , yoksa zamanın değerinin bilinememsiyle mi alakalıdır ? Bu ve bunun gibi nice soru ile meşgul olan tüm zihinler için Yaşamın kısalığı bir başucu kitabı minvalindedir .
"TİNSEL KOPUŞ"
"Gizemli hiçbir yönüm yok. Ben de herkes gibi sıradan bir insanım, bir anne ve baba tarafından dünyaya getirildim ve benden habersiz bana Affan ismini vermişler. Son iki yıldır varlığımı, içinde yaşadığım evreni sorguluyorum. Çünkü annem, babam ve içinde büyüdüğüm çevre her ne kadar bana kendilerince bazı vasıflar yüklemiş olsa bile, ben gerçekte kim olduğumu bilmiyorum. Bu sonsuz kâinat içinde zerre kadar yer kaplamayan benliğime bir anlam yükleyebilecek miyim, bilmiyorum ama durmadan araştırıyorum."
Affan; kötülükten kaçınan, temiz demekti. Ama o daha küçükten başladı çevresine, hayvanlara arkadaşlarına kötülük yapmaya, zarar vermeye.
Peki bunun asıl sorumlusu kimdi? Ailesini geçindirmek için sürekli yollarda ömrü geçen babası mı? Bir evladı olduğundan bi haber ilgisiz annesi mi?
Affan; itilmişliğin, sevgisizliğin, görmezden gelinmenin intikamını sapanıyla alan, oldukça yaramaz, ailesi tarafından sevgi görmemiş, etrafı tarafından dışlanmış, kendi başına hayatla mücadele eden, minicik yüreğe sahip, saldırganlık obsesyonu hastalığına sahip evinde, okulunda sevilmeyen, istenmeyen bir çocuktur. Sorumluluklarını yerine getirmeyen, kendi keyfinde bir anne, işinden evine uğrayamayan uzun yol şöförü bir baba. Affan'ın eksikliğini yaşadığı tüm duygular onu hırçın, öfkeli, acımasız yaparken içindeki öfkeyi etrafına saçar. Göremediği sevgi onu her geçen gün daha da yaramaz, hırçın birine dönüştürür. Hayvanlara, insanlara zarar vererek içindeki boşluğu doldurmak istiyor, yaptığının yanlış olduğunu bilemeden. Koskoca kalabalığın içerisinde yapayalnızdı.Tek dostu babasının doğum gününde aldığı sapanıydı. Ömür boyu yakasını bırakmayacak cinayetler işler sapanıyla. Öldürdüğü kuşların, kurbağaların, farelerin, böceklerin haddi hesabı yoktu. Her hatırladığında vicdan
