Dengede eksiklik vardır, insan da dengeyi yitirmemek için cambazların yaptığı gibi öne atılır. Hayatın içine atılıp yaşadıklarını ardında bırakınca da henüz yaşanacaklar ve yaşanmış olanlar bir duvar oluşturur; sonrasında insanın yolu, nihayetinde bir tahta parçası üzerinde istediği gibi kıvrılıp geri dönebilen ama ardında daima bkş bir mekân bırakan bir kurdun yoluna benzer.
Bir insan başka bir insanı her konuda bu denli örnek alınca âdeta bedeni elinden alınır da bu beden küçük bir meteor misali öbür bedenin güneşine kapılır.
Ancak düzlükte yaşayan insanlar için eleştirel davranmak ve işlerine gelmeyen şeyleri reddetmek kolaydır; bununla birlikte hayat gondolunda üç bin metre rakımda bulunuyorsanız, her şeye razı olmasanız bile öyle kolay kolay aşağı inemezsiniz.