Hayatın kısaca örneği
............Doğru söyledim mi onlar dövüyor, yalan söylersem sen kırbaçlatıryorsun, bazen de hiçbir şey söylemediğim için kötek yiyorum...............
Açıkçası kitap batı endeksli en bilinen aşk hikayelerinden biri olmasına karşın hikaye gidişatı açısından hayatın olağan akışına ters düşmektedir. Romeo hikayenin Rosalin'e aşık hatta aşkından deli divane olan bir karakteri olarak başlayıp bir kere Julıet'i görmesiyle bütün şirazesi kaymış ve karşılık da bulduğunu söyleyerek Rosalin'i bir anda unutmuştur. Büyük bir aşk hikayesinin işlendiği bir hikayede aşkın bu kadar değersizleştirilmesi gerçekten çok saçma.
Bunun dışında Juliet'in daha 12 yaşında bir çocuk olduğunu öğrendikten sonra hikaye benim açımdan gerçek derinliğini kaybetmiştir. Kaldı ki o çağda şimdilerdi Müslümanları erken evlilikte yaftalayan batı kültürünün bu yaşlarda kızları evlenmeye teşvik ettiği ve hatta Julıet'ten daha genç kızların anne bile olduğu işlenmiştir.
Bu bağlamda baktığımda aslında bu bir aşk hikayesinden çok bir çocuğun duygularının istismarı olarak görüyorum. Gerçekten yazık oldu! Kitabı okumasam da öyle bir bilinmezde kalsaydı bu hikaye daha iyi olurmuş diyorum şimdi
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yapma Ophelia öleceksin…Kitap Alıntısı
Puan vermedi
400 yıl önce yazılmış dizelerin bugün bize hala bir şeyler söyleyebilmesi ne acayip. O günden beri aklımdaydı başta Hamlet olmak üzere,Shakespeare külliyatını daha önce okuduklarım da dahil olarak baştan bir hatmetmek. 400 yıl önce yazılmış şeyler bugün hala bunca geçerliyse, bana zamanında anladığımın ötesinde yeni bir şeyler söyleyecekleri de kesin.
Cesur Yeni DünyaBilim-Kurgu
Merhaba arkadaşlar bugün sizlere bilim kurgu klasiklerinden biriyle geldim. Yeni girdiğim güzel bir grupla bu kitabı okuyup bitirdik ve değerlendirmesini yapacağız. Açıkçası kitabı hiç sevemedim bana hiç hitap etmedi. Abartılmış bir klasik olarak görüyorum, tabii bu kendi fikrim. Severek okuyanlara saygım sonsuz ama bana göre değildi hiç. Gelin kitaptan bahsedelim hemen biraz.
Kitap, insanların laboratuvarlarda üretildiği, çocukluktan itibaren şartlandırıldığı ve "mutluluk" adına özgürlüklerinden vazgeçtiği bir geleceği anlatır. Teknolojinin ve bilimin aşırı ilerlediği; ancak aile, bireysellik ve duyguların tamamen yok edildiği, "cemaat, özdeşlik ve istikrar" üzerine kurulu bir geleceği anlatan dünyaca ünlü bir distopya eseridir. Romanda anlatılan Londra’da insanlar geleneksel yollarla doğmaz, kuluçka merkezlerinde tüplerde üretilir ve genetik olarak sınıflara (Alfa, Beta, Gama vb.) ayrılır.
Bireyler uykudayken dinletilen ses kayıtlarıyla (hipnopedya) eğitilir ve sorgulamadan sadece tüketen, haz odaklı bireyler haline getirilir. Doğal üreme ve annelik-babalık gibi kavramlar yasak ve "pornografik" bulunur. Acı ve mutsuzluk "soma" adı verilen yan etkisi olmayan uyuşturucularla bastırılır.
Sistem bu şekilde kusursuz işlerken, modern dünyanın kurallarına uymayan iki karakterin ortaya çıkmasıyla düzen sarsılır. Sistemin dışında, geleneksel bir yaşam süren bir bölgede (Vahşi Rezerv John) annesiyle birlikte büyüyen John, medeni dünyaya getirilir. Shakespeare okuyarak büyüyen John, medeniyetin sözde "mutlu" ama ruhsuz insanlarına karşı çıkar; aşk, acı çekme ve özgür irade gibi kavramları savunarak sistemin yöneticileriyle felsefi bir çatışmaya girer.
Roman, toplumsal istikrar uğruna insanlıktan çıkmanın ve bireyin sistem tarafından nasıl yok edilebileceğinin en çarpıcı
William Shakespeare’in en ünlü trajedilerinden biri olan Kral Lear, yaşlanan Kralın, krallığını üç kızı arasında paylaştırmaya karar vermesiyle başlar. Kızlarından kendisini ne kadar sevdiklerini ifade etmelerini isteyen Lear, büyük kızı Goneril ile ortanca kızı Regan’ın sahte ve abartılı övgülerine inanırken, dürüst davranarak sevgisini gösterişli sözlerle dile getirmeyi reddeden en küçük kızı Cordelia’yı mirastan mahrum edip sürgüne gönderir. Ancak zamanla Goneril ve Regan’ın gerçek yüzleri ortaya çıkar ve babalarına acımasızca davranırlar. İhanet ve pişmanlık içinde akıl sağlığını yitirmeye başlayan Lear, sonunda Cordelia ile barışsa da hikâye ölüm ve yıkımla son bulur. Kitap, güç ve iktidarın yozlaştırıcı etkisi, aile ilişkileri ve ihanet, gerçeği görememe, delilik ile bilgelik arasındaki ince çizgi, adalet ve insan doğası gibi konuları ele alır.
Kral Lear
William Shakespeare
Kral Lear
William ShakespeareAtinalı TimonAlıntı
Timon’un derdi parayla ya da iflasla değil; o, sınır çizemediği saflığının bedelini tüm insanlıktan tiksinerek ödeyen biri aslında. Flavius’un arkasından kurduğu o cümle her şeyi tek nefeste özetliyor zaten: “Kendi yüreğin yıktı yere seni, kendi iyiliğine kurban gittin. Ne garip, ne olmayacak bir kader bu... Fazla iyi olmak en büyük günahın oldu.”
Dünyanın en eski, en değişmez kuralı bu sahnede yüzümüze çarpıyor: Hak etmeyene gösterilen her aşırılılık, günün sonunda sahibini vuracak bir silaha dönüşür. Timon etrafındaki dalkavukları beslerken aslında kendi sonunu ilmek ilmek ördü. Güvendiği o dağlar ardı ardına yıkıldığında, masaya fırlattığı sıcak su ve taşlar aslında kaybettiği servete değil, insanların iğrenç iki yüzlülüğüne duyduğu kusma hissiydi. Ormana kaçışı bir delilik veya inziva değil; insanın çiğ, menfaatçi kokusundan uzaklaşıp toprağın dürüstlüğüne sığınma ihtiyacıydı. Shakespeare bu metinle kenarda köşede kalmış çok ağır bir gerçeği bizlere hatırlatıyor: Bu dünyada kötülükten ziyade, haddinden fazla ve körü körüne yapılan iyilik insanı paramparça eder.
Herkese iyi okumalar dilerim..