Sen şeytanlardan bir profesörü ele alacaksın ve bütün itliğini, pardon, ipliğini pazara çıkaracak bir konuşmayı mezuniyet gecesinde yaptıracaksın. Bu kurguyu öyle ince işleyeceksin ki, "Kimin aklına gelir?" dense, benim yazarlarım arasında aklıma ilk olarak Ömer Faruk Dönmez gelir. İyi ki de yapmış. Aleyhillanenin bütün oyunlarını zarif ama keskin bir üslupla itinayla ortaya sermiş. Mevlam Ömer Faruk Dönmez ağabeyime sıhhat, selamet ve afiyetler ihsan eylesin. Âmin.
Dil Belası, sarf ettiğimiz kelimelerin kalbimizin aynası olduğunu hatırlatıp insanı derin bir öz eleştiriye davet ediyor. Dilin terbiyesinin aslında ruhun ve ahlakın terbiyesi olduğunu gösterirken, acilen ıslah etmemiz gereken hastalıklarımızı yüzümüze vuruyor.
Okurken çok etkilendim ancak eserde zayıf hadislere sıkça yer verilmesi, sürekli kaynak ve sıhhat kontrolü yapma ihtiyacı doğurduğu için okuma sürecimi biraz yavaşlattı. Her ne kadar helal-haram gibi kesin hüküm bildirmeyen, ahlaki öğüt ve teşvik içeren konularda zayıf hadislerin nakledilmesinde usulen bir beis görülmese de hadislerin sıhhat durumlarına bakmadan geçemedim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Anamı sorarsan büyük doğudur
Batı ki sırtımda paslı bıçaktır" der şair. Biz işte böyle bir milletiz özümüzde. Ama yaklaşık 200-300 senedir anamıza vefasızlık ettik ve sırtımıza paslı bıçağı yemiş olduk. Bu bıçak bize öyle bir saplandı ki, ne çıkarıp atabilecek gücümüz oldu, ne de tam manasıyla Batılı olabildik. İşte şu anda da vaki olan memleketimizin akıl ve gönül karışıklığının sebebi de baştan sana budur: Anasına vefasız, sırtına Batılı paslı bıçak yemiş...
Kitapta bu kafa karışıklığının yani Batı hayranlığının tam da bir hayal olduğunu anlatıyor. Anlatan hocamız ise 4 sene Avrupa'da hocalık yapmış olup gözlemlerini ve kendisine gelen şikayetleri de göz önüne seriyor. Son olarak kitabın üslubu da gayet anlaşılır ve dertli. Bu vesileyle de hocamıza sıhhat, selamet ve afiyetler dilerim...
Muhtelif hadis-i şerifler
İmam Suyuti (m1445-1505, rhm)'nin bu kitapta bir kaç eseri tercüme edilmiştir. Bu eser kapsamında hadis hafızlığı da bulunan İmam Suyuti çeşitli konularda hadis-i şerifleri derlemiştir; çok kısa şerhlerle birlikte.
İlk eserine "Kanatın sırları" diyebiliriz. Burada uzay-evren hakkında bildiği hadis-i şerifleri derlemiştir kendisi.
İkinci eseri ise risaleleridir. Risalelerinde ise Peygamberimiz (sav) kabir hayatı, rüya da ve gerçekte görülebilmesi gibi konuları tartışmıştır.
Üçüncü eserine ise "sorular ve cevapları" denmiştir. Bu bölümde ölülerin hallerini, ruhlar alemini, şehit ve çocukların durumlarını tartışmıştır.
***
Bu eserin çevirisi Allah kendisine rahmet etsin, Ebu Muaz Seyfullah Erdoğmuş tarafından yapılmıştır.
Kendisi dipnotlara hadis-i şeriflerin sıhhat derecesini koyarak çok kıymetli bir hizmette bulunmuş; yoksa kitap kafa karıştırmaya ve işin içinden çıkılmaz bir noktaya gitmeye çok müsaitmiş. Ayrıca kendisi çevirenin uyarıları olarak belli yerlere de işaret etmiş kitap boyunca.
Bizim Tenekeci ağabeyin nahif üslubu pek dile gelip anlatılası değil. Ya da benim kelimelerim buna kifayetsiz de geliyor olabilir. Bilmiyorum. Bildiğim bu lezzeti tatmaktan ibaret. Bu vesileyle İbrahim ağabeyime sıhhat, selamet ve afiyetler dilerim.
O, İsmet Özel. Şair. 81 yaşında. Ve hâlen bir şeyler anlatıyor. Peki anlaşılıyor mu? Ya da şu şekilde soralım: Okumayan, dinlemeyenleri beri tarafa alalım da, okuyanlar gerçekten anlıyorlar mı? Bu da daha büyük bir soru olarak kalsın. O zaman benim cevaplayacağım son soru ile devam edeyim: Peki yıllardır anlattığı "Türklük" mefhumu anlaşılabildi mi?
Tabii ki anlaşılmadı. Anlaşılmamakta insanlar ikiye ayrıldı gözlemlediğim kadarıyla. Birincisi okumaya, anlamaya tenezzül etmeyenler. İkincisi ise "ırkçı" diyerek mevzuyu kapatmaya çalışanlar. Aslında iki grubunda ortak noktası "anlamaya çalışmamaktı" zannımca. Yoksa, ben bir şeyler anladımsa pekala herkeste anlayabilirdi diye düşünüyorum. Peki nedir mevzu?
Tarihte bilinir ki gavurun karşısına daima kuvvet olarak Türkler çıkmıştır. Selçuklu devletinden buraya bu da yaklaşık bin senelik hatırı sayılır bir zamandır. Gavur Müslüman olarak Türk'ü bulur ve bilir karşısında. Hatta az çok bu işlerle ilgisi olan kimseler bilir ki ihtida eden kimselere gavur "Türk oldu" demeye başlar. İşte bu kavramı alıyor Şair. Irktan öte Müslümandan kavi olarak niteliyor bu "Türk" kavramını. Haklı mıdır bu kavramı kullanmakta? Ben aciz kelimelerimle hak veriyorum kendisine. Burada bu kavrama "Ama ben de şu kavimdenim" deyip beri durmanın bir manası da olmadığını düşünüyorum. Üzerine bunun gereksiz bir kompleks olduğunu da bir kez daha düşünüyorum. Türk olmaktan başka da çıkarımızın olmayacağını şiddetle müşahede ediyorum dünyanın gidişine bakarak üstelik. Eğer ki Türk değilsek ise bu bir felakettir ki artık Türk'ün karşısına geçmişsiniz manasına gelir bu durum.
Şair'e Allah sıhhat, afiyet ve selametler diliyorum. Mevlam razı olsun Kalın Türk'ten...
