SAVAŞIN ŞARKI KİTAPLARI
Elli yıl sonra, barış gölgede bıraktığında
Savaş hatlarının hatırasını,
Maceraperest delikanlılar iç çekecek ve fırlatacak
Gururlu bakışlar o yağmalanmış geçmişe.
Yaz sabahında ya da kış gecesinde,
Yüreklere ateş düşecek savaş için,
Okurken bir parça asker şarkısı;
Vahşi ve fiyakalı, azgın ve güçlü;
Andından o öfkeli, marş ritmindeki kafiyelerinde
Kör bir pişmanlığın ve bitkin bir neşenin,
Kıskanacaklar bizim o göz kamaştırıcı zamanlarımızı,
Fedakarlığın dünyamızı günahlarından arındırdığı.
Gümüş bukleli ihtiyar bir adam
Kaldıracak yorgun yüzünü söylemek için:
"Savaş, saatlerimizi durduran bir iblisti,
Her ne kadar onu gaddar ve memnun karşılamış olsak da."
Ve sonra bahsedecek Haig'in son taarruzundan,
Hayret ederek birilerinin sağ çıkabildiğine
İnsanların inşa ettiği ve sonra yerle bir ettiği o mezbahadan,
Dünyayı suçluluktan temizlemek adına.
Ama çocuklar, gaddar ve yan bakışlarla
Düşünecekler, "Zavallı dedemin devri kapandı."
Ve Fransa'da savaşan o delikanlıların hayalini kuracaklar,
Eğlenceye ortak olacak kadar zamanında yaşayanların.
Gen Bencildir - Richard DawkinsBiyoloji
İşçilerin kamikaze davranışları ile diğer özgecilik ve işbirliği biçimleri, bu bireylerin doğurgan olmadıkları gerçeğini kabul ettikten sonra hiç de şaşırtıcı gelmez. Normal bir hayvanın bedeni, hem yavrularına bakacak hem de aynı genleri taşıyan diğer bireyleri koruyacak şekilde manipüle edilerek, bu beden içindeki genlerin hayatta kalması sağlanmış olur. Diğer bireyleri korumak için intihar etmek, bireyin kendi yavrularının gelecekteki yararına değildir. Bu nedenle de intihar şeklindeki fedakarlık çok ender evrimleşir. Ancak bir işçi arı hiçbir zaman kendi yavrusunu doğurmaz. Tüm çabaları, akrabalarını koruyarak kendi genlerini muhafaza etmeye yönelmiştir. Tek bir kısır işçi arının ölümü, genleri için, sonbahar geldiğinde ağacın döktüğü bir yaprağın ağacın genleri için önemli olduğundan daha önemli değildir.
Sosyal böcekler hakkındaki şeyleri cilalayarak gizemli bir hava verme isteği yaygındır, ancak buna hiç gerek yoktur. Bencil gen teorisinin onları nasıl açıkladığının detaylarına bakmaya değerdir, özellikle de, ardından birçok şeyin gerçekleşmesine neden olduğu görünen olağandışı kısır işçi olgusunun evrimsel kökeninin nasıl açıkladığının detaylarına.
Bir sosyal böcek kolonisi, genellikle bireylerinin hepsinin aynı anneden geldiği devasa bir ailedir. Çok ender üreyen ya da hiç üremeyen işçiler sıklıkla birbirinden farklı sınıflara ayrılmıştır; bunlar arasında küçük işçiler, büyük işçiler, askerler ve bal küpleri gibi üst düzeyde uzmanlaşmış sınıflar bulunur. Doğurgan dişilere kraliçe denir. Doğurgan erkeklere de bazen kral adı verilir. Daha gelişmiş toplumlarda, doğurganlar doğurma işinden başka bir şeyi asla yapmazlar ama yaptıkları bu tek işte son derece iyidirler. Yiyecek ve koruma için işçilere bel bağlarlar ve işçiler aynı zamanda yavruların bakımından da
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
14.1000Kitap
Sürekli olarak gelecekte yaşayan, hep ileriye bakan ve sabırsızlıkla yaklaşan şeyleri bekleyen çünkü onlara göre gerçek mutluluk ancak bekledikleri geldiğinde mümkün olacaktır bu nedenle de içinde bulundukları ânın zevk almadan ve fark etmeden akıp gitmesine izin verenler, Tischbein'in o meşhur İtalyan eşeğine benzerler: Önünde ipten sarkan bir ot demetiyle adımlarını hızlandıran Bu insanlar hep yalnızca "geçici olarak" yaşarlar, ta ki ölene dek. Şimdiki zamanın huzuru, en fazla gerçeklesmesi kesin olan ve zamanı da belirli olan kötülüklerle bozulabilir. Oysa bu tür durum son derece azdır: Çünkü ya sadece mümkün, dolayısıyla bir ihtimaldirler ya da gerçekleşmeleri kesin olsa da, zamanları tamamen belirsizdir, örneğin ölüm gibi. Eğer bu iki tür kötülüğü kafaya takmaya kalkarsak, bir daha tek bir huzurlu anımız bile olmaz.
Şu son kırk yılda hayal edilemez değişiklikler olmuştu. Çocukken resimli dergilerde ve kurgu romanlarda masal gibi okuduğu birçok şey gerçekleşmişti. Uzay gemi ve kalkanları, uydular, dünyayı kocaman bir köye çeviren iletişim ağları, hız, gezegenlere yolculuk. O uzun bacaklı, parlak huni biçimi sutyenler giymiş çiz-meli kadınlar, çizgi serüvenlerden çıkmış popçu olarak uzaydan dünyaya inmişlerdi.
Ve son...
Gerçeği sadece Simon Rickiel, Milan Curiç ve ben biliyorum. Bu sırrı mezara götürmekte de kararlıyız.
Ayrılırken, Milan Curiç sadece, “Bir daha birbirimizi görmemeliyiz Louis” dedi. “Dostluğumuz yaralarımızı kanatmaktan başka bir işe yaramaz.” Elimi tuttu, var gücüyle sıktı. Bu değerli adamla el sıkışmak, sakatlık kompleksini sonuna dek yok etti.
(302. sayfaya kadar soluksuz bitirdim :) inanılmaz iyi bir finaldi. Zaten J.C.G olağanüstü bir yazar benim için. Her kitabı bambaşka bir dünya ve ustalık eseri. Ba-yıl-dım!)
Son günlerde başımdan geçenleri düşünmeye başladım.
Sonra düşünmekten vazgeçtim.
Hayat insanı müthiş yıpratıyordu.
"Belki yarın daha iyi bir gün olur." dedim içimden.
