Adler psikolojisinde, travma kesinlikle reddedilir.
Bu, oldukça yeni ve devrimsel bir noktadır. Hiç şüphesiz,
travmayla ilgili Freudyen bakış açısı harikuladedir. Freud, bir
kişinin ruhsal yaralannın (travmalannın) onun şimdiki zamandaki
mutsuzluğunun nedeni olduğunu öne sürmüştür. Bir
insanın hayatını ayrıntılı bir anlatı olarak ele alırsan, kolaylıkla
anlaşılan bir etki, güçlü izienimler yaratan ve son derece
cazip olan dramatik bir gelişme hissi söz konusu olur. Ama
travma argümanını reddeden Adler, şunu söyler: "Tek başına
hiçbir deneyim, başarımızın ya da başansızlığımızın nedeni
değildir. Deneyimlerimizin yarattığı şok - sözüm ona travma
- yüzünden sıkıntı çekmeyiz, bunları amaçlarımıza uyduğu
şekilde biz yaratırız. Bizi deneyimlerimiz belidemez ama
bunlara verdiğimiz anlam kendi kendisini belirler."
Adler'in, benliğin deneyimlerin kendisiyle
değil, bunlara atfettiğimiz anlamlarla belirlendiğine dair
söylediklerine odaklanmalısın. Korkunç bir felaket ya da çocuklukta
tacize uğrama veya benzeri deneyimlerin, bir kişiliğin
oluşmasına bir etkisi olmadığını söylemiyor; bu olayların
etkisi güçlüdür. Burada önemli olan, hiçbir şeyin aslında etkiler tarafından belirlenmiyor oluşu. Bizler kendi hayatımızı,
bu geçmiş deneyimlere atfettiğimiz anlamla belirliyoruz.
Hayat, birisinin sana verdiği değil senin seçtiğİn bir şeydir ve
nasıl yaşayacağına da sen kendin karar verirsin.
İnsan kendini dostlarında değil, acımasız aynalarda tanır.Duygu ve Düşünce
“Beni tanıyan herkes, kendime ve becerilerime dair her zaman sağlıklı bir bakış açısına sahip olduğumu söyleyecektir. Ama inanın ya da inanmayın, zaman zaman kibirli ve duyarsız olmakla da suçlandım. Özellikle de insanı yeniden ayarlayan, eksiklerini gösteren kişilerin bunu son derece acımasız bir şekilde yaptığı anlarda..”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Romantik bir bakış açınız var. İnsanları sevmek gerektigini, tüm insanlığın iyiliği, verimliliği ve uzlaşması için onlara saygı gösterilmesi gerektigini düşünüyorsunuz. Ama bu bakış açısı son derece yanlış.
İnsan doğuştan kusurludur. Doğadaki bir bozukluktur. Bilimin sadece tek amacı olmalıdır: düzeltmek,eğitmek,anlaştırmak. Tek hedef Yeni İnsan’dır.”
Üniversite, mesleki deformasyonun en yoğun yaşandığı kurumların başında gelir. Hakikat yolculuğunda insanlara kılavuzluk etmesi gereken prof'lar, akademizm tuzağına düşmüş ve bilimsel jargonu hakikatin yerine ikame etmiştir. Hakkın ve hakikatin, aklın ve erdemin hizmetkârı olması gereken hocalar okulların, fakültelerin, bölümlerin ve sınıfların yarı-tanrısal küçük efendileri olmak için ilmi, fikri ve fikir çilesini bir kenara koymuştur. Varlıklı ve hakikati nefsaniyet terazisinde ölçenler gerçek düşüncenin ufkunu kendi dar ve sığ bakış açısına indirmiş ve “Benim üstümde hiçbir şey yok. Varsa da gerçek değil, olamaz...” demeye başlamıştır. Her dersini ilk dersiymiş gibi aşk ve heyecanla ve son dersiymiş gibi büyük bir mesuliyet duygusuyla veren kaç tane hoca var etrafımızda? Elimizden tutup bizi bir ilim, fikir, hikmet, edep, erdem, tahayyül ve tecessüs yolculuğuna çıkaran hoca sayısı neden yok denecek kadar az?
Sayfa 33
"Birlikte çıktığın yolculukta kendin olarak var olmana önem verildiğini görmek... İşte gerçek sevgi budur.
Biliyorum bu sözler birçok okur için son derece nahif bir bakış olarak görünecek ama dürüst insan nahiftir. Güvenilen insan odur ve güvenilen insan uzun vadede güçlü bir insandır. "
Allah hiç kimseleri boşuna denk düşürmez, koca dünyada iki insan rast gelip de bunca aşık olabiliyorsa birbirine, hele ki bambaşka diyarlardan iki kişi mutlaka bir sözü vardır Rabbimin sana bana, duymasını, dinlemesini bilene.
