aybüke y.

“Tanrılar aşkına, burayı çok seviyorum," dedi Locke, parmaklarıyla baldırlarında tempo tutarak. "Bazen bütün bu şehrin sırf tanrılar suça bayılıyorlar diye yaratıldığını düşünüyorum. Yankesiciler sıradan halkı, tüccarlar kandırabildikleri herkesi, Capa Barsavi hem soyguncuları hem de sıradan halkı, küçük soylular da neredeyse herkesi soyuyor. Dük Nicovante ise arada bir ordusunu yanına alıp Tal Verrar'ı veya Jerem'i soyup soğana çeviriyor. Kendi soylularına ve sıradan halkına ne yaptığından bahsetmiyorum bile." "Bu da bizi soyguncuların soyguncusu yapıyor," dedi Böcek. "Diğer soyguncuların soyguncusu için çalışıyormuş gibi yapan soyguncular."

Sayfa 53·Kitabı okuyor

Reklam

aybüke y.

Elmanın geri kalanını sapıyla beraber ağzına atan Jean bu beyanını sert bir şapırtıyla noktaladı. "Eh be adam!" Locke Lamora dilini çıkardı. "Bunu yapmak zorunda mısın? Kara simyacıların o kahrolası şeylerin çekirdek- lerinden balık zehri ürettiklerini biliyorsun." "Şansa bak ki," dedi Jean, çiğnenmiş lapanın son lokmasını da yuttuktan sona, "ben balık değilim."

Sayfa 48·Kitabı okuyor

aybüke y.

Locke'un başlıca kuralı şuydu: lyi bir üçkâğıdın planlanması üç ay, prova edilmesi üç hafta ve kurbanın güvenini ebediyen kazanmak ya da kaybetmek üç saniye sürerdi.

Sayfa 43·Kitabı okuyor

Takip Önerileri

aybüke y.

“Hırsızlık yapmaktan hoşlanan çocuklarım oldu. Hırsızlık yapmayı kafasına takmayan ve yapacak başka hiçbir işleri olmadığını bildikleri için buna katlanan çocuklarım da. Ama hiç kimse, sahiden de hiç kimse bu işi yapmaya o çocuk kadar aç olmamıştır. Boğazında kanayan bir kesik olsa ve bir hekim o kesiği dikmeye çalışsa Lamora iğneyle ipliği çalar ve kahkahalar atarak geberip gider. Çocuk... çok fazla çalıyor."

Sayfa 21·Kitabı okuyor