Okuma yazma öğreterek köylüleri uyandırma, onlara sağlık ve etkin tarım bilgileri öğretme, kısaca onlara yeni bir özgüven duygusu aşılama fikri, tutuculara göre tehlikeliydi. Sonuç olarak, özgün bir düşünce olan Köy Enstitüleri’nin ömrü kısa oldu. Savaştan sonra bu okullar, enstitü öğretmenlerinin köylülere verdikleri eğitim türünün onları “istenmeyen ideolojiler” (sosyalizm ya da komünizmin üstü kapalı ifadesi) için kolay bir hedef haline getirdiği ve sınıf çatışmasını kışkırttığı gerekçesiyle saldırıya uğradı.
Artık sebeplerim, sonuçlarım bu dünyaya sığmıyor. Savunmama gelince, sebebim yok ki bahanem olsun. Bahanem yok ki savunmam olsun.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Özal dört eğilimi birleştirirken ideolojik farklılıkların önemli olmadığını, uygulamaların gerçek belirleyici olduğunu düşünüyordu ve haklı çıktı. Buradan iki sonuç çıkarabiliriz: Birincisi farklı ideolojilere sahip olanlar hedeflerde ortaklık olursa yan yana gelebilirler ya da aynı dünya görüşüne sahip olanlar rekabet ederler.
Toplumsal Roller ve Doğru olanı yok eden kollektif baskılarıPsikoloji
Erkeklerin yaşamları, en az kadınların yaşamları kadar kısıtlayıcı rol beklentileri tarafından yönetilmektedir. Ve sonuç olarak bu rollerin erkek ruhunun ihtiyaçlarını desteklemediği, onaylamadığı veya yansıtmadığı ortadadır.
Sayfa 27
Elinden sağ kurtulan olmamış:)
Âsım'ın hayaletinin Dâvut'a dadanması ve Zâhir hakkında da "peygamberliğini ilân ettiği" söylentisinin çıkmasından aşağı yukarı otuz küsür sene kadar önce Galata şehri ahalisi, tedavileri sonuç vermeyen Rafael'in tabâbet yeteneği hakkında ileri geri konuşmaya yeni yeni başlamıştı. Kabadayılar nasıl ki "leşleriyle" anılıp korku salıyorlarsa, Rafael de "naaşlarıyla" yâd edilip "dehşet saçmaya" başladı. O güne kadar tedavi etmeye çalıştığı yirmi hastasından ondokuzu vefat etmişti. Geriye kalan bir tek hastanın da, Rafael'e getirildiginde, ne nabzı atıyor ne de adam nefes alıyordu. Hastayı defalarca muayene eden Rafael, sonuçta bir teşhis koydu: Adam ölüydü! O güne kadar koyduğu tek doğru teşhis de zaten bu olmuştu.
"Ölüm, parayla zehirlendiğinde doğacak tek sonuç öfke olurdu. Geriye kalanlar tabutları bile paylaşamazlardı."
