otuz iki yerinden bıcaklanmıs asklar damlar gözlerinden
di’li gecmis zamanda bircok resim
hep gülümsüyorsun
aklının ortasında mavi bi yıldız varmıs gibi
ve o yıldız karanlık bir subat aksamında
durmadan soluyormus gibi
**
artık butun uzgun oluslarımın adı
anne
Ağustos 2001'de Erdoğan'ın 1992'de yaptığı siyasî konuşmaların tekrar basına sızdırılması, Genelkurmay Başkanı'nın sert tepkisine yol açınca ortamı iyice germişti. Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hüseyin Kıvrıkoğlu, "Erdoğan'ın düşüncelerinde değişen bir şey olmadığını ifade ederek, 28 Şubat'ın bin sene devam edeceğini boşuna demediklerini" söyleyecekti.
Reklam
Petropolis, 22 Şubat 1942
Rahat ve sâkin geçen günlerden sonra ruhça çöküntüm çok arttı; öylesine tedirginlik içindeyim ki, derli toplu düşünemez oldum, artık.
"BEN" ve BİR RÜYÂ...Akademya Yazıları
(...) Dante’nin ilk defa “ben” diye bir üslûbla hikâyeye kendini de dahil etmesi ve bununla irtibatı içinde, konferans sonrası bir rüyâ:
- “Hükümetin yeni bir zulmü”, “hükümetin yeni bir icraatı” minvalinde bir haber okuyorum… Sanki Milli Gazete, Akit gibi, hükümet muhalifi İslâmcı bir yayın organında ve bir tenkid üslubuyla kaleme alınmış… Buna göre, Tilki Günlüğü yasaklanmış… Altıncı cildinden sonra, 2, 3, diğerlerinin de toplatılması söz konusu… Rejim aleyhtarı yönelişlere fidelik etmesinden… Onunla beraber James Joyce’un “Sesleniş” isimli bir romanı da yasaklanmış… Joyce’un böyle bir romanını bilmiyorum… Aklıma Türkçe neşri beklenen Finnegan’s Wake geliyor… “Wake” İngilizce’de “uyanış” demek; ve acaba “uyandırış, uyarış” ve dolayısıyla “sesleniş” mânâsı da var mı?.. Kasdedilen o mu?.. Haberin “ben” diye bir üslûbla yazılmış olması dikkatimi çekiyor; ve kelimeler arasında “benim” diye bir kelime… Bu üslûbun bu habere gitmediğini düşünüyorum… Neden sonra muhabirin imzası gözüme çarpıyor: Hakan Albayrak… Daha önce duymadığım bir isim… “Artık kültür eserlerine de saldırıyorlar, zulüm -28 Şubat Süreci- iyice ayyuka çıktı” derken bir de fark ediyorum ki, uykuda değilim; sanki uyku bir ân gelmiş, açık gözkapaklarımdan içeri sızmış ve bana seslenip gitmiş…”
(30 Ocak 1998)
Selim Gürselgil, (I. Dönem, Sayı 9, Nisan 1998), DANTE'NİN YOLCULUĞU -II- (İlâhî Komedyadan Tilki Günlüğüne)
Ruhumuz iyiyse biz de iyi olmayı daha kolay başarırız.
İyi eserlerde haşır neşir olan birinin ayrıntılı bir şekilde tanıdıgı kişi “insan” olacaktır.
Reklam
Reklam