Ne kadarlık bir uzaklık bir insanı arkadaşlarından ayırır ve onu yalnızlaştırır? Bacakların hiçbir gayretinin iki zihni birbirine yakınlaştıramayacağını öğrendim.
Birilerinin nedensiz (en azından ben bazen öyle düşünuyorum) eleştirilerine maruz kaldığımda ya da beni dogallıkla kabul edeceğini düşündüğüm biri tarafından kabul edilmedigimde, her zamankinden biraz daha uzun mesafe koşarım. Her zamankinden daha uzun mesafe koşmak yoluyla, o ölçüde kendimi fiziksel olarak tüketmiş olurum. Üstelik, yeteneklerinin sınırları olan, güçsüz bir insan olduğumu bir kez daha idrak ederim. Bunu dibine kadar, fiziksel olarak idrak ederim. Dahası, her zamankinden daha uzun mesafe koşmak sayesinde kendi bedenimi de biraz daha güçlendirmiş olurum.