Cengiz Aytmatov, İkinci Dünya Savaşı'nın bütün şiddetiyle devam ettiği yıllarda Kırgızistan'ın bir köyünde, cephedeki askerlerin ihtiyaçlarını karşılamak için yediden yetmişe herkesin tabiat ve savaş şartlarıyla çetin mücadelesini anlatıyor. Cesur, zeki ve okulun güzel kızı Mirzagül'e tutkun Sultanmurat 15 yaşında olmasına rağmen cephedeki askerlere yardım etmek için seçilen köyün beş gencinden biridir. Sultanmurat'ın gözünden savaşın yıkıcılığını ve insanları adeta birer canavara dönüştürmesini anlatan Cengiz Aytmatov, diğer bütün eserlerinde olduğu gibi, bu hikâyesinde de insana olan inancını vurgulamaktadır. Şartlar ne kadar ağır olursa olsun, insanın içinde sönmeden yanmaya devam eden o sevgi ateşi her türlü zorluğun üstesinden gelmek için insanın sahip olduğu en kıymetli hazinesidir.
Keyifli okumalar...
Besmele ile başlayıp şükür ile biten kitaplardan biri daha 
İmam Gazali'den..
Âlemlerin Rabbine hamd ve şükür ile..
Allah'ın varlığını inkar edenlere hep demişimdir, 'önce bir kafanı kaldır göğe bak' bak ki semayı böylesine eşsiz ve kusursuz kim bina edebilir gör diye. Göğe döşediği yıldızlar, ay, güneş her birini bir emir ile (kün) yaratan Rabbine bir bak..
Gök var olmasaydı yeryüzünde ne insan ne de hayvan ne de bitki var olurdu.. Gökyüzü, Ay ve Güneş ile döşendi ısı, ışık yaratıldı insanlık ve tabiat bunlar sayesinde işlerini ve ihtiyaçlarını gördü. Göğe Yıldızlar döşendi yol bulmak, doğumları belirlemek, Ay olmadığı gecelerde geceyi aydınlatmak için. Yağmurlar gökten yere indirildi, tabiat yeşersin, insanlık ve hayvanat besinlerini karşılayabilsin hayatlarını idam ettirebilsin diye..
Aynı zamanda gökyüzü insana huzur ve şifa kaynağıdır. Binlerce fayda ve bereket barındırır. İnsan Rabbinin varlığını en iyi göğe bakınca görür.
İmam Gazali 
Yaratılıştaki Sırlar kitabında da bahsettiği gökyüzüne, 
Gökyüzüne Bakmanın Faydaları 'ında daha detay vererek bizlere huzur ve şükür demeyi Allah'ın rahmeti ve kudretinin ne kadar yüce olduğunu göstermiştir.
Keyifle okumanızı dilerim..
İmam Gazali'den..
Âlemlerin Rabbine hamd ve şükür ile..
Allah'ın varlığını inkar edenlere hep demişimdir, 'önce bir kafanı kaldır göğe bak' bak ki semayı böylesine eşsiz ve kusursuz kim bina edebilir gör diye. Göğe döşediği yıldızlar, ay, güneş her birini bir emir ile (kün) yaratan Rabbine bir bak..
Gök var olmasaydı yeryüzünde ne insan ne de hayvan ne de bitki var olurdu.. Gökyüzü, Ay ve Güneş ile döşendi ısı, ışık yaratıldı insanlık ve tabiat bunlar sayesinde işlerini ve ihtiyaçlarını gördü. Göğe Yıldızlar döşendi yol bulmak, doğumları belirlemek, Ay olmadığı gecelerde geceyi aydınlatmak için. Yağmurlar gökten yere indirildi, tabiat yeşersin, insanlık ve hayvanat besinlerini karşılayabilsin hayatlarını idam ettirebilsin diye..
Aynı zamanda gökyüzü insana huzur ve şifa kaynağıdır. Binlerce fayda ve bereket barındırır. İnsan Rabbinin varlığını en iyi göğe bakınca görür.
İmam Gazali Yaratılıştaki Sırlar kitabında da bahsettiği gökyüzüne, Gökyüzüne Bakmanın Faydaları 'ında daha detay vererek bizlere huzur ve şükür demeyi Allah'ın rahmeti ve kudretinin ne kadar yüce olduğunu göstermiştir.
Keyifle okumanızı dilerim..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·264 syf.·
2026 414. kitabı
Düşünmek, varlığın huzurunda durmaktır.#y3252
Çok yönlü derin birikimli kalemi güçlü İbrahim Kalın 'in 
Heidegger'in Kulübesine Yolculuk 'ni okuduk, böylece 
Ben, Öteki ve Ötesi ile başlayan yolculuğumuz
devam ediyor ..
Batı düşüncesinin "Varlık" sorusunu unutup, onu sadece nesnelere indirgemesinin (varlıklara kurban etmesinin) eleştirisi yapılır.
Varlığa Dönüş Çağrısı: İnsanın kendi özüne ve Varlık'a yeniden dönmesinin felsefi ve ahlaki zorunluluğu vurgulanır.Doğu-Batı Sentezi: Farklı felsefi geleneklerin (Doğu hikmeti ve Batı felsefesi) aslında aynı temel soruya cevap aradığı gösterilir.
İbrahim Kalın Heidegger’in kulübesini ziyaret etmesiyle başlıyor. Kara Orman’ın eşsiz tabiatıyla bütünleşen bu kulübede yazar, Heidegger’le derin bir sohbete koyuluyor. Onu kimi zaman Nesimî’nin, Yunus Emre’nin, Âşık Veysel’in meclisine davet ediyor, kimi zaman da Molla Sadra ile yüzleştiriyor. Böylece Batı ve Doğu düşünceleri arasında felsefi bir temas alanı açılıyor ve farklı ufukların birbirini nasıl beslediğine tanık oluyoruz.
Kulübede kâfi derecede vakit geçirdikten sonra Kara Ormanın iç taraflarına doğru yürüyüşe çıkıyoruz.
Ağır ve sakin adımlarla ilerlerken tabiatın saf ve bakir hâlinin nasıl muhteşem bir mucize olduğunu düşünüyorum. Her an değişen ama hep kendi kalan; hiçbir rengi, dokusu, ışığı, gölgesi, dalı, yaprağı aynı olmayan; hem mikro hem makro düzeyde bakınca muazzam bir derinliğe, düzene, hayatiyete ve enerjiye sahip tabiatın bu sade ve dingin güzelliği karşısında aynı anda aklımın, zihnimin, kalbimin, duygularımın ve muhayyilemin nefes almaya başladığını hissediyorum.
“Varlığa komşu olmak için bakir tabiatın en elverişli yer olduğunu biliyorum ama bunu tabiat romantizmine ve doğa mistisizmine kapılmadan yapmanın imkânlarını araştırmak gerekiyor diyorum Kendi kendime.. S;26
İbrahim Kalın'ın
Heidegger'in Kulübesine Yolculuk 'ni okuduk, böylece Ben, Öteki ve Ötesi ile başlayan yolculuğumuz
devam ediyor ..
Batı düşüncesinin "Varlık" sorusunu unutup, onu sadece nesnelere indirgemesinin (varlıklara kurban etmesinin) eleştirisi yapılır.
Varlığa Dönüş Çağrısı: İnsanın kendi özüne ve Varlık'a yeniden dönmesinin felsefi ve ahlaki zorunluluğu vurgulanır.Doğu-Batı Sentezi: Farklı felsefi geleneklerin (Doğu hikmeti ve Batı felsefesi) aslında aynı temel soruya cevap aradığı gösterilir.
İbrahim Kalın Heidegger’in kulübesini ziyaret etmesiyle başlıyor. Kara Orman’ın eşsiz tabiatıyla bütünleşen bu kulübede yazar, Heidegger’le derin bir sohbete koyuluyor. Onu kimi zaman Nesimî’nin, Yunus Emre’nin, Âşık Veysel’in meclisine davet ediyor, kimi zaman da Molla Sadra ile yüzleştiriyor. Böylece Batı ve Doğu düşünceleri arasında felsefi bir temas alanı açılıyor ve farklı ufukların birbirini nasıl beslediğine tanık oluyoruz.
Kulübede kâfi derecede vakit geçirdikten sonra Kara Ormanın iç taraflarına doğru yürüyüşe çıkıyoruz.
Ağır ve sakin adımlarla ilerlerken tabiatın saf ve bakir hâlinin nasıl muhteşem bir mucize olduğunu düşünüyorum. Her an değişen ama hep kendi kalan; hiçbir rengi, dokusu, ışığı, gölgesi, dalı, yaprağı aynı olmayan; hem mikro hem makro düzeyde bakınca muazzam bir derinliğe, düzene, hayatiyete ve enerjiye sahip tabiatın bu sade ve dingin güzelliği karşısında aynı anda aklımın, zihnimin, kalbimin, duygularımın ve muhayyilemin nefes almaya başladığını hissediyorum.
“Varlığa komşu olmak için bakir tabiatın en elverişli yer olduğunu biliyorum ama bunu tabiat romantizmine ve doğa mistisizmine kapılmadan yapmanın imkânlarını araştırmak gerekiyor diyorum Kendi kendime.. S;26
İbrahim Kalın'ın
"İdam cezası adaleti mi tesis eder yoksa toplumsal-siyasal çerçevesi dışında düşünülemeyecek cürümlerin yükünü tek bir bireyin sırtına yükleyerek kolaycı bir adalet yanılsaması mı yaratır?
Büyük yazar Victor Hugo, bir idam mahkûmunun kendi kaleminden aktardığı hikâyesinde işin insani boyutuna dikkat çekerken ağır bir toplumsal eleştiri de yapıyor aslında.
Giyotinle yapılan infazların halk arasında coşkuyla karşılandığı bir dönemde Hugo'nun esere yazdığı önsöz ise, bugün dahi güncelliğini koruyan insani-toplumsal sorunlara dikkat çeken bir hukuk felsefesi dersi adeta."
Kitabın arka kapağında bu açıklama var. Üç bölümden oluşuyor kitap. 1832 yılında kaleme alınmış bir "Önsöz" ile başlıyor.
1832 yılında Osmanlı Padişahı modernleşme adımlarıyla tanınan ve Yeniçeri Ocağı'nı kaldıran II. Mahmud idi. Saltanatı 1808 ile 1839 yılları arasında sürmüştü. Nereden çıktı bu bilgi şimdi.
Önsöz'de şöyle diyor Hugo; "Rezil makine Fransa'dan çekip gidecek, buna güveniyoruz ve bizim ona indireceğimiz darbeler sayesinde, Tanrı'nın izniyle topallayarak gidecek.
Konukseverliği başka yerlerde arasın, medeniyete ayak uydurmaya başlayan Türkiye'ye değil, onu istemeyecek vahşilere değil, ama barbar bir ülkeye, medeniyetin basamaklarından biraz daha aşağı inerek Rusya veya İspanya'ya gitsin."
İkinci bölüm ise 1832 tarihli üçüncü baskıda yer alan "Bir Trajedi Hakkında Bir Komedi" diyalog şeklinde bir önsöz.
Açıkcası bir ve ikinci bölümleri okuduğumda ben bunu neden okuyorum hissiyatındaydım.
Üçüncü bölüm; "Bir İdam Mahkumunun Son Günü"
"Yeter ki burada yazdıklarım bir gün birilerinin işine yarasın, hükmünü vermeye hazır yargıcı durdursun, masum veya suçlu bedbahtları, benim gibi can çekişmeye mahkûm edilmiş birilerini kurtarmış olsun. Neden? Ne için? Bunun ne önemi var? Kafam kesildiğinde
Alıkul Osmanov’un Isık Göl, Seni Sevdim adlı eseri, benim için yalnızca bir şiir kitabı değil; Kırgız edebiyatına açılan ilk kapılardan biri oldu. Kırgızistan’da bulunduğum bir dönemde bu eseri okumak, kitabın bende bıraktığı etkiyi daha da derinleştirdi. Çünkü şiirlerde sıkça karşılaşılan vatan, tabiat, yurt sevgisi ve memleket hassasiyeti, yalnızca edebî bir tema olarak değil; yaşadığım coğrafyanın ruhunu anlamaya yardımcı olan bir tecrübe olarak karşıma çıktı.
Kitap, Kırgız edebiyatının önemli şairlerinden Alıkul Osmanov’a ait Kırgızca şiirlerden oluşuyor. Eserde şiirlerin Türkçeye çevirisi İbrahim Türkhan tarafından yapılmış. Bu yönüyle kitap, Türk okuyucusu için Kırgız şiir dünyasına ulaşmayı kolaylaştıran kıymetli bir çalışma niteliği taşıyor. Özellikle Kırgız Türkçesi ile Türkiye Türkçesi arasındaki yakınlık ve farklılıkları aynı anda görmek, şiirleri okurken ayrı bir dikkat ve zevk kazandırıyor.
Şiirlerin genelinde güçlü bir vatan duygusu hissediliyor. Osmanov’un şiirlerinde Isık Göl yalnızca bir tabiat unsuru değil; aynı zamanda hafızanın, aidiyetin ve sevginin sembolü gibi duruyor. Şair, kimi zaman göl üzerinden memleketini anlatıyor, kimi zaman insanın iç dünyasına, özlemine ve bağlılık duygusuna temas ediyor. Bu bakımdan kitap, sadece bireysel duyguların değil, aynı zamanda bir milletin ruh dünyasının da izlerini taşıyor.
Çeviri bakımından genel olarak başarılı ve okunabilir bir metinle karşılaştığımı söyleyebilirim. Şiirlerin duygusu büyük ölçüde Türkçeye aktarılmış. Bununla birlikte bazı şiirlerde satırların yerlerinin değişmiş olması dikkatimi çekti. Bu durum, özellikle orijinal Kırgızca metinle Türkçe çeviriyi karşılaştırarak okumak isteyenler için zaman zaman akışı takip etmeyi zorlaştırabiliyor. Yine de bu küçük eksiklik, eserin genel değerini
Puan vermedi·240 syf.·
2026 392. kitabı
Cadı ne demekti?Nasıl yani?Nasıl?Görünmeyenlerle iletişim kurma,ölenlerle sürekli bağlantı içinde olma,insanları tedavi etme ve onlara şifa verme yeteneği,aslında saygı,hayranlık ve şükran uyandırması gereken üstün bir tabiat lütfu değil miydi?Bu yeteneğe sahip kişi cadı olarak nitelendirilse bile,ondan korkmak yerine üstüne titrenmesi,saygı görmesi
gerekmez miydi?” 
Maryse Condé
Annem erkek olmadığım için ağlamıştı. Kadınların kaderinin erkeklerinkinden daha acı olduğunu
düşünüyordu. S:14
Barbados adasında doğan Tituba, doğaüstü güçlere sahip Man Yaya tarafından şifacılık ve büyücülük konularında yetiştirilmiştir. Evlendiği Kızılderili John’la birlikte bir din adamına köle olarak satılır ve Boston’a, ardından Salem kasabasına sürüklendiği hayat mücadelesi başlar.
Bu kasabada yaşayan püriten cemaatin histerik ortamında, 1692’deki ünlü Salem Cadıları davasında cadılıkla suçlanan ilk kadın olur, özgürlüğe kavuşabilmek adına büyük mücadeleler verir.
Tituba’nın çarpıcı hayat hikâyesi, Maryse Condé’nin olağanüstü dokunaklı anlatımıyla yeniden canlanıyor. Condé’yi Grand Prix Littéraire de la Femme (Kadın Edebiyatı Büyük Ödülü) sahibi yapan roman, Tituba’yı doğduğu ülke Barbados’a, adada ilk zenci köle isyanlarının yaşandığı döneme geri döndürüyor. 
Ben Tituba Salem'in Kara Cadısı
Kölelerin çektiği acılar, ırkçılık, kadınlara yönelik cadılık suçlamaları, kadın dayanışmasının ve feminizmin ilk kıpırtıları, ölüm sonrası hayata dair bakış, Condé’nin etkileyici kalemiyle okuyucunun doğrudan yüreğine tesir ediyor. Tituba'nın mücadelesi bugün de “cadılıkla suçlanan” tüm kadınların mücadelesine
ilham veriyor. Ben Tituba Salem'in Kara Cadısı
Yosunsuz bir taş gibi hayatın içinde yuvarlandın ve şimdi ellerin bomboş geri dönüyorsun. S:35
Maryse Condé
Annem erkek olmadığım için ağlamıştı. Kadınların kaderinin erkeklerinkinden daha acı olduğunu
düşünüyordu. S:14
Barbados adasında doğan Tituba, doğaüstü güçlere sahip Man Yaya tarafından şifacılık ve büyücülük konularında yetiştirilmiştir. Evlendiği Kızılderili John’la birlikte bir din adamına köle olarak satılır ve Boston’a, ardından Salem kasabasına sürüklendiği hayat mücadelesi başlar.
Bu kasabada yaşayan püriten cemaatin histerik ortamında, 1692’deki ünlü Salem Cadıları davasında cadılıkla suçlanan ilk kadın olur, özgürlüğe kavuşabilmek adına büyük mücadeleler verir.
Tituba’nın çarpıcı hayat hikâyesi, Maryse Condé’nin olağanüstü dokunaklı anlatımıyla yeniden canlanıyor. Condé’yi Grand Prix Littéraire de la Femme (Kadın Edebiyatı Büyük Ödülü) sahibi yapan roman, Tituba’yı doğduğu ülke Barbados’a, adada ilk zenci köle isyanlarının yaşandığı döneme geri döndürüyor. Ben Tituba Salem'in Kara Cadısı
Kölelerin çektiği acılar, ırkçılık, kadınlara yönelik cadılık suçlamaları, kadın dayanışmasının ve feminizmin ilk kıpırtıları, ölüm sonrası hayata dair bakış, Condé’nin etkileyici kalemiyle okuyucunun doğrudan yüreğine tesir ediyor. Tituba'nın mücadelesi bugün de “cadılıkla suçlanan” tüm kadınların mücadelesine
ilham veriyor. Ben Tituba Salem'in Kara Cadısı
Yosunsuz bir taş gibi hayatın içinde yuvarlandın ve şimdi ellerin bomboş geri dönüyorsun. S:35