"Bir dostunun acısını herkes paylaşabilir ama başarısını paylaşmak çok ince bir karakter, aslında gerçek bir Bireyci'nin sahip olabileceği bir karakter gerektirir."
Çok doğru bir tespit. Bizde ki genel algı acıyı paylaşan dosta verilen önemdir. Evet bu da insanı seven bir dostunda veya yakınında olması gereken bir şeydir fakat asıl gerçek, samimi bir değeri, mutlu olduğumuzda en az bizim kadar mutlu olan insanlardan görüyoruzdur. Mesela çalıştığın bir iş yerinde terfi aldığında seninle birlikte mutlu olduğunu hissettiğin arkadaşın seni gerçekten seviyordur.
Demokrasi; halkı kendi kendini yönettiğine inandırılan bir kandırmacadan başka bir şey değildir. Ve aynı zamanda niceliğin niteliğe üstün getirildiği bir sistemdir. Mesela gerçekten erdemli 50 tane insanın karşısında 51 tane bozuk kişilik istediğini elde eder ve buna çoğunluk kazandı deriz. Halbuki gerçek ölçüde 51 değil de mesela aynı bozuk kişilikte 51 bin kişi de olsalar yine de o erdemli 50 kişiden üstün olamazlar.
Meyus Takvimi Son zamanlarda okuduğum en gerçekçi hikayeydi. Bir o kadar da hüzünlü. Sanki birinin günlüğünü okuyormuşum gibi bir his bıraktı bende bu kitap. Yazarın dili akıcı, öyle süslü, sanatlı, ağdalı cümleler yok. Ancak öyle bir anlatım var ki, okurken bir filmi izlermiş gibi sahneler gözümde canlandı. Sanki baş karakterin yanındaymışım gibi hissettim. En çok da, baş karakter Yiğit'in en sevdiği insanı, Sıla'yı kaybetmesi kısmı beni çok üzdü. Gerçekten öyle biri varmış gibi, sanki Sıla benim en sevdiğimmiş de ben onu kaybetmişim gibi bir hisle ağladığımı itiraf edebilirim.
Meyus TakvimiUmut Bayrak · İkinci Adam Yayınları · 2023110 okunma