Uzun zamandır ertelediğim ve çekindiğim bir eseride bitirmenin ve her zaman olduğu gibi popilizme yenik düşen günümüz insanının içi boş abartılı ve bu milletin en büyük kahramanlarını hiçe sayan bir yazar- şairin eserini sinir stres olarak bitirdim. Nihal Atsız bu eserinde kendi itiraflarını, zaaflarını, ikilemlerini çok net bir şekilde Yüzbaşı Selim Pusat Bey üzerinden itiraf etmiş ve galiba eşine ya da çevresine durumu bu hikaye üzerinden açıklamış. Eserde kahraman yeni cumhuriyetin kurmay yüzbaşısı iken kıralcı olduğunu açık açık belli etmiş ve üstleri tarafından ihraç olmuş bir askerdir. Zaten eserin başında üstü ile tartışırken Sakarya ve Çanakkale savaşlarının büyük zafer sayılamayacağını erlerin kazandığını söyleyerek sözüm ona dönemin komutanları başta M. Kemal olmak üzere kendince küçük görmektedir. Osmanlı'nın 1750 ' den- 1920 yılına kadar yaklaşık 180 yıl içinde kazanılan hiçbir savaşı olmadığını Osmanlı ordusunun sadece başarılı bir kaç komutanının ( Atatürk, Kazım Karabekir vb.) sayesinde kendisinin nefes aldığını kendi diliyle çelişe çelişe veren bir Atatürk ve Cumhuriyet düşmanı olduğunu belirtir. Ve ne hikmetse sözde Türkçü olan bu yazar Osmanlıya hasret duymakta ve sadece başarılı olduğu 15. Yüzyılda ki halini görmekte.Osmanlının 72 milletten oluştuğunu bilmiyor olması mümkün değil, ya da ordunun sadece Türklerden oluşmadığını bilmiyor mu? Tam bir şizofrenik durum. Günümüz siyasal islamcıların nasıl islamı kendi çıkarlarına sunmuşsa Nihal Atsız sözde Türk sözünü kendine kalkan etmiş. Nasıl olduysa eserin sonunda kendi ağzıyla bir hiç olduğunu Eski büyük hükümdarlar önünde dile getiriyor. Yani tek kendine dürüst tarafı kitabın sonundaki yargılama. Tam bir tezatlık abidesi olan yazarımız ve hikayedeki kahramanımız birebir örtüşür. Gerçek
Bir şiir yazılırken yara olmuştur Edip.
Edip'e olan ilgim onun Tomris'e olan aşkının sonucuydu. Pek bilinmeyen aşk üçgeni sonucu onun tarafını tutmuştum. Karşılık görmeyen kişiyi. Şiirlerini yaşamının dışında tutmuş, hayatını şiire adamış birisi yaşamak için yazmış sanki şiirlerini. Hislerini şiirden çekip alıyorum üstüme, ağır geliyor. Çok fazla kırgınlık, yalnızlık hissediyorum. Şair böyle mi olmalı diyorum kendi kendime, ne hissetiyse okuruna vermeli mi? Ben kaldıramıyorum. Bilmeden bekliyoruz, bilmeden uyuyoruz sabahlara değin
Kim bilir, belki de biz
Tanrısıyız en olmaz şeylerin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
8/10
2022 171. kitabı
"Hayatımı yazsam roman olur."
Bu hayat Tomris Uyar'ın hayatı bence. Çünkü bunu eyleme dönüştürmüş. Sadece yaşayarak bile roman yazmış...
Daha önce Tomris Uyar'ın iki kitabını okumuştum ama ben onu bu kitabıyla, yani varoluşuyla tanıdım.
"Bazı cümlelerin hiçbir anlamı yoktur sadece hissedersin."
Bunu bir gün bir arkadaşım bana alıntılarımın anlamını sorunca söylemiştim. Bazı cümlelerin hiçbir telaffuzu yoktur bence. Hatta bazı kitapların da. Onları sadece hissedersiniz tıpkı durup dururken gülmek gibi.. Bu kitap da öyleydi benim için. Altını çizdiğim cümlelerin altını neden çizdiğimi bilmeden, sadece bir şeyler hissederek..
Kitapta sıradan birçok olay var belki ama yazarın mükemmel, eşsiz bir anlatımı var.
İmrenerek okudum diyebilirim. 'Ben de böyle düşünüyorum, ben de böyle hissediyorum ama ben niye bu şekilde anlamlandıramıyorum?' diye söylendim kitabın birçok yerinde. Tomris gibi cümlelerimin olmamasına üzüldüm ama onun güzel düşüncelerini okuyup hissedebildiğim için de çok mutluyum. O her ne kadar 'Bir Uyumsuzun Notları' dese de güzel ruhlu bir yazarın gündökümünü okuyoruz.
Kitabın içeriği 'ne istersen var' niteliğinde:
• Öncelikle; Selçuk Baran, Vus'at O Bener, Füruzan, İlhan Berk, Edip Cansever, Metin Altıok, Cengiz Aytmatov gibi birçok değerli yazarla olan tanışıklığı, arkadaşlığı ve bunları anlatış biçmi ilgi çekici. Yani beni en çok bu çekti diyebilirim çünkü bu yazarların yaşadığı dönemlere denk gelmek bile kıskanılacak nitelikte, kaldı ki Tomris Uyar bu yazarların çoğuyla arkadaşlık etmiş. Arkadaşlık ettiği bazı yazarlar hakkında da çok güzel şeylere değinmiş. Ben Sevgi Soysal hakkında söylediği şu cümleyi çok sevdim:
“Sevgi de, Zehrakız gibi, benim alacalı kedim Kırlent gibi dünyanın süsüdür, dünyayı güzeller. Var olsun!” (syf.164)
Olumlu şekilde
Irkımızın Kahramanları kim mi???
- Ölünce acunun ıssız kaldığı Alp Er Tunga,
- Seni kana doyuracağım diyerek öcünü alan ilk kadın hükümdarımız; Tomris,
- Toprak, devletin temeli ve milletin şerefi diyen Türk ordusunun kurucusu Mete Han,
- Kun İmparatorluğu'nu diriltmeye çalışan Çiçi
Papaya diz çöktüren Atila,
- Türk'ün bağımsızlık timsali Kür Şad ve 40 çerisi
Türkleri derleyip toplayan İlteriş Kutluk Kağan,
- Kağanlıkta gözü olmayan ülküsü millet ve devletine hizmet etmek olan, dağılan Türk birliğini yeniden kurmak isteyen Kül Tegin,
- Anadolu kapılarını Türk'e açan Çağrı Bey,
- Babasının açtığı kapıdan girip Anadolu'yu Türkleştiren Alparslan,
- Yiğitlikte ve korkusuzlukta birinci sırayı tutanlardan birisi olan Sultan Alp Arslan beğlerinden Afşin,
- Hilal ile haçın savaşında Haçlılara aman vermeyen 1.Kılıçarslan,
- Avucunda kan ile doğan Cengiz Han,
- Kara talihinin kör bahtının güler yüz göstermediği Çengiz Han’ın gönlünü çelen altı yüz yıl sonra Namık Kemal gibi bir insanı dahi kendisine bağlayan Harzemşahlı Celalettin,
- 600 yıl 3 kıtada hüküm süren imparatorluğa ismini veren Osman beğ,
- Osmanlı sülâlesinin ilk şehit hükümdarı olan değerli asker ve devlet adamı I. Murad,
Neleri ve kimleri kıskanıyorsunuz? Neden kıskanıyorsunuz?
YouTube kitap kanalımda Shakespeare'in hayatı, mutlaka okunması gereken kitapları ve kronolojik okuma sırası hakkında bilgi edinebilirsiniz: ytbe.one/rGxh2RVjmNU
Onlarca kişiyle birlikte Othello'nun sahip olduğu kıskançlığın başka insanlarda ne kadar değişken olabileceğini gösteren kolektif bir inceleme yazdık.
Sadece benim görüşlerimin olmadığı, başka kişilerin de kıskançlığa bakış açısının okunabileceği bir inceleme oldu. Siz de katkı vermek istiyorsanız tek yapmanız gereken kıskançlık duyduğunuz ya da gıpta hissettiğiniz konuları yorum olarak yazmak.
Siz yorum yazdıktan sonra incelemenin içerisine isminizi ve karşısına da düşüncelerinizi yazıp dünyada hangi çeşit kıskançlıkların olduğuna dair bir kıskançlık gökkuşağı oluşturmak istiyorum.
Örnek verecek olursam, Othello Desdemona'yı kıskanırken ben de günde 150-200 sayfa kitap okuyanları kıskanıyorum ya da onlarca ülke gezmiş ve hala da gezmeye devam edebilen insanları, filmlerin alt metinlerini hemen anlayabilenleri, bildiği konuları karşısındakinin aklını karıştıracak şekilde değil de basitçe anlatabilen insanları kıskanıyorum. Sizin kıskançlıklarınız neler, kimleri neden kıskanıyorsunuz? İmrenmek, haset ya da gıpta gibi pek çok farklı kıskançlık seviyesinden örnekler bekliyorum bu incelemeyi sizle beraber oluşturmak için.
https://1000kitap.com/ozlemdilara bana benzer şekilde dünyayı gezip, görebilen çoğu şeyi yaşayarak tecrübe ederek öğrenen, hayatı ve insanları nerede, ne zaman ciddiye alması gerektiğini kavramış ve bunu düzenli bir şekilde uygulayabilen kişilere imreniyor, gıpta ediyormuş. 
Su de aynı şekilde düşünüyorumş hatta. Othello da böyle olmak isterdi bence. Fakat onun tek sorunu hayatı ve insanları nerede, ne zaman ciddiye alması gerektiğini bilmemesiydi
Su de aynı şekilde düşünüyorumş hatta. Othello da böyle olmak isterdi bence. Fakat onun tek sorunu hayatı ve insanları nerede, ne zaman ciddiye alması gerektiğini bilmemesiydi
Yüzyılın en büyük SPOİLER çalışması.
Kitabımız çok güzel. Öyle ki sizlere yer yer kendinizin araştıracağı yerler bile bırakıyor. Sanırım kitabı uzunca bir süre hem araştırarak hem de okuyarak devam edeceğim. Elimden geldiğince de alıntı yaparak ilerlemeye çalışacağım.
ÖNCÜLER
İlk bölümümüz “Öncüler” şeklinde ilk Türk devletlerini işliyor. İskitler (Sakalar), Hunlar, Sabirler, Avarlar, Peçenekler, Bulgarlar ve Hazarlar işleniyor. Hemen ardından Türk Dilinin Konumu ve Türk Dilinin Evreleri diye 2 başlık altında toplanan incelemeler mevcut. Hadi hep beraber bu toplumları inceleyelim.
İskitler: Tanrı Dağları - Fergane - Kaşgar bölgesinde yaşama başladılar şeklinde kabul edilen ilk Türk Milleti. Açık konuşmak gerekirse ben Saka ve İskitleri farklı sanıyordum. Aynılarmış. Ama bu konuda kafam karışık yalan olmasın. Bunun haricinde bu devletin iki büyük destanı herkesin bildiğini düşündüğüm bir yazındır. İranlılarla yapılan savaşlara konu edilen ve yazılı metinlerimiz olmadığı için en azından yaşadığını da bildiğimiz Alp Er Tunga ve Destanı. Bir de Büyük İskender ile yaptıkları savaşları konu edinen Şu Destanı bizlere kalan olaylardır. Hatta Alp Er Tunga ile ilgili sizlere haddim olmadan bir de tavsiye vereceğim. Tomris Hatun (ilk kadın hükümdar da bu devirde yaşamıştır ve Alp Er Tunga’nın torunudur.) gibi karakterlerin tamamını konu edinen ve tarihi roman olan, benim de yakın zaman da okuduğum Ahmet Haldun Terzioğlu dan Alp Er Tunga kitabı. Çok beğeneceksiniz ve bu konuda fikriniz oluşacak. Buna eminim.
Hunlar: 3 ayrı başlık altında inceleniyor. Hiung-Nu’lar ilk temsilcileri. Bu aynı zamanda bir birliktir ve Türklerin de katılımıyla Çin’e akınlar gerçekleştiren bir birliktir. Ak-Hunlar bir diğer kolumuz. Bu kolda da aslında aynı olay görülür. Daha doğrusu Chinoit ve
