Saadetin ıstırap çekmek olduğunu ben keşfettim
Çarmıhta bir İsa gibi ben ıstırap çektim Gözyaşları sinerse eğer küstahça kafiyeli’
Anla ki ölümle hayat arasında zaman gibi mesudum
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu.
Olmamış bir şeye inanan insan
Geride, hep geridedir.
Tüm olmakta olanları
Değil anlamak, göremez bile.
Karanlığını yoğun’a boyar,
Bir gün içinde ölemez bile…
Gider, boyuna düne gider.
Uyuklamak parça parça ölmek, uyumaksa yekpare ölüm. Bu aralar hep uyukluyorum. Vücudumdan büyük parçalar kaybetmişim gibi hissediyorum kendimi. Gece olduğunda kayıp parçalarım karanlığa karışıyor.