Tuğba Turan
@tugbooks
Ege Üniversitesi
Bursa
31 Ocak 2005
284 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Seyir - Pirayeİnceleme
Bu kitabı okumak ve sindirmek benim için epey uzun sürdü; çünkü kabul etmek istemediğim ne kadar özelliğim varsa, hepsini bir bir yüzüme vurdu. Kitap benim için üç temel kısımdan oluşuyor: Çöküş, uyanış ve ayağa kalkış. Bu kısımlar kitapta öyle kısa geçilmiyor; her bir evre uzun uzun, sindire sindire anlatılıyor. Bu da okuyucunun hikâye ile bütünleşmesini, karakterin duygusunu bizzat yaşamasını sağlıyor.
Açıkçası Mina’nın hayatı üzerinden bizim hayatlarımızı gözler önüne seren bu kitabın hiçbir aşamasından sıkılmadım. Çöküşü okurken de ayağa kalkarken de her cümlede aynı heyecanı hissettim. Kitabı yarım bırakan ya da beğenmeyen insanların olduğunu duydum ama buna şaşırmadım. Tıpkı Ma’nın da dediği gibi; elbet gerçekleri kabul etmek istemeyenler olacaktır. Benim de kitabı bırakmak istediğim zamanlar oldu fakat sonuna kadar okudum ve asla pişman değilim.
Kitapta Mina’nın yaşadıklarını, hayatındaki terslikleri ve kendini eksik hissetme sancılarını okuyoruz. Sonrasında hayatına giren bir kadınla tanıştığında, bu döngüden kurtulma isteğini ve bu yolda attığı adımları takip ediyoruz. "Ma, Mina’nın hayatını değiştiriyor" demeyeceğim; çünkü asıl Mina, Ma’nın rehberliğiyle fark ettiği o gücü kullanarak kendi hayatını dönüştürüyor. Mina bunu gerçekten başarıyor. Ma’nın ona verdiği öğütleri okurken, aynı şeylerin bize de söylendiğini anlayınca ister istemez tepkisiz kalamıyorsunuz. Bu kitap hayatınıza işliyor ve size kendinizi fark ettiriyor. Kesinlikle okumanızı önerdiğim bir eser.
İyi günler, esenle kalın. 
Seyir 
Piraye
Seyir PirayeReklam
Beş Küçük Domuzİnceleme
Şu zamana kadar Agatha Christie'den 3 kitap okudum ve gerçekten her birine de hayran kaldım. Christie'nin okuduğum ama bir türlü cevaba yaklaşamadığım bir kitabı daha.
Genç, ünlü ve çapkın ressam olan Amyas Crale'nin öldürülmesi ile başlayan olay örgüsünde; suçlunun, eşi Caroline Crale olduğu anlaşılıyor. Yıllar sonra büyüyen kızları Carla, annesinin yazdığı mektuptan, annesinin masum olduğuna inanıyor ve bunu istaplaması için meşhur Dedektif Hercule Poirot'dan yardım istiyor. Ve biz davayı çözmeye başlıyoruz. Ama her defasında da yanılıyoruz. Christie bizi yine şaşırtıyor ve adeta büyülüyor çünkü olay örgüsüne hayran kalıyorsunuz.
Hani bir yazarın bir kitabını okursunuz ve çok beğenirsiniz. Başka kitaplarına bir şans vermek istersiniz ve bum... Hayal kırıklığına uğrarsınız çünkü yazım şekli, olay kurgusu ilk okuduğunuz kitap gibi sizi tatmin etmez. Ama Agatha Christie, okuduğum her kitabından sonra kendine hayran bıraktırıyor. Müthiş bir yazar ve müthiş bir kitap. Severek okuyacağınıza eminim, umarım bir şans verirsiniz. Sağlıkla kalın...
Beş Küçük Domuz 
Agatha Christie
Beş Küçük Domuz Agatha ChristieNietzsche Ağladığındaİnceleme
Kitaba başlarken, çok ümitli değildim açıkçası. Popüler olan kitaplara nasıl bir hevesle başlarsam o kadar sönük geliyordu. Ama bu kitabı bitirdiğimde kendimi o kadar farklı ve tamamlanmış hissettim ki anlatamam. Gerçekten abartılması gereken bir kitap. Kitabın içeriğine çok girmeden yorum yapmak istiyorum. Friedrich Nietzsche'nin bunalımları sonucunda istemeyerek de olsa Doktor Josef Breuer ile girdiği bir tedavi sürecini okuyoruz. Ama buradaki önemli nokta: ikisi de birbirini aşma uğruna girdikleri bir savaşta birbirlerine yardım ediyorlar. Aslında benim ilgimi çeken asıl nokta, etkilendiğim kısım şudur: okuduğumuz kişisel gelişim kitaplarında bize ne yapacağımızı söylerler, kafana takma şöyle yap böyle yap bla bla bla... Her defasında şu gelir aklıma "Tamam güzel söylüyorsun, güzel ve doğru cümleler ama bunu nasıl yapacağım, nasıl hayatıma uygulayacağım? " işte kitap tam da burda başlıyor. Nietzsche'nin önerilerini dinleyen Breuer her defasında "tamam ama nasıl?" Diye soruyor, bizim gibi bir cevap arıyor. Kitap bize doyumu burada yaşatıyor, bunu anladığımızda aslında herkesin belli kalıplardan ziyade arınma ve uygulama yollarının kişiye özel olduğunu anladığımızda, tamam diyorsunuz. "Ben bu kitabı hissediyorum." Kitabın ortalarına doğru bazı kişileri araştırdım ve kitaptaki karakterlerin çoğunun gerçek olduğunu ama geneli kurgusal olan bir kitap okuduğumu fark ettim. Okuduğum karakterlerin gerçekten olduğunu ve fotoğraflarını görmek hoşuma gitti. Normalde okuduğum kitabın karakterlerini görmek istemem çünkü kendi düşündüğüm gibi değillerse hayal kırıklığına uğrarım ama bu karakterlerin fotoğrafları sanki okuduğum konuşma tarzları, hareketleri ile kendileri gibiler, sanki onları okuduğum her paragraf yüzlerine işlenmiş gibiydi. Okuduğum en güzel kitaplardan biriydi.
Hyunam-Dong Kitapevi...İnceleme
Kitaba başladığımda kapağından aslında bana güzel duygular yansıtacağını anlamıştım ve yanılmamışım. Hani böyle hayatın zorluklarından sıkılıp, daha sakin, huzurlu ve rahatlatıcı anlar yaşamak isteriz işte Hyunam-Dong Kitabevi, bize tam da bu anları sağlıyor. Kahramanımızın hayali olan kitapevini açmasını ve sonrasında bu kitapevini yaşatmasını, yeni tanıştığı insanları ve hepsinin ortak bir paydada buluşmasını okuyoruz bu kitapta.
Açıkçası benimde bir kitapevi hayalim var, yüreğimin ücra köşelerinde ve Youngju bana o özgüveni aşılayan karakter oldu. Burada insanların yaşadığı olumsuzlukları ama ona rağmen devam eden hayatını, arkadaşlıklarını ve nice daha şeyi olanca sakinliğiyle okuyoruz, ki benim en hoşuma giden atmosfer bu aslında. Kitaplar bu günlük koşuşturmacada bir sığınakken, benim sığınağım Hyunam-Dong Kitapevi oldu. Size yazarın son sözünden birkaç cümle yazmak istiyorum:
"Enerjimizi söküp almayan, tam aksine içimizi dolduran; başlangıcında beklenti, sonundaysa memnuniyet olan bir gün. Bizi büyüten durumların olduğu, büyümekten doğan umudun yeşerdiği, güzel insanlarla yapılan anlamlı konuşmaların çiçek açtığı bir gün. Hepsinden önemlisi bedenin keyif sürebildiği, zihnin kabullendiği bir gün. Ben böyle bir gün ve böyle bir gün geçiren insanların resmini çizmek istemiştim. Yani ben, okumak istediğim hikâyeleri yazmak istiyordum."
Tavsiye ettiğim, günlük hayatımızdan izlerin olduğu, bize bazı yerlerde kendimizi hatırlatan bir kitap. Umarım severek okursunuz, esenle kalın...
Hyunam-Dong Kitabevi 
Hwang Bo-reum
Hyunam-Dong Kitabevi Hwang Bo-reum
Buzdolabı Vatandaşları
Kitabın konusu ilgi çekiciydi benim için. Yani daha önce gastronomi ile ilgili bir kitap okumamıştım. Gerçekten konusu ve konusunun işlenişi ile beni kendine hayran bıraktı. Baş kahramanımız bir domates ve bu parlak domatesimizin yaşayarak öğrendikleri kitabımızın konusu. Bizler belki istemeyerek de olsa israfı hayatımızdan çıkaramıyoruz. Belki de fazla önem vermiyoruz. Oturup da bir domatesin bir salatalığın bozulması hayatımızda önemli bir şey değilmiş gibi yaşıyoruz. Açıkçası büyük bir yanlışın içerisindeyiz. İnternete girdiğimizde bile bir sebzenin ya da meyvenin neremize iyi geldiğini ne gibi faydaları olduğunu araştırdığımızda yüzlerce bilgi ile karşılaşırken böyle zenginliklerle dolu besinlerin bozulması, çürümesi bizler için önemsiz. Kitap tam da buraya parmak basıyor aslında, benim bunları bir sebzeden ya da meyveden dinlemem çok daha farklı bir etkiydi gerçekten. Bana seslenişleri gibiydi. Yiyecekleri böyle acı çeker, hayal kırıklığına düşer, umut besler, üzülür, hisseder gibi tasvirler ile anlatmak bu konu için başlı başına bir başarı, özellikle en beğendiğim ve hepimizi etkileyecek olan nokta bu aslında. Umarım hepimiz bu konuya bir farkındalık getirebiliriz ve yiyeceklerimizi mutfağın hükümdarı ile buluşturmadan önce iyice düşünürüz. Okumanızı şiddetle öneriyorum ve iyi günler diliyorum.
Sevgi ile kalın...
Buzdolabı Vatandaşları 
Emre Turan
Reklam