Furuğ babaevine veda ediyor; soğukta buharlaşan nefesler, karların soğutamadığı kordan acılar eşliğinde . . . Furuğ çocukluğuna veda
ediyor. Gönlünce gülemediği bahçeye. Kaçıp kurtulmak istediği eve veda ediyor. Çiçekleri hep solan, balıkları hep ölen, gülüşleri eriten,
ağlayışları yankılayan bahçeye veda ediyor. İçinde ukde kalanlarla
buz tutan havuzlarına veda ediyor. Babasının öfkesine veda ediyor.
Annesinin kurallı sesine, damdaki karlara veda ediyor. Çiçeklerin soluşuna veda ediyor. Feri'nin kederli bakışlarına, Puran'ın kabullenmişlikle
yosun tutan cümlelerine, Mehran'la Mehrdad'ın uzak
yakınlıklarına veda ediyor. Glorya'sının gönüldaşlığına, Emir'in anlayan, bağrına basan şefkatine veda ediyor. Furuğ, ilk aşkına veda ediyor. Bu evin göğünde asılı kalan Perviz'in hayaline….
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
EKSİK KALAN SEFER: AYAZDA BİR HESAPLAŞMA- MUSTAFA ERDURMUŞ
Ama o sabah, buz kesmiş durakta kendi içimin mahkemesini kurmaya karar verdim. Yıllardır erteledigim, tozlu raflara kaldırdığım ne kadar ukde varsa, birer birer karşımdaki kaldırım taşına dizildiler.
EKSİK KALAN SEFER: AYAZDA BİR HESAPLAŞMA- MUSTAFA ERDURMUŞ
Ama o sabah, buz kesmiş durakta kendi içimin mahkemesini kurmaya karar verdim. Yıllardır erteledigim, tozlu raflara kaldırdığım ne kadar ukde varsa, birer birer karşımdaki kaldırım taşına dizildiler.
EKSİK KALAN SEFER: AYAZDA BİR HESAPLAŞMA- MUSTAFA ERDURMUŞ
Ama o sabah, buz kesmiş durakta kendi içimin mahkemesini kurmaya karar verdim. Yıllardır erteledigim, tozlu raflara kaldırdığım ne kadar ukde varsa, birer birer karşımdaki kaldırım taşına dizildiler.
Eflah’ın bazen gözleri sızladı, yüreği yandı ve acıyı kemiklerine kadar hissetti ama onu hiç hatırlamadı.
Kimi unuttuğunu bile bilmeden silinen hafızasına Ukde’yi geri getiremedi. Tıpkı hayatına da geri getiremediği gibi. Ukde bir daha dönmemek üzere
gitmişti ondan.
Öyle bir uğradım dercesine gitmişti.
