"Sizi sevmek güzeldi, Eflah Bey."
"Sizi sevmekse, güzel olan tek şeydi Ukde Hanım."
Eflah’ın bazen gözleri sızladı, yüreği yandı ve acıyı kemiklerine kadar hissetti ama onu hiç hatırlamadı.
Kimi unuttuğunu bile bilmeden silinen hafızasına Ukde’yi geri getiremedi. Tıpkı hayatına da geri getiremediği gibi. Ukde bir daha dönmemek üzere
gitmişti ondan.
Öyle bir uğradım dercesine gitmişti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Zaman geçtikçe anlıyorum ki, insanı en çok yoran şey, yaşayamadığı ve hep içinde ukde kalan anılarmış."
Okunmamış şiirlere benziyordur belki söylenmemiş şarkılar da. Bir şeylerin eksik kaldığını bilmenin kederi , neyi kaçırdığını bilememenin merakına karışıyordur ömür boyunca.
Sayfa 58
