Geri Bildirim
  • ..ve bazen eskilerden bir şarkı gibi uyanırsın sabaha, nakarata düşmüş sözler gibi tekrar edersin hayatı..
    çok şey söylemek geçer içinden, kırgın kelimelere dokunamazsın.
    Geçip giden zaman değildir can acıtan, değer verilip zaman hediye edilen ama kıymet bilmeyenlerin hatıralarının gölgeleridir.
    Dikilip karşısına dünlerin "neden" diye sormak istersin..
    Sonra hıçkırıklar boğazına düğümler atarken derin bir nefes içinde kalır her şey.
    Her şeye rağmen aldığın nefese borçlusundur yaşamayı.
    Biraz hüzünlü, biraz acı kahve tadında, demlenmiş şiirlerin sessizliğinde her gün doğan güneşin umuduyla...
  • Kederle başbaşa yola çıktım demin
    Hasretin yoldaş oldu ıssız sokaklarda
    Bulutlar doldu, yağdı hüzün yağmurlarını
    Kaldırdım başımı göklere
    Korkulara inat, umutla
    Açtım ellerimi iliklerime kadar ıslandım
    Ufuktan seslenince sesinin renkleri
    Zifiri karanlıkta, kor ateşlerde
    Yanan kalbime su serpildi
    Hayalinle yürüdüğüm yollar
    Gül bahçelerine döndü
    Gördüğüm her gül güzelliğinle yeşerdi
    Senden aldı tüm güzelliğini çiçekler
    Senden aldı esasen rengini denizler
    Senden aldı sesini aşkla öten bülbüller
    Düşlediğim hayalleri süsleyen
    Gözlerinin rengiydi
    Savrulma sen şimdi düşmesin
    Saçlarının arasında yeşeren gül
    Mutlulukla yoğrulsun bedenin
    Keder uzaklaşsın düşmanmışcasına senden
    Saçların örülmüş olmalı güneşe
    Bakışların süslermiş gece gökyüzünü
    Ancak varlığınla yaşanır bu şehirde
    Gülüşünle aydınlanırmış karanlıklar
    Sana seslenmek için yazılır şiirler
    İstanbul'a benzer iklimin
    Vuslatın ulaşılmaz bir kör noktayken
    Hasretle solar hayat çiçeklerim...

    - Umut KOÇAK