Biz, dünyanın en karmaşık insanlarıyız. Tarih, bize yaptığı şakayı
hiç kimseye yapmamıştır. Düne kadar ne olduğumuzu bugün
unutmak istiyoruz. Benimsenmemiş, kopmuş, şaşkın bir halde yarı
yolda kalakalmışız. Gidecek yerimiz de kalmadı artık.
Aşk dünyayı bir bahçeye dönüştürürdü, öyle baştan çıkarıcıydı ki gül yapraklarının duygular kadar kısa ömürlü olduğunu, en nihayetinde solup öleceklerini ve geriye dikenlerinden başka bir şey kalmayacağım unutmak kolaylaşıyordu.
Reklam
"Hava soğuyunca, gölge veren ağaçları unutursun."
Sahaflar bir bakıma bir raslantı, bir buluşma yeridir.
Yokluğumda hakkımda neler konuşulmuş olabileceğini düşündüm; dedikoduyla yaşayan, kendi hüzünlü hayatlarını bir anlığına unutmak için başkalarının trajedilerine tutunan meslektaşlarımı.
Reklam
Reklam