O, artıq anlamışdı ki, bəzi insanlar öz növündən olan digər insanları heyvan hesab edir və onlarla yola getməyin ən yaxşı üsulu gerçəkdən özünü heyvan kimi aparmaqdan ibarətdir. Təmiz qırxılmış üz və dik baxış şübhə doğurur ki, bunun da sonu cəza ilə qurtarır. Adam qərara gəlmişdi ki, insan zorakı əməl törədəndə öz vicdanının əzab çəkməyinə səbəb olur və buna görə də, o, kimisə mütləq cəzalandırmalıdır
İşte bir başkası: Bütün bu "siz"ler, "iz"ler, "uz"lardan sıkılırım ben. Yapmacık, fazlalık gibi gelirler bana. İkinci konuşmamda 'sen' diyemeyeceğim biriyle bir daha konuşmam. Ne dersin(iz)?
Sayfa 76
Reklam
BEN GÜL VE ZAKKUM
Yüreğimden çıktım yola;
Gül de geldi, zakkum da,
Peşimizsıra acı,
Beni, gülü, zakkumu
Yolboyu kanata kanata.
Az gittik, uz gittik;
Geldik bir başka yüreğin
Nasırlı kıyılarına.
Ben, gül ve zakkum
Peşimizdeki arsız acıyla.
Zakkum acıdı için için,
Gül kendini yele verdi
Savruldu havaya.
Ben bir boşluğa düştüm;
Düşerim, düşerim hâlâ.
Ve acı kalakaldı ortada;
Nasırlı bir yüreğin
Duyarsız kıyılarında.
Yalnız, yapayalnız;
Yandı bitti, kül oldu...
Biliyorum bu şiirden
Pek bir şey anlamadınız;
Kimse ermedi muradına.
Ben, gül ve zakkum
Hesaplaştık acıyla.
Düşünce dünyasında hiçbir fetih nihaî değildir. Hepimiz birer Sizifos'uz.
Hele diyaloğun olmadığı bir ülkede...
Türk aydınının kaderi, mahpesinde şarkılar söylemek.
Bu lânetler berzahından nasıl ve ne zaman kurtulacağız?
Tefekkür bir arayıştır, içtimai bir arayış.
Biz ki Türk'üz, büyüğüz, tarihin al gülüyüz
Bir karış toprağımız bayraklar kadar aziz.
Palandöken Dağları'ndan bir selam gider
Altay Dağları'ndan gelir sesimiz.
Reklam
Reklam