Kızların sorunu bu işte: Nerede durduklarını kestirmek mümkün değil. Uzun süre sorun olmayan bir şey birdenbire yanlış oluyor. Hem de zırt diye...
Şu Carle Vernet pek şaşırtıcı bir adamdır. Eserleri bir dünya, küçük bir “İnsanlık Komedyası” dır. Zira alışılagelmiş imgeler, kalabalık ve sokak eskizleri, karikatürler çoğu zaman yaşamın en sadık aynası olmuştur. Hatta karikatürlerin kendileri bile tıpkı moda gravürleri gibi, demodeleştikçe daha da karikatürleşirler. Nitekim o zamanın kaskatı veya sarsak figürleri bizi şaşırtır ve tuhaf şekilde rencide eder. Oysa bütün o insanlar bile bile tuhaflaştırılmış değildirler. O zamanın modası, o zamanın insanı öyleydi. İnsanlar resimlere benziyordu, dünya sanatla tek vücut olmuştu. Herkes kaskatı, dimdikti; daracık frakları, uzun çizmeleri ve alınlarına dökülen saçlarıyla bütün yurttaşlar eskici dükkanından giyinmiş canlı modelleri andırıyordu. Carle Vernet’nin karikatürleri sadece o dönemdeki heykelimsi duruşu ve iddialı tarzı en derinden kavradığı için, yani sırf tarihi açıdan değil, aynı zamanda şüphe götürmeyen sanatsal bir kıymete sahip olduğu için de değerlidir. Duruşlar, hareketler gerçekçidir; baş ve yüzlerdeki ifadeler pek çoğumuzun çocukken babalarımızın davetlerine katılan insanlardan yola çıkarak doğrulayabileceğimiz tarzda resmedilmiştir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Neyse, elveda! Uzun yaşayın, yaşamak güzel şeydir. Zamanınız varken yararlanın. Bakın ne iğrenç bir görünümüm var: Yarı ezilmiş, ama gene de kıpırdayan bir solucan. Bir zamanlar "Çok şey yapacağım, ölmeyeceğim! Bir devim ben ve görevlerim var!" derdim. Ama bu devin tek amacı var şimdi, kimsenin umurunda olmasa da, yoluyla yordamıyla ölmek..
Herkes, yaşamdan bir şeyler almak ister ama ona bir şey vermek istemez. Birçoğumuz toplumsal yaşamına çıkarcı, yağmacı ve de istismarcı bir anlayış ile atılırlar. Yaşamın anlamını, başkalarını kullanmakta ve onların sırtından geçinmekte ararlar.
Böyle bir yaşam felsefesi, uzun yıllar süresince aile çevresinde çocuklara aşılanır. Bunu kim aşılar?
– Anne ve baba!..
Ne yazık ki çoğumuz , uzun zamandır doygunluğa ulaşmanın nesnelere sahip olmaya ve toplumsal itibara dayandığını aşılayan kötü imajların tuzağına düşmüş durumdayız .
Bütün ilişkileri temelinden bozulmuş,sonra da düzelmemiş bir ülkenin teli olmak da zordur,telefoncusu olmak da! Hırsızı olmak da,polisi olmak da!Uzun konuşmak gibi, uzun düşünmek de zarardır insanın çıkarına, sağlığına.
