Dinde kibir en büyük günahtır, fakat zillet de kötü bir şey... Vakar ise güzel... Çünkü kibirle zillet arası muvazene hali... Daha böyle birbirine zıt neler var ki muvazenesini bulduğu zaman ruha büyük hakikat ufku açılıyor. Meselâ, ruhbaniyet bizde haram, bizde yok! Çünkü nefs o kadar korkunç bir köpek ki, kendisini sıktığınız zaman bu işkenceden hazzediyor ve bir nevi esaret şehvetine düşüyor, yine nefs meydana çıkıyor. Hıristiyanlardaki ruhbaniyet, nefsi kıra kıra gene nefsaniyeti ortaya çıkarmanın mektebidir. Bizde böyle değil... Bizde nefsin hakkını vererek onu ruhun emrine almak var...
Ben onlarda gördüm ve ikna oldum ki sevmek bitmez sevmek eskimez. Bir adamla kadın nasıl yılları aşar yolları aşar ve kırışmış elleri birbirine değince hâlâ tazecik gençlerden daha berrak bir hâlle heyecan duyar, gördüm. İnancım tazelendi ve ümitlerim çoğaldı onların yamacında.Bir adam kocaman bir adam ki vakar ararsak onda güven ararsak onda fakat bütün bunlar kalbinin yumuşaklığına gölge de etmeyen bir adam, bir kadını sevmekten nasıl usanmaz, gördüm.
Sayfa 138
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Rahman'ın o kulları ki, onlar yeryüzünde vakar ve tevazu ile yürürler, cahiller kendilerine hoşa gitmeyecek laflar ettiğinde, onlara hadi selametle derler.
Sayfa 176 - Yapı Kredi Yayınları·Kitabı okuyor
Peygamber Efendimiz’in yüce şahsında Allah vergisi olan bir heybet, mehâbet ve vakar vardı. Bundan dolayı onu ilk defa görenlerin kalbinde önce bir ürperti hâsıl olurdu. Fakat kendisiyle bir süre kalıp onu yakından tanıyanların gönlünde ona derin bir muhabbet uyanırdı.
Sayfa 80·Kitabı okuyor
İşte vakar bu!
Hz.Ebu Bekir (r.a), “De ki, O Allah birdir” ayetinin indiği kalbin dostu. İşte Bilal b.Rebah’ı beş ukiyye altın vererek satın alıyor sevinçle. İşte müşrikler, “Şayet bir ukiyyeye kadar inmemizi teklif etseydin yine onu sana satardık” diyerek sevincini gölgelemeye çalışıyorlar. İşte Hz.Ebu Bekir, “Şayet siz yüz ukiyyeye kadar çıkmamı isteseydiniz yine onu alırdım” diyerek inancın ve özgürlüğün paha biçilmez değerini haykırıyor.
Sayfa 177 - “Ebu Bekir efendimizdir, efendimizi azat etmiştir.” Hz.Ömer
Furkan/63
“Rahmân’ın has kulları onlardır ki, yeryüzünde tevazu ve vakar ile yürürler; kendini bilmez kimseler onlara laf attığında incitmeksizin “Selâmetle!” derler, geçerler.”
Sayfa 364·Kitabı okuyor
Din