O, insanların daha güzel bir dünyada yaşamasını istiyordu
Selamlar 1k okurları.
ben yine 
Ahmet Ümit okumaya karar verdim. Neden diye soracak olursanız, bu Ahmet Ümit'in 4. Romanı okumuş olduğum. 
Kırlangıç Çığlığı, 
Elveda Güzel Vatanım, ve 
Yırtıcı Kuşlar Zamanı eserleri okumuştum daha önce ve öteki kitaplarını çok sevmiştim, ama en son okuduğum "yırtıcı kuşlar zamanı" bende tam bir hayal kırıklığı olmuştu. Belki de ben beklentimi yüksek tuttum, tam olarak bilmiyorum o kadarını. Ama 
Bir Ses Böler Geceyi kitabını çok sevdim.
Kısa bir kitap ama dolu dolu olduğu aşikar
Hem toplum, hem siyasi, hemde din konuları işlenmiş kitapta. Kahramanlarımız Süha ve İsmail; biri devrimci bir kışlık, öteki ise maneviyat arayışında. İsmail'in iç savaşı o kadar derin işlenmiş ki, okuduğum kısacık sayfalar bile beni çok başka yerlere götürdü.
Dolunayın ışığında Bir köy mezarlığı... Mezarlığın duvarlarını çarpan bir cip. Gecenin karanlığında uçuşan düşler. Issız köyün ortasında kocaman bir cem evi. Konuğunu yitirmiş bir mezar! Cem töreninde arınmayı bekleyen bir ölü!.
Bu olanların sessiz tanığı, bir araştırma görevlisi. Yıkılan idealleriyle, sürüp giden bir yaşamın arasında sıkışıp kalmış bir adam. Alevi inancına farklı bir bakış! Mistik bir gerilim romanı...
Klâsik vedam geçelim:)
"Bilgi, Hakk'ın bize sunduğu bu dünyayı, canları korumak içindir. Eğer bunların tersine iş görürse yıkıcı olur."
Kitaplarla ve sağlıkla kalın.
Ahmet Ümit okumaya karar verdim. Neden diye soracak olursanız, bu Ahmet Ümit'in 4. Romanı okumuş olduğum. Kırlangıç Çığlığı, Elveda Güzel Vatanım, ve Yırtıcı Kuşlar Zamanı eserleri okumuştum daha önce ve öteki kitaplarını çok sevmiştim, ama en son okuduğum "yırtıcı kuşlar zamanı" bende tam bir hayal kırıklığı olmuştu. Belki de ben beklentimi yüksek tuttum, tam olarak bilmiyorum o kadarını. Ama Bir Ses Böler Geceyi kitabını çok sevdim.
Kısa bir kitap ama dolu dolu olduğu aşikar
Hem toplum, hem siyasi, hemde din konuları işlenmiş kitapta. Kahramanlarımız Süha ve İsmail; biri devrimci bir kışlık, öteki ise maneviyat arayışında. İsmail'in iç savaşı o kadar derin işlenmiş ki, okuduğum kısacık sayfalar bile beni çok başka yerlere götürdü.
Dolunayın ışığında Bir köy mezarlığı... Mezarlığın duvarlarını çarpan bir cip. Gecenin karanlığında uçuşan düşler. Issız köyün ortasında kocaman bir cem evi. Konuğunu yitirmiş bir mezar! Cem töreninde arınmayı bekleyen bir ölü!.
Bu olanların sessiz tanığı, bir araştırma görevlisi. Yıkılan idealleriyle, sürüp giden bir yaşamın arasında sıkışıp kalmış bir adam. Alevi inancına farklı bir bakış! Mistik bir gerilim romanı...
Klâsik vedam geçelim:)
"Bilgi, Hakk'ın bize sunduğu bu dünyayı, canları korumak içindir. Eğer bunların tersine iş görürse yıkıcı olur."
Kitaplarla ve sağlıkla kalın.Beni huzursuz eden o kitap!
"Bir Dünya ki ister istemez bu akşam ağırlığını sırtımızda duyuyoruz."sf401
Bazen ağrılı zamanlardan geçer insan, benim de o dönemime denk gelen bir kitap oldu. Hayatın zorluğu hep vardı ve hep var olacak gibi.
Huzur'un kahramanlarından Mümtaz, roman boyunca kendisini "huzur"a kavuşturacak bir "iç nizam"ı aramaktadır.
Eserde hastalık, ölüm, tabiat, kozmik unsurlar, medeniyet, sosyal meseleler, çeşitli ruh halleri ve estetik fikirler iç içe verilir.
Çok kapsamlı bir kitap olduğu için, her yazardan bahsediliyor. Yan karakter olan Suat'ın hayatı bana da hayatı sorgulattı.
Zaten önemli olan da, bir kitabın sizi başka kitaplara sevk etmesi değil midir?
"...Hazin tarafı şu ki, bu cinsi azapları bütün dünya bir asır evvel yaşadı, bitirdi. 
Georg Wilhelm Friedrich Hegel, 
Friedrich Nietzsche, 
Karl Marx, geldiler, geçtiler. 
Fyodor Dostoyevski suat'tan seksen sene evvel bu azabı çekti." Kendi iç dünyasında kaybolan bir adam.!
Nuran ve Mümtaz'ın aşkı nasıl bir son bulacak diye, son sayfalara kadar merakla okudum. Tabii spoiler vermeyeceğim, siz okuyuculara da gizem kalsın. Kitapta o kadar mahur beste geçti ki şu iki hafta boyunca hep dinledim youtu.be/ol4kLAa3tZQ?si=... sizlere de sunuyorum.
Ne yazsam eksik kalır, o sebeple okuyunuz diyorum. Ve benim klâsik vedam ile bitirmek istiyorum kitabı; "Elbisem çok eski olsun... Fakat bahçemde en iyi güller yetişsin." Syf 187.
Kitap ve sağlıkla kalın
Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Friedrich Nietzsche, Karl Marx, geldiler, geçtiler. Fyodor Dostoyevski suat'tan seksen sene evvel bu azabı çekti." Kendi iç dünyasında kaybolan bir adam.!
Nuran ve Mümtaz'ın aşkı nasıl bir son bulacak diye, son sayfalara kadar merakla okudum. Tabii spoiler vermeyeceğim, siz okuyuculara da gizem kalsın. Kitapta o kadar mahur beste geçti ki şu iki hafta boyunca hep dinledim youtu.be/ol4kLAa3tZQ?si=... sizlere de sunuyorum.
Ne yazsam eksik kalır, o sebeple okuyunuz diyorum. Ve benim klâsik vedam ile bitirmek istiyorum kitabı; "Elbisem çok eski olsun... Fakat bahçemde en iyi güller yetişsin." Syf 187.
Kitap ve sağlıkla kalın
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Beni yıkabilecek ne kaldı ki bu dünyada?Alıntı
"Anladım ki bu dünyanın tek hakikati insanın yalnızlığıdır, ötesini anlamaya çalışanların kalbinde sadece yorgunluk kalır." Sevgili 
✰ Yıldız ✰ ile 
Gece Açan Çiçekler kitabını ortak okuduğum için çok mutlu oldum, kitabın güzelliğine biraz daha güzellik eklendi:))
Kitap bittikten sonra ikimiz de görüşlerimizi, hissettiklerimizi anlattık. Ve şunu yine net bir şekilde anladım ki, kitaplar aynı ama duygular farklı. Yıldız, handan'a en çok üzülürken ben Halide için üzüldüm. Derviş Ali zaten ortak noktasıydı ikimizin de. Çünkü çok zor bir hayatı olmuştu derviş Ali'nin.
Öyle bir aile ki herkes biraz yaralı... Cihangir, Zeliha, Nihal ve en çokta Halide... Annesinin sevmediğini kim sevebilir? Babasının bile kandırdığı bir kızı kim inandırabilir insanlara? Ama Halide inandı Nedim'e ve hayatın acı yüzü ile bir kez daha karşı karşıya kaldı, çünkü Nedim hiçbir şey demeden çıkmıştı hayatından.
Ne demişti 
Nazım Hikmet Ran "Alt tarafı bir çiçek koklayıp, bir hayvan sahiplenip, birkaç insan tanıyıp, sevip gidecektik bu dünyadan. Nasıl kötü bir zamana denk geldi ömrümüz."
Derviş Ali, Halide ve Eşref'in buluştuğu sayfaları hüzünlü bir mutluluk ile okudum. "Kitabın sonu nasıl olabilirdi diye konuştuğumuzda, bana göre kesinlikle böyle bitmesi en olması gereken yerdi diye düşünüyorum. Yani çok tadında bitirmiş kitabı 
Tarık Tufan
Benim klâsik vedam ile kapatalım incelemeyi. "Ailenin açtığı yaraları kapatmaya zamanın gücü yetmiyordu. Belli ki hâlâ acı çekiyordu. Syf252" Tek temennim acı çekmediğimiz mutlu olduğumuz bir hayatımız olur yaşadığımız sürece.
Sağlıkla ve kitapla kalın.
✰ Yıldız ✰ ile Gece Açan Çiçekler kitabını ortak okuduğum için çok mutlu oldum, kitabın güzelliğine biraz daha güzellik eklendi:))
Kitap bittikten sonra ikimiz de görüşlerimizi, hissettiklerimizi anlattık. Ve şunu yine net bir şekilde anladım ki, kitaplar aynı ama duygular farklı. Yıldız, handan'a en çok üzülürken ben Halide için üzüldüm. Derviş Ali zaten ortak noktasıydı ikimizin de. Çünkü çok zor bir hayatı olmuştu derviş Ali'nin.
Öyle bir aile ki herkes biraz yaralı... Cihangir, Zeliha, Nihal ve en çokta Halide... Annesinin sevmediğini kim sevebilir? Babasının bile kandırdığı bir kızı kim inandırabilir insanlara? Ama Halide inandı Nedim'e ve hayatın acı yüzü ile bir kez daha karşı karşıya kaldı, çünkü Nedim hiçbir şey demeden çıkmıştı hayatından.
Ne demişti Nazım Hikmet Ran "Alt tarafı bir çiçek koklayıp, bir hayvan sahiplenip, birkaç insan tanıyıp, sevip gidecektik bu dünyadan. Nasıl kötü bir zamana denk geldi ömrümüz."
Derviş Ali, Halide ve Eşref'in buluştuğu sayfaları hüzünlü bir mutluluk ile okudum. "Kitabın sonu nasıl olabilirdi diye konuştuğumuzda, bana göre kesinlikle böyle bitmesi en olması gereken yerdi diye düşünüyorum. Yani çok tadında bitirmiş kitabı Tarık Tufan
Benim klâsik vedam ile kapatalım incelemeyi. "Ailenin açtığı yaraları kapatmaya zamanın gücü yetmiyordu. Belli ki hâlâ acı çekiyordu. Syf252" Tek temennim acı çekmediğimiz mutlu olduğumuz bir hayatımız olur yaşadığımız sürece.
Sağlıkla ve kitapla kalın.
Bir Penguen İle Tanıştım.
Ve o tanıklık, insanın kendisini unuttuğu çağlarda bile bir iyilik kırıntısının hala var olabileceğini fısıldayan tuhaf bir mucizeye dönüştü.
Penguen Dersleri, Arjantin’in politik çalkantılarla sarsılan sokaklarından başlayıp insanın içsel karanlığına uzanan, hem sosyolojik hem de felsefi bir izlenimdir. Bir profesörün bir pengueni petrol yığınlarının arasından kurtarmasıyla açılan hikayemizin, yalnızca bir canlının kurtuluşu değildir; insanın kendi içindeki boğulmuş yanlarını su yüzüne çıkarma çabasıdır.
Arjantin; devrimin, çöküşün ve umudun kırılgan sahnesi, Michell’in izleniminde, ekonomik felaketin kıyısında dolaşan bir ülke olmaktan ötesinde, yalnızca; küresel ısınmanın, siyasi otoritenin ve toplumsal sınıfsallığın travmatik bir aynasıdır.
Çöküşün ortasında direnen halk, “devrimsel nitelikteki toplumsal direniş”i taşır.
Eser, faşizmin baskıcı gölgesiyle sosyalist ideallerin çatıştığı bir noktaya yerleşir.
Sosyalist bir tavır, kendi koordinatından saptığında baskıladığı şeye dönüşebilir.
Ve buda ayrı bir sorgu halidir.
Böylelikle otokrasi, bir ideolojinin aşırıya çıkmasından çok bir değimi ise insanın korkudan yarattığı gölgenin adıdır.
Bu noktada Shelley’nin özgürlük dizeleri eserin siyasi arka planını tamamlayan bir yankısı ile bizleri buluşturur.
..
Zulmün gürleyen kıyameti gibi
Her kalpte ve beyinde çınlayan,
Tekrar duydum, tekrar, tekrar..
Uykudan sonra aslanlar gibi ayağa kalk!
Yenilmez sayıda..
Zincirlerini çiğ gibi yere salla,
Uykunda üzerine düşen
Siz çoksunuz onlar ise azdır.
Bu pasaj, eserdeki gençlerin, öğrencilerin ve sıradan yurttaşların yaşadığı sessiz direniş halini neredeyse manifestoya çevirir.
Eğitimde sınıfsallık: Ayrıcalık ile acının yan yana yürüyüşü, eserin en dikkat çekici katmanlarından biri, okul ortamının bir
KUTLU OLSUN lll
Herkese Merhabalar...
Bugün sizlere çok severek okuduğum seriye vedam ile geldim.
Bazen ayrılıklar da mutlu eder.
Tabi mutlu sonlar ile bize el sallarlarsa...
İşte bu seride de güzel mutlu bir son bize mutlu vede ettiriyor.
Karakterler ile gönlümüzde yer edindi.
Unutulmayacaklar arasında da yerini aldı.
Meltem & Rüzgâr
Onlar birbirini çok küçükken bulmuşlardı.
Ama yine çok küçükken kaybetmişlerdi.
Zaman onları başka kişiler olmaya götürse de hiç birbirlerini unutmamamışlardı.
Her ne kadar birbirinden farklı hayatlar yaşasalar çevrelerine kalkan örmüş olsalar da onlar Meltem ve Rüzgardı.
Meltem bir çıkar yol bulup Rüzgâr'ı bulmuş ilk adımı atmıştı.
Sonrası Meltem'in hayatını kurtarmak ve gelecek inşa etmek için formalite bir evlilikti.
Ama aşk kapıyı çalınca da o formalitenin tabi ki gerçeğe dönüşmesi kaçınılmazdı.
İşte o ama arasında da hep bir ama olur ya onlar için de öyleydi.
Rüzgar'ın küçük kalbinde aldığı yaralar büyüdükce daha da büyüdü ve kesinlikle olmaz dedikleri vardı.
Meltem ya olursa dese de mümkün değil diyerek Keskin çizgiler çiziyordu.
Ama kader bazı planları yapınca yaradan ol deyince de oluyordu.
Meltem bir can için canından vazgeçip valizini toplayıp gidiyordu.
Öncesinde denemiş olsa inandırmaya çalışsa da olmayınca seçimini canından canına yana kullanıyordu.
O evden alıp gittiği sadece valizi olmuyor bir parça ile ayrılıyordu.
Üstelik ona ağır yaralar açan yere doğru sevilmedigi hiç mutlu olmadığı yere kaçıyordu.
Şimdi Rüzgar kalmıştı Meltemsiz ama öğrenince kabullendi denerim dedi...
Meltem sensiz olamam dedi ama o söylenen sözler de onların son sınavı olacaktı.
Yaşananlar çok can yakacak ama bir o kadar da tatlı sonuçlara doğru yol alacaktı.
Bir Veda Hikayesi1000Kitap
Bu kitaba ve alıntılarına her yerde çok sık rastlıyordum. Alıntıları çok hoşuma gidince, storytelden hem dinledim hem de e-kitap olarak okudum. Aylin Balboa'nın okuduğum ilk eseriydi ve kesinlikle diğer eserlerine de şans vermeye karar verdim.
Hikâye, bir kadının sevdiceği Osman ile ayrılmasından sonra ona yazdığı mektuplardan oluşuyor. İlk başta okurken/dinlerken "şimdi ergen bir ayrılık hikâyesi mi okuyacağım acaba?" diye bir önyargı ile başladım kitaba fakat öyle olmadığını gördüm okudukça.
Kitap, kadın karakterin ağzından anlatılıyor. Bir kadının sevdiceği - sevgili ifadesini hiç sevmediğim için bu kelimeyi kullanıyorum, çok daha güzel ve anlamlı. - ile ayrıldıktan sonraki yas sürecini, kendine yabancılaşmasını, toplumu ve kendini sorgulamasını, iyileşme sürecini, kendini yeniden bulması ve keşfetmesini, kendini seçmeyi öğrenmesini; üzücü, yıkıcı duygularını mizahla harmanlamasını ve Osman'a vedâ ederken kendine de vedâ etmesini konu alıyor.
Bu hikâye sadece bir ayrılık hikâyesi değil. Çok katmanlı bir hikâye.
Okurken herkesin kendinden bir şeyler bulacağı bir eser.
Benim hiç ayrılık hikâyem olmadı fakat buna rağmen kendimden çok şey bularak okudum. Yollarımın ayrıldığı, koptuğumuz insanları düşündüm okurken. Tanıdıklar, akraba, dostlar... En zoru dostlarla yolların ayrılması. Tıpkı hikâyedeki kadının Osman'a vedâsı gibiydi bu insanlara vedâm. Hem buruk hem mutlu, "hayatımın belli döneminde olan güzel bir insandı" duygusu bâkî kaldı. Bazen insanlar hayatımızdan çıkar, yollarımız ayrılır o insanlarla ve aslında çıkmalılar da. Hepimizin birbirimizin hayatında bir rolü var. Ve kimileri hayatımızda mevsimlik kimileri ömürlüktür.
Bunu kabullenebilmek çok ciddi bir iyileşme ve olgunluk göstergesidir. Bunu romantik anlamda ayrılık olarak da düşünebiliriz. Biriyle