vuslat arslan
@vusit
89 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Faruk Duman’ın metinlerinde en
sık vurgulanan öğe şüphesiz doğa. Kanımca en büyük başarısı ise bunu insanı ve doğayı birleştirerek, doğa insan ikiliğini yıkarak yapması. Onun kaleminde insanı
Kurgu bir anlatı için en önemli öğelerden biridir çatışma. Bu kitapta çatışma daha kitabın ismi ile başlıyor:Anarşist Banker. Bir bankerin anarşist olabilmesi kulağa çok garip geliyor ve Diyaloglar
Teneke mahallesinde tüm kurtuluşunu yeniden yapacağı evliliğe bağlamış Nalan’la açılan hikaye, Baki’nin hayatına girmesi ile gelişiyor. Nalan’ın ve Baki’nin ailesinin hikayesini de takip ediyoruz bir yandan. Ancak romanın asıl kahramanı çiftin ileride doğacak olan oğulları Sabri. Çoğunlukla Sabri üzerinden genelde bir döneme, dönemin kültürel ve siyasi yapısına, magazinine, köyden kente göçe; özelde aile ve ikili ilişkilere değinen harika bir kitap.
Büyük trajediler, büyük insanlar, büyük laflar yok bu kitapta. Ancak tadına vara vara okunabilecek güzel ve gerçekçi bir hikaye, üzerinde derin derin düşünülmüş çokça karakter var. Bu karakter bolluğu içinde hiçbirinin eylemlerinde tutarsızlık olmaması yazar için büyük başarı sayılmalı. Dönem, gelişim, kuşak romanı türlerinin hepsine sokulabilecek kitabın benim için dokunduğu en net konu baba-oğul ilişkisi oldu. Aile özellikle baba tarafından yaralanmış çocukların hikayelerinin aşırı dramatize edilmeden anlatılması romanın bir diğer başarılı noktasıydı.
Halk inanışlarına değinen yanıyla büyülü gerçekçiliğe de göz kırpan yazar sanırım ilk roman tedirginliğiyle bu sularda çok durmamış ve tadında bırakmış bence iyi de yapmış.
Her bölümün başında kullanılan alıntılarsa bir sonraki bölüme geçme istediğini körükleyen noktalardan biri oldu.
Belki bir şeyi bir şeye benzeterek anlatmak en basiti olduğundan söylemeden geçemeyeceğim; biraz Kafamda Bir Tuhaflık biraz Sevgili Arsız Ölüm tınıları yakalamak mümkün kitapta.
Çağdaş yazar ve romanları takip edenler için güzel bir seçenek olacaktır. İyi okumalar.
Hüküm Gecesi, II. meşrutiyet ve istibdat dönemi sonrası halkın ümitlerini bağladığı İttihat ve Terakki yönetiminin giderek zulüme varan uygulamalarını, bunun karşısında da muhaliflerin
Postmodernizm kelime olarak çok teknik, üst perde bir tabir olarak görülüyor olabilir. Ancak postmodernizmin günümüzdeki toplumsal yapıyı anlamlandırabilmek, bu sürece nasıl gelindiğini temellendirebilmek açısından önemli bir söylem, eleştiri olduğunu düşünüyorum.
Kitap öncelikle, postmodernizmin temel olarak modernizm ve aydınlanma projesine bir eleştiri olması açısından modernizmi detaylandırıyor. Sonrasında eleştiri noktalarını bir bir açıklayarak; çok seslilik, pozitivizm ve bilim fetişi, iletişim organlarının ‘gerçekliği’ yapılandırması, ideolojilerin yıkılması, kuramın çözümsüz kaldığı ve eleştirildiği noktalar gibi konulara değiniyor. Aynı zamanda kuramın edebiyat, resim gibi alanlara etkilerine de ufak bir bakış atılıyor.
Kitabın temelini yazarın TODAİE’de verdiği Postmodernizm dersi notları oluşturuyor. Sanırım bu nedenle önemli görülen kısımlar bolca tekrar ediliyor, ancak kurgu dışı bir kitap olması açısından bu durum kabul edilebilir hatta faydalı olmuş. Dili de son derece yalın. Sonuç olarak sosyoloji ile ilgilenenlere, ve özellikle son dönemlerde yayınlanan metinlerin postmodern öğeleri sıkça kullanması açısından edebiyat meraklılarına tavsiye edeceğim bir kitap oldu.
