nisa
@waterloodabirdisikedi
4 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
aynı insanlar bir zamanların acınası o teçhizatlarını üzerlerinden atarak yükselme yolunu seçmiş, seçerek servet ve makam kazancını artırmış bugünün insanlarıdır.
Sayfa 10
çok istedim, çok. her yılı acaba bu yıl ölebilecek miyim diye umarak geçirdim. bazı yolculuklarda, bazı hallerde öleceğim içime doğdu ama ölmedim. bazı sabahlar yatağıma bakıp gece dönmeyeceğim diye içimden geçirdim ama dönüp gene o yatakta uykuya vardım. bazen kırlık bir yerde, bir ağacın altında omzumda telaşla yürüyen bir karınca, bir ağacın altına uzanmış halde sırtımda ve bacaklarımda giderek artan bir nem ile yaprakların arasından görünen gökyüzüne bakarak ve elimde bir şiir kitabı ile şiir okuyarak ölmek, göğe veda etmek isterdim. bunu sık sık yaptım. ağaçlardan üstüme serpilenler, ani çıtırtılar ve birden bağıran ve kanat çırpan kuş seslerinin arasında öylece kaybolmak istedim, yükseklerde ve kırlarda.
Sayfa 41
gençken her genç gibi genç olduğumun farkında değildim. bu sebeple "gencim, şöyle yapayım, böyle edeyim" diyenleri hiç anlamadım. insanın içinde olduğu hal ona en yabancı haldir. deli deliliğini, genç gençliğini, ihtiyar fıkradığını bilmez. birisi yeri gelir de söylerse bunları duyar, duyar da yine anlamaz. ah işte hayat bu halle yaşanıyor, hayat habersizken yaşanıyor, yaşanıyor dediğim şöyle üstten geçiyor da aklın başına gelip kendi hayatına dair haberleri aldığında oturup bir bakılıyor, bu da neymiş diye, yine bir şey denemiyor.
Sayfa 40
gençliğimde önümdeki hayatı en büyük derdim olarak görürdüm. önümde bir hayatın uzanması ve henüz genç olmam benim tek derdimdi. diğer dertler bundan sadır olmuştu çünkü. dert, onunla yaşayacağını düşünmektir, gelip geçicilik dert değildir diye düşünürdüm. yarın ya da öbür gün ya da gelecek ay ölecek olsam benim ne derdim olabilirdi ki; dert yaşamaktır, bunu iyi biliyordum.
Sayfa 39
eve yaklaştığımda sanki sıkıntım da artmıştı. ben de şu an mevcut olanı bir de eve sokmak, ona bir de evi göstermek istemiyordum.
Sayfa 35