"İnsanlar hep uzaklara bakıyor, geleceği yakalamaya çalışıyorlardı. Oysa hayat, tam da ayaklarının bastığı yerde, şu anda akıp gidiyordu."
Yarın ne kadar yakın ve ne kadar sonsuzca uzaktı.
Reklam
İşte ben bunu imkânsız görüyorum, dedi. Çünkü dediğiniz gibi dizi koptu bir kere. Bugün Türkiye'de nesillerin beraberce okuduğu beş kitap bulamayız. Dar muhitlerin dışında, eskilerden zevk alan gittikçe azalıyor. Biz galiba son halkayız. Yarın bir Nedim, bir Nef’î, hatta bize o kadar çekici gelen eski musiki ebediyen yabancısı olacağımız şeyler arasına girecek.
- Güçlük var. Fakat imkânsız değil. Biz şimdi bir aksülamel devrinde yaşıyoruz. Kendimizi sevmiyoruz. Kafamız bir yığın mukayeselerle dolu; Dede'yi Wagner olmadığı için, Yunus'u Verlaine, Bakî'yi Goethe ve Gide yapamadığımız için beğenmiyoruz. Uçsuz bucaksız Asya'nın o kadar zenginliği içinde, dünyanın en iyi giyinmiş milleti olduğumuz hâlde çırçıplak yaşıyoruz. Coğrafya, kültür, her şey bizden bir yeni terkip bekliyor; biz misyonlarımızın farkında değiliz. Başka milletlerin tecrübesini yaşamağa çalışıyoruz. Şu tefsir yok mu, bu eserin üzerinde durmak ve onu sende yaşayan insan tecrübesine mal etmek; bir ona başlasak. İşte onu yapamıyoruz. Demin sevmek dedim, fakat sevmek de kâfi değil; daha öteye geçmek lâzım. Fikri ve duyguyu canlı bir şey gibi yaşamayı bilmiyoruz. Halbuki halkımız bunu istiyor.
sonqlsbelhelwi komik çocuk espri yapmayı da biliyor
"Yarın akşam sözlü bir insan olacağım,bu sana attığım son sözsüz insan mesajı."
Yarın herkes oğlu ölmüş diyecek. Ve ben bununla yalnız kalacağım, buna dayanma mecburiyetiyle…
“Yarın sokakta görsen onu tanıyabilir misin?”
Yapı Kredi Yayınları
Reklam
Reklam