Rauda Jamis Yorumları ve İncelemeleri
Rauda Jamis yorumları ve incelemelerini, Rauda Jamis kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Rauda Jamis puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Mükemmel bir hayat öyküsü. Canım Frida.. küçük yaşta başlayıp hayatın boyunca çektiğin bedensel acıların yanında birçok kez aldatılmak ve buna rağmen yaşama sevincini kaybetmemiş olmam beni ne kadar etkiledi anlatamam. Kitabı okumadan önce Frida’yı hep aşkın kadını olarak düşünmüştüm ama okuduktan sonra fikrim değişti Frida aşkın değil,acının kadını. Yaşadıklarını,acısını resimle dindirerek mutlu olabilen bir kadın ve kitabı bitirdikten sonra “Başıma gelen en iyi şey,acı çekmeye alışmaya başlamam.” sözünü daha çok anlamamı sağladı. Teşekkür ediyorum Frida Kahlo.
Muazzam bir hayat öyküsü. Kime kızacağımı şaşırdım. Diego'ya mı kızsam, Frida'ya bilemedim.... Fazla iyi olmak, iyi niyetli olmak her zaman iyi değil. Ama insan kaderini yaşar. Güzel bir eser tavsiye ederim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
‘Kendi gerçeğimi resmediyorum’ diyen Frida Kahlo’nun hayatını konu alıyor Aşk ve Acı..
Tablolarına ilk baktığımda çok da anlam veremediğim simgesel ayrıntıları, kitabı bitirdikten sonra çok manalı ve olağanüstü bulmaya başladım. Hislerini tuvale yansıtmak sanırım böyle birşey, demekten kendimi alamadığım, hayatından kesitleri yansıtan tüm o ayrıntılarda; evet aşk var acı var ama en önemlisi varolduğunun ispatı, yaşamın ifadesi var.
Genç yaşta geçirdiği kaza sonucu iki yıldan fazla tüm vücudu alçıyla kaplı bir şekilde yatakta geçiren, resim yapmaya da bu şekilde başlayan Frida Kahlo, zamanla renklerin büyülü dünyasına kaptırır kendini..
Çektiği fiziksel acılara, ruhunun yaralarını da ekleyerek yapar tablolarını.. ince ince işler gözyaşlarını.. bir çivi gibi batar bedenine yalnızlığı..kendisinden başlar resimlerini yapmaya çünkü en iyi kendisini tanır, kendi gerçekliğini resmeder, düşlerini değil..(“Kuş kanatları gibi alnında birleşen kalın kaşları, Frida’nın yüzünün simgesiydi ama kaşlar aynı zamanda da gitme isteğini, yürümese bile uçma isteğini, özetle düşsel kaçışlarını simgeliyordu.”)
..
Aslında zayıftı, ama tüm zayıflığına rağmen bunu kabullenişi ve hiç çekinmeden dünyaya duyurmasıydı onu güçlü yapan.. (“Kendimi hem kendim için yaşayabilecek denli güçlü ve iç zenginliğine sahip hissediyorum, hem de değil bir davranışın en ufak bir düşüncenin dahi paralayabileceği kadar dayanıksızım.”)
..
Mavi ev’de başlayan hikayesi, daha ilk sayfalardan itibaren alıp götürüyor.
Ahh Frida diyorsunuz sonunda..
.
Meksika devrimini doğumgünü ilan edecek kadar aykırı, çok istediği halde kazada hasar gören rahminden ötürü bebeğini bir türlü kucağına alamayan ama doğmamış bebeğini düşlerine konuk eden ruhu yaralı bir anne, yataktan kalkamadığı bir dönemde sergisine yatağıyla katılacak
Kendi Deyimiyle Acının ve Devrimin Kadını Frida..1000Kitap
Ah Frida... Çektiği onca acıya, aldığı onca yaraya rağmen umudunu kaybetmeyen kadın. Cesur, güçlü, içinde yaşadığı fırtınalardan beslenen, aşk için gurur kavramına farklı değer katan ve en önemlisi de kendini acıyla yoğuran, aslında kendimize dert edindiğimiz çok büyük problemlerin bile hayatın tek bir anını kaçırmaya değmediğini yüzümüze çarpan alışılmışın dışında bir karakter. Kararan hayatına rağmen renklerden vazgeçmeyen, hayatında hiç siyaha yer vermeyen, ruhunun rengini hiç soldurmayan kadın. Çok fazla bilgiye sahip değildim ona dair, fakat bu kitabı okuduğumda bildiklerimin iç yüzünü öğrendim. Hayatı, ailesi, acıları, aşkları, Diego'su... Yaşadığı ağır kazadan çok yaralar almış ve onun tüm yaşantısını etkilemiş ama her şeye rağmen tutunmuş hayata. Ruhundaki çiçekler hep renkli kalmış, hiç solmamış. Kimle tanışırsa tanışsın, kimle bir şeyler yaşarsa yaşasın Diego hep özel kalmış. Ve gerçek hayata dair kitapları severim çünkü yaşanmışlıklarla doludur, Frida'nın hayatına dair bir şeyleri merak ederseniz alın okuyun derim. Özellikle kitabın arkasında ona dair fotoğrafların, yapmış olduğu resimlerin bulunmasını da ayrı sevdim. Herkese tavsiye ederim. Keyifli okumalar dilerim şimdiden.
Spoiler içerir
Daha önce Frida Kahlo'nun hayatını anlatan filmi izlediğim için zaten bildiğim bir hayat hikâyesini okudum. Filmi kitaptan daha fazla sevdim. Kitap bence profesyonelce hazırlanmamış, bana çok yüzeysel geldi. Ayrıca ilgimi çeken bir kişi olduğu için internetten de araştırmalar yapmıştım.
Frida'nın hastalıklarla geçen hayatı çok üzücü. Diego'yla olan ilişkisi çok tuhaf. İki ressamı sanatçı yanları birleştirmiş, o kesin. Birbirlerine hayran Diego ve Frida. Diego, Frida'yı aldatmasa bence Frida da onu aldatmazdı. Frida kendini bu şekilde rahatlatıyordu. Diego karısını onun kardeşi ve arkadaşlarıyla aldatıyordu. Ama bu dev, yakışıklı olmayan adam her zaman böyleydi ve bunu Frida da herkes gibi biliyordu.
Frida'nın yatağa bağlı geçirdiği yıllar acılarla dolu. Acıları sayesinde Meksika'nın en büyük ressamlarından biri oldu belki de...
Bu dünyadan çiçekleri ve Diego'yu çok seven, acılı bir Frida geçmiş. İyi ki de geçmiş.
"yarım yamalak şeylere yer yoktu; yaşam ya hep ya hiçti."
Büyük bir tutkuyla okudum Frida Kahlo'nun yaşam öyküsünü. Hakkında bölük pörçük bir şeyler bildiğim, belki de gizli gizli hayranlık duyduğum bu muhteşem kadını yakından tanımak istemiştim çünkü.
Sindire sindire okumak zorunda kaldım, biraz uzun sürdü o nedenle.
Bir kadının tek bir yaşamda çektiği bunca acıyı tek seferde okuyup bitiremedim. Empati bazen işleri zorlaştırabiliyor...
Daha önceki yıllarda filmini izlediğim için hayal kırıklığı yaşar mıyım endişesiyle başladım aslında kitaba. Ama çok boşunaymış bu endişe. Bir biyografi ancak bu kadar sürükleyici olabilirdi. Ancak bu kadar yalın anlatabilirdi bu fırtınalı yaşam.
Daha önce hastalarımdan sıkça duymaya alışık olduğum "acı" kelimesi yeniden tanımlandı, yepyeni bir anlam kazandı benim için bu kitapla birlikte.
6 Temmuz 1907' de mavi ev'de dünyaya geldi. Babası barış anlamında Friede koymak istemişti adını. Hiç de barışçıl bir yaşamı olmayacaktı oysa ki...
Bütün hayatı boyunca aşk ve acının doruklarında gezindi Frida. Yaşamında gerçekten de "yarım yamalak şeylere yer yoktu; yaşam ya hep ya hiçti."
Acıları çocuk felciyle başladı ve sonraki yıllarda geçirdiği feci otobüs kazasıyla çığırından çıktı. Hayatının son gününe kadar bu kazanın izlerini hem vücudunda, hem de ruhunda taşıdı. Dönemin zor tıbbi koşullarında geciken tanılar, uygulanan yanlış yaklaşımlar, geçirilen sayısız ameliyatlar, korseler... Özetle bolca acı vardı hep ...
Fiziksel acının yanında bir de aşk acısı çekti Frida. Otobüs kazasında yanı başında olan ilk aşkı Alejandro'nun ondan uzaklaşmasıyla her şey daha kötü bir hal aldı. Ve Frida " pek de önem vermeksizin, resim yapmaya başladı." ...
Ve sonra hayatına giren ve Frida'nın herşeyi haline gelen Diego... Keşke hiç tanışmasalardı diyorum içimden ... :)
Ailesinin de dediği gibi bir fille