Funda'dan...
Külahıma anlat cinsinden... :))
"Hep böyle olacağız, değil mi? diye sordu Maggie.
Wilbur ona güven verircesine gülümsedi. "Tabii. Neden olmayalım ki?"
Lagün, Büyük Kanal'la birleşirken,öpüştüler. "Bilmem ki. Zaman her şeyi değiştiriyor."
"Bir de Venedik'e baksana. Asırlardır değişmemiş. 1974 yerine 1574'te de olabilirdik."
Maggie şehre doğru baktı. "Evet. Zamanı yok sayalım. Venedik gibi olalım."
- Anılmak mı isterdin?
- Yok canım!
- Belki de anılmak isterdin.
-Kim bilir, belki de dört aylı bir gecede anılmak istemişimdir.
Reklam
Günah da yok, erdem de. İnsan bir şeyler yapıp duruyor işte.
Uzun zaman önce, Xu ailesinin ataları sadece bir tavuk beslerdi. O tavuk büyüyünce kaz oldu, kaz kuzuya döndü ve o kuzu öküz oldu. Ailemiz böyle zenginleşti."
Babamın sesi fısıltıya dönmüştü. Birkaç dakika sustu ve sonra tekrar devam etti: "Sıra bana geldiğinde, Xu ailesinin öküzü kuzuya döndü, sonra kuzu eridi kaza döndü. Sıra sana geldiğinde, kaz tavuğa döndü ve şimdi bir tavuğumuz bile yok."
Babam cümlesini bitirdiğinde kahkaha atmaya başladı. Kahkahaları gözyaşlarına dönene kadar güldü. İki parmağını kaldırdı ve bana doğru uzattı. "Xu ailesinden iki tane mirasyedi çıktı,” dedi.
... ölülerin sonsuza dek yok olduğunu düşünmek bana çok haksızlık gibi geliyor...
Yaşanan onca şey ölenle birlikte yok olup gidecek mi..?
gökyüzü maviliğinden soyunuyorŞiir
Gitsem kime, kalsam kimde, nereye kadar?
Sılasızım işte, gurbetim de yok
Adres defterime adlar değil
Yalnızlıklar yazılıyor.
Reklam
Reklam