Hayatımda! Okuduğum! En!! Güzel!! Kitap!!!!!
Bu kitabı ŞİDDETLE tavsiye ederim!! Bu yazarın diğer tüm kitaplarını MUTLAKA okuyacağım…
Kitabı kütüphaneden almıştım ama serinin ilk kitabı olan Cerrah dahil, serinin diğer kitaplarını da alıp kütüphaneme koymak için can atıyorum… Bana polisiye, doktorlukla ilgili bir kitap önerin deseniz hiç düşünmeden bu kitabı söylerim… Yazarın anlatımı, kitabın akıcılığı, konusu, zekice işlenmiş oluşu her şeyiyle beraber FEVKALADE…
Rehine 
Günahkâr 
Çırak 
Cerrah 
Mefisto Kulübü 
Ruh Koleksiyoncusu 
Buz Gibi Soğuk 
Tess Gerritsen
Rehine Günahkâr Çırak Cerrah Mefisto Kulübü Ruh Koleksiyoncusu Buz Gibi Soğuk Tess Gerritsen
Puan vermedi
Asəf Hüseynov - “İNEFFABLE”
Kitab məşhur bir biznesmenin – Mənsur Əfəndiyevin bağ evində öldürülmüş vəziyyətdə tapılması ilə başlayır. Bu müəmmalı cinayətin üstünü açmaq üçün iş müstəntiq Aslan bəyə tapşırılır. Və ona bu çətin araşdırmada iki yaxın dostu - köməkçisi Qəmzə xanım və Yusif bəy kömək edir. Bu üç nəfər birlikdə cinayətin izinə düşürlər. Mərhumun çox qeyri-adi bir üsulla və fərqli bir silahla öldürülməsi hekayəyə xüsusi bir maraq qatır və oxucunu kitaba bağlayır.
İlk növbədə onu demək istəyirəm ki, kitabın bəzi yerlərində cümlələr çox mürəkkəb və qarışıq idi. Əsər zatən detektiv janrdadır, onsuz da axtarış içindəyəm. Bunun üstünə bir də yazıçının vergüllərdən istifadə edərək cümləni dayanmadan uzatması, eyni cümlə içində bir fikirdən digərinə keçməsi oxumağı daha da yorucu edirdi. Hətta kitabın ortalarında bir cümləni yoxlamaq üçün saydım və bir cümlənin içində tam 113 söz var idi. Bir cümlə üçün bu həddindən artıq çox deyilmi? Bu qədər uzun və qəliz cümləyə nə gərək var? Dəfələrlə məni yenidən əvvələ qayıdıb eyni yeri təzədən oxumağa məcbur edirdi. Təbii ki, bu, bütün kitab boyu belə deyildi, sadəcə müəyyən yerlərdə qarşıma çıxırdı. Bəlkə də sadəcə mənə mürəkkəb gəldi, bəlkə də başqa oxucular üçün kifayət qədər sadə və anlaşıqlı olub-olacaq, bilmirəm.
Kitabın içində təqdirəlayiq və alqışlanacaq mövzulara toxunulub. Xüsusilə nəşriyyatlar, kitab satışı və mütaliə ilə bağlı yazılanlar. Müəllif bəzi nəşriyyatların gənc yazarlara şərait yaratmamasından, daha çox pul gətirən məşhur kitablara üz tutmasından danışır ki, bu da günümüzün reallığıdır. Əslində hər bir insan gördüyü işdən pul qazanmaq istəyir, buna söz yox. Amma maddi qazancla yanaşı, cəmiyyəti maarifləndirmək və istedadlı gəncləri üzə çıxarmaq üçün də nəsə etsələr, çox gözəl olar. Yazıçının kitabda
Reklam
Puan vermedi·132 syf.··
Beğendi
·2026 18. kitabı
·27 saatte okudu
·Okunma: 01 Mayıs 2026 19:59
Bulgakov’un okuduğum ilk kitabıydı. Gayet akıcıydı ve okumayı kolaylaştıran güzel bir dili vardı, kurgusu bence harikaydı.
Eser Şarik adlı zavallı bir köpeğin hikayesini anlatıyor ama aynı zamanda Sovyet dönemini hicvediyor. Bir parça sucuk için bir insanın peşine takılan, karnını doyurmaktan başka derdi olmayan yaralı bir köpeğin, insanın zalimliğiyle yüzleşmesini ustaca ele alıyor. Bir insanın hipofiz ve testis bezlerini Şarik isimli köpeğe nakleden profesör, nakilden sonra insana dönüşmeye başlayan, yeni ismi Şarikov olan köpeğin daha doğrusu insan kalbi taşıyan canlının nasıl kötü bir varlığa dönüştüğünü anlatıyor. Köpekken iyi bir karaktere sahip olan Şarikov insana dönüştüğünde yalnızca fiziksel olarak değişmekle kalmamış, toplumsal sorunlar çıkaran kaba, kötü bir karaktere dönüşmüştür. Köpek üzerinden sembolizmi kullanarak insanın kötülüğü dile getirilmiştir.
SPOILER
Sonunda işler kontrolden çıkınca profesör ve yardımcısı tekrar ameliyat yapar. Şarikov yeniden köpeğe dönüşür. Roman, profesörün evinde sakin hayatın geri dönmesiyle biter. Yani deney başarısız olur ve “insan yaratma” girişimi tersine çevrilir.
Kitabın en beğendiğim 2 alıntısıyla incelememi bitireceğim.
“ Ama işte gözlere bakınca, ne uzaktan ne yakından asla yanılmazsınız! En önemli şey gözlerdir! Tıpkı barometre gibidirler. Kimin ruhunda büyük bir kuraklık var, kim durduk yere böğrüne tekmeyi yapıştırabilir, kim kendi gölgesinden bile korkar, hepsini ele verir.” -s.7
“ Şunu anlayın ki, asıl korkunç olan artık köpek kalbi değil, insan kalbi taşıması. Hem de doğada var olanlar arasında en rezilini.” -s.113
Kitap 18 hikaye 113 sayfadan oluşan öykü türünde bir eserdir. Orhan Kemal'in okuduğum 3. kitabıydı. Orhan Kemal durum öykücülüğü sanatını adeta bir nakış gibi her öyküsünde işlemiş. Bazı öyküleri güldürse de bazı öyküleri 1950'li yılların durumunu gözler önüne sermiştir. Karakter analizine geçecek olursam her öyküsünde seçtiği karakter tiplemesi toplumun ezilmiş daha doğrusu gariban kesimindendir. Bu karakterlerin mahalle ağzı konuşmaları, argo söyleyişleri, küfürleri açık bir şekilde her öyküde verilmiştir. Çerezlik bir kitap olmasının yanında olaylar yerine dönemin durumunun aktarılması kitapta beni etkileyen taraftı. Durum öykücülüğü sevenlerin okuması gereken bir kitap olduğu kanaatindeyim. Kısaca Orhan Kemal'in diğer kitapları gibi bu kitabı da beğendim
Kitabı Okurken Öğrenmeyi Öğrenmek
Yazar bir dönem sosyal medya üzerinden de takip ettiğim biri. Kendisiyle her konuda fikir birliğinde olmasam da ürettiği içeriklerle birçok konuda fikir dünyama güzel katkılarda bulundu.
Kitabı bir paragrafla açıklamak yerine, okurken aldığım bazı notları paylaşarak bir inceleme yapmak istedim.
Sayfa 34
Bilgi, zaman, gayret üçgeni.
Bilgiyi anlamlandıran olgu yani öğrenmede bilginin işlevselliği esastır.
Sayfa 73
Cahilin cesareti özgüven değildir.
Sayfa 95
Hepimiz ters çevrilmiş bir kum saati gibiyiz, zamanın öneminden bahsederken dahi azalıyoruz.
Sayfa 113
Yorgunluğu fazla dile getirmek gerçekten yorucu bir faaliyettir ve size daha fazla yorgun hissettirir.
Tembelin dinlenmesi bir keyif değil can sıkıntısıdır.
Sayfa 152
Kendi hayatımızı sonunu merak ettiğimiz bir film gibi izlemekteyiz.
Tefekkür Notu: Bilgi bilince işlemedikçe kuru sözden ibarettir vesselam.
AllahaısmarladıkTarih
Çanakkale cephesinde henüz 21 yaşındaki bir teğmenin 29 gün boyunca tuttuğu günlük notları Seyit Ahmet Sılay tarafından kitaplaştırılmıştır. Sılay’ın günlüğe uygun gördüğü isim ise şehidin kısacık ömründe dile getireceği son sözler olacaktır: “Allah’a ısmarladık!”
Bu, apaçık bir veda sözüdür. Teğmen İbrahim Naci, günlüğüne son noktayı koyarken şehadet mertebesine erişeceğini gayet iyi bilmektedir. Aynı şekilde ilk satırlarını yazarken de… Kendisini tanıtırken ev adresini verir ve şu sözleri kaydeder: “Bu defter kimin eline geçerse bir şehit hürmetine yukarıdaki adrese göndersin…” (s. 41)
Notlarına bakıldığında, henüz 21 yaşındaki teğmenin fevkalade bir edebî üsluba sahip olduğu görülür. Tasvirleri ve duygu yüklü satırlarıyla bazı bölümlerin bir öykü tadında okunduğu söylenebilir. Esasen tahsilli ve kendisini yetiştirmiş olduğu da anlaşılmaktadır. Üstelik İbrahim Naci, cephede roman dahi okumaktadır. Onun, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’te de karşılaştığımız bu yönü; okumanın lüks değil, bir ihtiyaç olarak algılanması gerektiğini gösterir güzel bir örnektir.
İbrahim Naci’nin, notlarını alırken düz bir anlatıma başvurmadığı belli olur. O, mekân tasvirleri yaparak günlüğüne bir seyahatname havası katmayı da başarır. Aslında savaşın her yönünü açığa çıkarmaya çalıştığı da söylenebilir. Onun notlarında günlük gazetenin bile ne kadar kıymetli olduğu anlaşılır. O, vatan aşkının yanında memleket hasretini; memleketine ve sevdiklerine kavuşmanın yolunun vatanın kurtarılmasından geçtiğini büyük bir ustalıkla sezdirir. Savaşın ortasında, bir neferin hissettiği karmakarışık hisleri satırlarına nakış nakış işler. Onda aşkı, özlemi, umudu, coşkuyu, korkuyu, cesareti, inancı bir arada bulursunuz. Ve savaşın en acı gerçeği olan ölümle şu satırlarda karşılaşıp hüznün doruklarına
Reklam
Reklam