Medusa:Canavar mı yoksa kurban mı?
Medusa'nın hayat hikayesini bir de Medusa'nın ağzından dinlenmek isteyenler için güzel bir kitap.Kitap 235 sayfa hem kendisi kısa hem de bölümleri. Ben beğendim.Okumak isteyenlere öneririm iyi okumalar.:))
Dokuzuncu Hariciye Koğuşuna resmen üçüncü kez şans verdim ama yine olmadı... İlk iki okumamda hiçbir şey anlamamıştım belki bu sefer farklı olur diye zorladım ama yarıda bırakmamak için kendimi resmen paraladım. Dilinin ağırlığı bir yana kesinlikle eski Türkçeye de hakim olmak gerekiyor. Bunun haricinde kitapta o kadar çok gereksiz ve uzatılmış cümle var ki... (öznel) Peyami Safa ilk kez okuduğum bir yazardı ama bende hiç iyi bir izlenim bırakmadı uzun bir süre de Peyami Safa görmek istemiyorum sanırım.Üzgünüm.
Kitapta beni gerçekten etkileyen tek bir kısım oldu çocuğun bacağının kesilme ihtimalini öğrendikten sonra “Evde bıçakla ekmek kesilmesine bakamıyorum” demesiydi... O cümle resmen içime oturdu. Zaten ön yargıyla başlamışken en azından minik bir ümit beslemiştim bu okumamda ama maalesef sarmadı. İnsanın kendi ruhuyla savaşı o yalnızlık hissi güzel düşünülmüş ama dili benim için bu hikayenin önüne geçti maalesef.Bazı incelemeleri okudum bir kısım severken bir kısım da benim gibi sıkılmış,anlamakta zorlanmış vs.Olabilir her kitap memnun etmeyebilir.Keyifli okumalar 
Mihriy’ 
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu 
Peyami Safa
Mihriy’ Dokuzuncu Hariciye Koğuşu Peyami Safa
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Biz İnsanlarPeyami Safa en sevdiğim Türk yazarlardan biridir. Eserlerinden okumak istediğim Biz İnsanlar'ı bitirmiş bulunmaktayım.
Romandaki başkahramanımız Orhan'dır. Orhan öğretmendir. Materyalizm ve idealizm arasında karmaşa içerisindedir. Diğer önemli karakterler Necati, Vedia, Samiye, Rüştü, Bahri'dir. Orhan ile Vedia kaderin bir cilvesiyle tanışmışlar, Orhan ona farklı gelen bu yalının içerisine girmesiyle dünyası da değişmiştir.
Eserde; Doğu - Batı karşılaştırması, idealizm, materyalizm bahisleri, kararsızlık, aşk, evlilik üzerine düşünceler öne çıkmaktadır.
Safa'nın üslubu, dili, ruh tahlilleri o kadar akıcı ve okuru içine çekiyor ki kitap su gibi akıp gidiyor. Sevdim, tavsiye ediyorum.Alıntı
Peyami Safa en sevdiğim Türk yazarlardan biridir. Eserlerinden okumak istediğim Biz İnsanlar'ı bitirmiş bulunmaktayım.
Romandaki başkahramanımız Orhan'dır. Orhan öğretmendir. Materyalizm ve idealizm arasında karmaşa içerisindedir. Diğer önemli karakterler Necati, Vedia, Samiye, Rüştü, Bahri'dir. Orhan ile Vedia kaderin bir cilvesiyle tanışmışlar, Orhan ona farklı gelen bu yalının içerisine girmesiyle dünyası da değişmiştir.
Eserde; Doğu - Batı karşılaştırması, idealizm, materyalizm bahisleri, kararsızlık, aşk, evlilik üzerine düşünceler öne çıkmaktadır.
Safa'nın üslubu, dili, ruh tahlilleri o kadar akıcı ve okuru içine çekiyor ki kitap su gibi akıp gidiyor. Sevdim, tavsiye ediyorum.Çok satan...
Abdülhak Şinasi Hisar ve Peyami Safa sonrası döneme denk gelmenin etkisi var mı bilemiyorum ama ben açıkçası beklediğimi bulamadım...
Bildigim kadarıyla çok satanlar listesinde yer alan bu kitabı yazarin çok satan kitaplara dair şu ifadeleriyle değerlendirmek istiyorum :
"Çok satanlara girmiş kitaplara baktığında canı sıkılırdı... Çok satan denilen şeyin, çeşitliliği yok olmuş bir yayın kültürünü temsil ettiği fikri giderek güçlenmişti... s.280"Alıntı
Abdülhak Şinasi Hisar ve Peyami Safa sonrası döneme denk gelmenin etkisi var mı bilemiyorum ama ben açıkçası beklediğimi bulamadım...
Bildigim kadarıyla çok satanlar listesinde yer alan bu kitabı yazarin çok satan kitaplara dair şu ifadeleriyle değerlendirmek istiyorum :
"Çok satanlara girmiş kitaplara baktığında canı sıkılırdı... Çok satan denilen şeyin, çeşitliliği yok olmuş bir yayın kültürünü temsil ettiği fikri giderek güçlenmişti... s.280"Simeranya
Yalnızız , benim için okurken kolay ilerleyen bir roman olmadı. Hatta bazı bölümlerde kitabı elimden bırakıp uzun süre geri dönmek istemediğim anlar oldu. Çünkü Peyami Safa bu romanda okuyucusunu rahat ettiren bir anlatım kurmuyor; aksine insanın zihninin içine giriyor, onu kendi düşünceleriyle baş başa bırakıyor. Olaylardan çok insanların iç dünyasına yoğunlaşan bu eser, bazen bir roman okumaktan çok bir insan ruhunun karanlık koridorlarında dolaşıyormuş hissi verdi bana. Ancak kitap bittiğinde fark ettim ki beni yoran şey aslında anlatımın ağırlığı değil, kendimden parçalar bulmuş olmamdı. Peyami Safa insanın yalnızlığını, korkularını, ikilemlerini ve iç çatışmalarını öyle gerçek anlatıyor ki bazı satırlarda sanki kendi hayatından izleri doğrudan romana bırakmış gibi hissettim.
Romanın en güçlü yanı kesinlikle ruhsal çözümlemeleri. Peyami Safa karakterlerini sadece konuşturup olayların içinde hareket ettirmiyor; onların zihnini açıyor, korkularını, bastırılmış yönlerini ve çelişkilerini tek tek önümüze koyuyor. Bu yüzden “ Yalnızız” sıradan bir olay romanı olmaktan çok psikolojik ve düşünsel bir roman hâline geliyor. Özellikle Samim karakteri bunun merkezinde duran kişi. Samim bana göre Peyami Safa ’nın kendisine en yakın karakterlerden biri. Düşünen, sorgulayan, toplumdan kopmuş hisseden ama buna rağmen insanı anlamaya çalışan bir karakter. Samim’in konuşmalarında bazen bir filozofun sorgulamaları, bazen hayattan yorulmuş bir insanın sessizliği vardı. Onun dünyaya bakışı, modern hayatın insanı ruhsal olarak çürüttüğünü düşünmesi ve sürekli daha temiz, daha gerçek bir yaşam araması bana Peyami Safa’nın kendi iç hesaplaşmalarını hissettirdi. Özellikle “Simeranya” düşüncesi, yani kusursuz ve ruhsal olarak temiz bir dünya arayışı, aslında Samim’in gerçek hayattan kaçışının bir sembolü gibiydi.Roman
Yalnızız , benim için okurken kolay ilerleyen bir roman olmadı. Hatta bazı bölümlerde kitabı elimden bırakıp uzun süre geri dönmek istemediğim anlar oldu. Çünkü Peyami Safa bu romanda okuyucusunu rahat ettiren bir anlatım kurmuyor; aksine insanın zihninin içine giriyor, onu kendi düşünceleriyle baş başa bırakıyor. Olaylardan çok insanların iç dünyasına yoğunlaşan bu eser, bazen bir roman okumaktan çok bir insan ruhunun karanlık koridorlarında dolaşıyormuş hissi verdi bana. Ancak kitap bittiğinde fark ettim ki beni yoran şey aslında anlatımın ağırlığı değil, kendimden parçalar bulmuş olmamdı. Peyami Safa insanın yalnızlığını, korkularını, ikilemlerini ve iç çatışmalarını öyle gerçek anlatıyor ki bazı satırlarda sanki kendi hayatından izleri doğrudan romana bırakmış gibi hissettim.
Romanın en güçlü yanı kesinlikle ruhsal çözümlemeleri. Peyami Safa karakterlerini sadece konuşturup olayların içinde hareket ettirmiyor; onların zihnini açıyor, korkularını, bastırılmış yönlerini ve çelişkilerini tek tek önümüze koyuyor. Bu yüzden “ Yalnızız” sıradan bir olay romanı olmaktan çok psikolojik ve düşünsel bir roman hâline geliyor. Özellikle Samim karakteri bunun merkezinde duran kişi. Samim bana göre Peyami Safa ’nın kendisine en yakın karakterlerden biri. Düşünen, sorgulayan, toplumdan kopmuş hisseden ama buna rağmen insanı anlamaya çalışan bir karakter. Samim’in konuşmalarında bazen bir filozofun sorgulamaları, bazen hayattan yorulmuş bir insanın sessizliği vardı. Onun dünyaya bakışı, modern hayatın insanı ruhsal olarak çürüttüğünü düşünmesi ve sürekli daha temiz, daha gerçek bir yaşam araması bana Peyami Safa’nın kendi iç hesaplaşmalarını hissettirdi. Özellikle “Simeranya” düşüncesi, yani kusursuz ve ruhsal olarak temiz bir dünya arayışı, aslında Samim’in gerçek hayattan kaçışının bir sembolü gibiydi.Kıranlar ve KırılanlarTürk Edebiyatı
Kırılan geri döndürülemiyor. O kırıkla devam ediyor insan. Hayatı ikiye ayrılıyor: kırılmaktan öncesi ve sonrası. Ama kırılan sadece kırılan değil. Kıran da kırılıyor. Onun da hayatı ikiye ayrılıyor: Kırmaktan öncesi ve sonrası. Kırıklarımızın nevi farklı olsa da, kırığız işte, kıran ya da kırılanız. Bu hepimizin hayatı: Kırık Hayatlar.
Konusu ne kadar buruksa üslubu o kadar enfes bir kitap. Aldatanın gözünden bir aldatma hikâyesi. Fakat bir konu bu kadar mı incelikle işlenir? Bir insanın ruhu nasıl böyle detaylı ve büyüleyici bir biçimde tasvir edilir? Öfkeden bırakacak olduğum kitaba beni geri çeken, yazarın muazzam üslubuydu.
Halid Ziya Uşaklıgil; insan psikolojisinin ikilemlerini, iyi ve kötünün çatışmasını, bilinçdışının eylemlerimiz üzerindeki etkisini harika işlemiş. Hayatta aldığı kararların çoğunda rasyonel olduğu zannına kapılan -rasyonel olması da beklenen- ama irrasyonel bir pozisyonda olan insanı çırılçıplak sermiş önümüze. Toplum sahnesinde giyindiğimiz cafcaflı kostümleri soymuş, aynaya çevirmiş yüzümüzü. Başta kendimizi övmelere doyamadığımız "en iyi", "en güzel", "en başarılı" olan o aynadaki yüze; ama baktıkça utanılan, öfkelenilen, tiksinilen, hüzün duyulan bir yüz haline büründüğünde asıl gerçeğini idrak ettiğimiz o yüze: İyisiyle kötüsüyle...
Bu arada yazarın bu kitaptaki üslubu 
Mai ve Siyah'takine göre çok daha ustalıklı görünüyor (zaten Mai ve Siyah, 
Kırık Hayatlar'dan 26 yıl önce yayınlanmış). Betimlemeleri ve psikolojik tahlilleri çok daha derin, çok daha gerçekçi hale gelmiş. Bazı yerlerde bir Peyami Safa, bir 
Ahmet Hamdi Tanpınar okur gibiydim. Edebiyat dolu okumalara meyledenlere tavsiyemdir.
Halid Ziya Uşaklıgil; insan psikolojisinin ikilemlerini, iyi ve kötünün çatışmasını, bilinçdışının eylemlerimiz üzerindeki etkisini harika işlemiş. Hayatta aldığı kararların çoğunda rasyonel olduğu zannına kapılan -rasyonel olması da beklenen- ama irrasyonel bir pozisyonda olan insanı çırılçıplak sermiş önümüze. Toplum sahnesinde giyindiğimiz cafcaflı kostümleri soymuş, aynaya çevirmiş yüzümüzü. Başta kendimizi övmelere doyamadığımız "en iyi", "en güzel", "en başarılı" olan o aynadaki yüze; ama baktıkça utanılan, öfkelenilen, tiksinilen, hüzün duyulan bir yüz haline büründüğünde asıl gerçeğini idrak ettiğimiz o yüze: İyisiyle kötüsüyle...
Bu arada yazarın bu kitaptaki üslubu Mai ve Siyah'takine göre çok daha ustalıklı görünüyor (zaten Mai ve Siyah, Kırık Hayatlar'dan 26 yıl önce yayınlanmış). Betimlemeleri ve psikolojik tahlilleri çok daha derin, çok daha gerçekçi hale gelmiş. Bazı yerlerde bir Peyami Safa, bir Ahmet Hamdi Tanpınar okur gibiydim. Edebiyat dolu okumalara meyledenlere tavsiyemdir.