İçimdeki yalnızlık hissi,karşıma çıkan her şeyi yok ediyor,zamanla geçeceği,hafifleyeceği yerde gittikçe güçlenerek hayatımı çepeçevre kuşatıyordu.Kafamı nereye çevirsem yalnızlığımla
yüz yüze geliyordum.Sık ve kara ağaçlarla dolu bir yalnızlık ormanı.
İnsan uzun zaman umut etmeyi sürdürür.Umutsuzluğu çok zor kabullenir;yalnız olduğu,ölümcül ve umutsuz bir biçimde yalnız olduğu gerçeğini çok zor kabullenir.Hayatlarındaki yalnızlığın çözümü olmadığını bilmeyi pek az kişi kaldırabilir.