Aytac Əliyeva
@Aytcc
Xoşbəxt bir kəpənəyəm
Yaşasamda,ölsəmdə...
Şu anda okuduğu kitap
Bu şəkilləri görəndə keçmişdə yaşanmış hərşeyin bizim genetik şüuraltımıza təsir elədiyi ağlıma gəldi.Fikirimi qısa formada izah eləməyə çalışacam.Keçmişdə həm şərait baxımından avadanlıqlarda olmadığından həm bu işi həkim yox bərbərlər,tibbi savadı olmayan insanlar etdikləri üçün həm də dişlərə vəhşicəsinə "çıxart getsin" düşüncəsiylə yanaşılaraq bir ağrını kəsmək üçün başqa bir ağrını qəbullanaraq o dəhşətli diş çəkilmə proseduruna şahid olduqları üçün insanlar (nənə-babalarımız) qorxurlar.Və onlarda diş həkiminə qarşı mənfi emossiyalar yaranır.Bu emossiya və instinklərdə nəsillərlə ötürülə bilər.İndi isə inkişaf edərək ağrını minimuma endirsələrdə yenə də o qorxu instinki istər-istəməz qalıb...
Tartışmayı sonlandıracaktım çünkü ben kalbimi tamamen açtığımda,basmakalıp ve acınası sözler duymak sabrımı taşıran başka birşey daha yoktur.
Bu gün yeni birşey öyrəndim,
"Niçe ağladığında" kitabın Niçe yazmayıbmış😂 Müəllifi başqaymış
Sizində belə səhv məlumat bildiyiniz olub?
Wilhelm,kalplerimizdeki sevgi olmasa,dünyanın ne anlamı olurdu?