Her genç dokunmak ister. Dokunup tecrübe etmek. Gerçeğin tecrübesini uhdesinde bulundurmak. Sahihlik budur. Katmak, karıştırmak ve yeniden ayıklamaya çalışmak gençliğin şanındandır. Elleri katranlı fikirlerle bulamak, şairlerin ve sanatçıların bahsettikleri karanlığın ne olduğunu, hangi şeytanın karanlığı olduğunu bilmek.
Bu yüzden dolandı Ahmet Niyazi. Kendi etrafında ve dünyanın etrafında ve içinde dolanmalıydı ki döngü tamamlansın. Yarım birşey kalmasın. Gün gün olsun, gece de gece. Her tarafa, bulduğu tüm oyuklara, gizli bölüm ve bölgelere, yasak alanların kıyılarına seferler düzenledi.
Büyüdü Ahmet Niyazi.
Mustafa Nezihi Pesen/ Cennete kadar yürümeliydik