Dini terbiyenin ve Allah sevgisinin huy ve ahlak üzerindeki paha biçilmez tesirine, tecrübe ve gözlemlerim arttıkça daha kuvvetle inanıyorum.
Allah duygusundan ve sevgisinden mahrum bir terbiye yalnız fayda ve menfaat düşüncesine dayanır. Fakat din terbiyesi hasbi, karşılıksız, ve ulvidir. Bu terbiye insanı yükseltir, iyiliği ve adaleti, hiçbir menfaat düşüncesine saplanmadan, sevdirir.
1-İrsi (kalıtımsal) huyların kökten değiştirilebileceğine düşmanlarım inansın.
2-Mizaçtan doğan huylar, güç olmakla beraber değiştirilebilir.
3-İtiyatla(alışkanlıklarla) elde edilen ve tamamıyla (sonradan aile ,sosyal çevrelerden)kazanılmış olan huyları ise,
sıkı bir irade kontrolüne ve nefis mücadelesine tabi tutarak tashih edip değiştirmek daima elimizdedir.
Benliğimizin kapısını ve penceresini açıp da şuursuzca, içeri aldığımız bu uğursuz misafirleri, aklımızın ışığı ve irademizin rehberliği ile kapı dışarı edebiliriz.
Karakter terbiyesinin gayesi de budur.
Bu terbiye , benliğimize musallat olan kötü huyları koparıp atma mücadelesidir.